Манам он чашмаи хуршеди гоҳи назми сухан

منم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن

Зшрми оташи табъам ғарқ шавад дар хуй

زشرم آتش طبعم غرق شود در خوی

зи дил бурун кунад он талхӣ ки одат ӯст

ز دل برون کند آن تلخی که عادت اوست

Биёади лафзи ман ар дар пиёлаи резӣ май

بیاد لفظ من ار در پیاله ریزی می