Садро агарчӣ ту зи ман озоду фориғӣ

صدرا اگرچه تو ز من آزاد و فارغی

Дории хабар ки бандааму банда зода ам

داری خبر که بنده‌ام و بنده‌زاده‌ام

Афтода баргирафтан , аз ақсоми сарварии сет

افتاده برگرفتن، از اقسام سروری‌ست

Баргир пас маро ки бад-ӣни сон фитода ам

برگیر پس مرا که بدین سان فتاده‌ام

Якбора дар мабанд дар лутфу мардумӣ

یکباره در مبند درِ لطف و مردمی

Кохри даҳон ба мадҳи ту рӯзӣ кушода ам

کآخر دهان به مدح تو روزی گشاده‌ام

Бғнўди мурғу моҳӣ ва нағунуд чашми ман

بغنود مرغ و ماهی و نغنود چشم من

Шабҳо ки ман ъроиси мадҳи ту зода ам

شب‌ها که من عرایس مدح تو زاده‌ام

Чун субҳ агар чаҳ оташ поем , фусурда ам

چون صبح اگر چه آتش پایم، فسرده‌ام

Чун сояи он замон ки саворам пиёда ам

چون سایه آن زمان که سوارم پیاده‌ام

Инкор ҳурматам накунанд арча бе гуноҳ

انکار حرمتم نکنند ارچه بی‌گناه

Хӯнам ҳаме хуранд , магари ҷом бода ам

خونم همی‌خورند، مگر جام باده‌ام

Шери нар аз забунии буз буд пеши ман

شیر نر از زبونی بز بود پیش من

Ва акнӯн асири ҳиялати рӯбоҳ мода ам

و اکنون اسیر حیلت روباه ماده‌ام

Фарзин шоҳ будам бар арсаи мурод

فرزین شاه بودم بر عرصهٔ مراد

Ва имрӯз аз троҷъи давлат пиёда ам

و امروز از تراجع دولت پیاده‌ام

Аз бими онкии шодии душман фузун шавад

از بیم آنکه شادی دشمن فزون شود

Бар аҷзи хеши номи қаноат ниҳода ам

بر عجز خویش نام قناعت نهاده‌ام

Аз ту ҷафо ба нархи анояти ҳамеи хуррам

از تو جفا به نرخ عنایت همی‌خرم

Венаи асл зер кист , нагӯйӣ ки сода ам

وین اصل زیر کیست، نگویی که ساده‌ام

Азлу амал чу аз ту буд ҳарду мансаб аст

عزل و عمل چو از تو بود هردو منصب است

Лекин биё бибин ки куҷо истода ам

لیکن بیا ببین که کجا ایستاده‌ام

Шаш моҳ аз барои раият ба рӯзу шаб

شش ماه از برای رعیّت به روز و شب

Бигор кардаам ман ва марсум дода ам

بیگار کرده‌ام من و مرسوم داده‌ام