Прири ҷӯади ту бо ман ҳадис бахшиш кард

پریر جود تو با من حدیث بخشش کرد

зи баҳри онкии маниши шукр ҷовдон гӯям

ز بهر آنکه منش شکر جاودان گویم

Ман аз такаллуф гуфтам ки неи мъозоллаҳ

من از تکلّف گفتم که نی معاذالله

Ки ман санои ту аз баҳр сӯзён гӯям

که من ثنای تو از بهر سوزیان گویم

Бигӯяш хеши фурӯи гӯй аз забони раҳе

بگویش خویش فرو گوی از زبان رهی

Ту кори хеш ҳаме кун ки ман худ он гӯям

تو کار خویش همی کن که من خود آن گویم