эй ба гуҳи ҷӯад чу гули тозаи рӯ

ای به گه جود چو گل تازه رو

Дода кафати орзӯии орзӯ

داده کفت آرزوی آرزو

зи оташи хашми ту оби омада

ز آتش خشم تو آب آمده

Бар лаби шамшери ту ҷони аду

بر لب شمشیر تو جان عدو

Субҳ агар дам бхлоФт занад

صبح اگر دم بخلافت زند

Бишиканадаши пои нафас дар гулӯ

بشکندش پای نفس در گلو

Ёсуман аз дасти гули халқи ту

یاسمن از دست گل خلق تو

Хӯрдаи қФобри сар ҳар чорсў

خورده قفابر سر هر چارسو

Карда бар аъдои ту иқболи пушт

کرده بر اعدای تو اقبال پشت

Бардаи здргоаҳи ту чархи обрӯ

برده زدرگاه تو چرخ آبرو

Пардаи ҳаркас ки бдридаҳи фақр

پردۀ هرکس که بدرّیده فقر

Сӯзани анъом ту кардаш руфӯ

سوزن انعام تو کردش رفو

Ҳаркии нилоўрд даратро намоз

هرکه نیلاورد درت را نماز

Кард бхўни ҷигари худ вузӯ

کرد بخون جگر خود وضو

Бо каф дар ёри ту ҳар дами зиришк

با کف در یار تو هر دم زرشک

Абр занад бар рухи дарёи тФў

ابر زند بر رخ دریا تفو

эй зи манӣ меҳри ту морои мудом

ای ز منی مهر تو مارا مدام

Хонаи дили пари тараб ваҳоиу ҳў

خانۀ دل پر طرب و های و هو

Ман ки дуъогӯии туами рӯзу шаб

من که دعاگوی توام روز و شب

Карда дарин хизмат аз ҷони ғулув

کرده درین خدمت از جان غلو

Гарчи маро ҳаст бхрўори фазл

گرچه مرا هست بخروار فضل

Нест здонгонаҳи марои як тсў

نیست زدانگانه مرا یک تسو

Гоҳи бараҳнаи қадамами ҳамчуи сарв

گاه برهنه قدمم همچو سرو

Гоҳи бараҳнаи сети серум чун каду

گاه برهنه ست سرم چون کدو

Тоқу равоқами зикии тоқ буд

طاق و رواقم زیکی طاق بود

Худ бҷҳон тоқ набӯдаст ду

خود بجهان طاق نبودست دو

Дўчўи дўҳм лафз хуросонӣаст

دوچو دوهم لفظ خراسانیست

Афв кун ин лаҳн ки ҳастӣ афв

عفو کن این لحن که هستی عفو

Дарид ғасбасту талафи гаштанаш

درید غصبست و تلف گشتنش

Ҳаст муъаллақи бикии тормў

هست معلّق بیکی تارمو

Бишинав ва бар тоқ манеҳ ин сухан

بشنو و بر طاق منه این سخن

То накунам тоҷи сар аз хоки кӯ

تا نکنم تاج سر از خاک کو

Ҷуз ки зи анъоми ту акнӯн маро

جز که ز انعام تو اکنون مرا

Ваҷҳ дигар тоқ дар аФоқи кӯ ?

وجه دگر طاق در افاق کو؟