эй худовандӣ ки ҳар соъати дилу дасти ситам

ای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم

Бишиканад аз адли ту чун шукр аз гуфтори ту

بشکند از عدل تو چون شکّر از گفتار تو

Орзӯҳоро бмҳр ӯ биҷунбад дили зҷоӣ

آرزو ها را بمهر او بجنبد دل زجای

Чун зи зер лаб бинолад хомаи бемори ту

چون ز زیر لب بنالد خامۀ بیمار تو

Гарчи хуршед аз шуъоъаши минҳди пайвастаи хор

گرچه خورشید از شعاعش مینهد پیوسته خار

Гулшан гардун набошад як гул аз гулзори ту

گلشن گردون نباشد یک گل از گلزار تو

Оварад дузди ҳаводиси нақб дар девори малик

آورد دزد حوادث نقب در دیوار ملک

Гар набошад посбонаши давлати бедори ту

گر نباشد پاسبانش دولت بیدار تو

Аз замир равшанат дорам гувоҳии муътабар

از ضمیر روشنت دارم گواهی معتبر

Кини дуъогӯ аз дил ва ҷон ҳаст хидматкори ту

کین دعاگو از دل و جان هست خدمتکار تو

Бе гунаҳи силӣ ҳрмонм мазан аз дасти ҷӯад

بی گنه سیلیّ حرمانم مزن از دست جود

Бас ки худ бебаҳраам аз давлати бедори ту

بس که خود بی بهره ام از دولت بیدار تو

Чун кам аз ман бандаи сад кас беш аз ҳар зумра ӣӣ

چون کم از من بنده صد کس بیش از هر زمره یی

Зиндагонӣ мекунанд аз ротбу идрори ту

زندگانی می کنند از راتب و ادرار تو

Бад набошад низ чун ман офарингар брдрт

بد نباشد نیز چون من آفرین گر بردرت

Гарчи беш аз офаринаст аз шигарфии кори ту

گرچه بیش از آفرینست از شگرفی کار تو

Худ макун қиссаи дароз , охир набошад кам занон

خود مکن قصّه دراز ، آخر نباشد کم زنان

Чун тамаъи кӯтоҳи гашт аз ҷбаҳу дастори ту

چون طمع کوتاه گشت از جبّه و دستار تو

Гарчи аз рӯй карам бар муқтазои расми хеш

گرچه از روی کرم بر مقتضای رسم خویش

Дар ҳақ кмн кард саъйии калаки гавҳарбори ту

در حق کمن کرد سعیی کلک گوهربار تو

Ваҷҳи нони рўшнтрк бояд марин девона ро

وجه نان روشنترک باید مرین دیوانه را

Кобрўӣу хӯни худ резади бостҳзори ту

کآبروی و خون خود ریزد باستحضار تو

Гар тараддуд лозимаст охири сӯии даргоҳи ту

گر تردّد لازمست آخر سوی درگاه تو

Вари ҳўолт бар дар бастаст , ҳам анбори ту

ور حوالت بر در بستست ، هم انبار تو