Манъами бҳоءи дайн ки ба зот ту қоимаст
منعم بهاء دین که به ذات تو قائمست
Ҳар чи он зи ҷинси донишу фазлу броътст
هر چ آن ز جنس دانش و فضل و براعتست
Киштӣ ба оби лутфи басии тухми мардумӣ
کشتی به آب لطف بسی تخم مردمی
Зон бар хурӣ ба ком ки асл ин зироатаст
زان بر خوری به کام که اصل این زراعتست
Дар хизмати вазири зи баҳри салоҳи ман
در خدمت وزیر ز بهر صلاح من
Кори ту гуҳи зроът ва гоҳе шафоатаст
کار تو گه ضراعت و گاهی شفاعتست
Каъбаи сети ҳазрати туу андари тавофи он
کعبه ست حضرت تو و اندر طواف آن
Тақсири ходим аз адам иститоатаст
تقصیر خادم از عدم استطاعتست
Доне ки мор ва мӯш шариканд дар фасод
دانی که مار و موش شریکند در فساد
Ва зиёд ҳар ду кому забонро бшоътст
و زیاد هر دو کام و زبان را بشاعتست
Дар қатл мӯш кӯш ки аслӣаст дар ҷаҳон
در قتل موش کوش که اصلیست در جهان
Гар зонка қатли мор збоб шуҷоатаст
گر زانکه قتل مار زباب شجاعتست
Бо лутфи ту маро суханӣ ҳаст хонагӣ
با لطف تو مرا سخنی هست خانگی
Фориғ бигӯямаш ки на марди ашоътст
فارغ بگویمش که نه مرد اشاعتست
Сндўқкии латиф маро ҳасту ростӣ
صندوقکی لطیف مرا هست و راستی
Мислаши насохт онкӣ зоҳл саноатаст
مثلش نساخت آنکه زاهل صناعتست
Таъҷил мекунанд ки бифирист соъатӣ
تعجیل می کنند که بفرست ساعتی
Ман дафъ май даҳум ки на сандӯқ соъатаст
من دفع می دهم که نه صندوق ساعتست
Фармон соҳибаст ки бифиристу ҳукм ӯ
فرمان صاحبست که بفرست و حکم او
Ночор дар муқобилаи самъи втоътст
ناچار در مقابلة سمع وطاعتست
Лек ар бамӣ фиристам чашмам қафоӣ ӯст
لیک ار بمی فرستم چشمم قفای اوست
Вар мекунам таваққуф бар ман шноътст
ور می کنم توقّف بر من شناعتست
Дар хизматаш зиён накунам зонка ҳазраташ
در خدمتش زیان نکنم زانکه حضرتش
Ҷой бизоъатаст на ҷои азоътст
جای بضاعتست نه جای اضاعتست
Дарёст дасти хоҷа вагар ин бадв расад
دریاست دست خواجه وگر این بدو رسد
Гӯям марои бдрё чизе бизоъатаст
گویم مرا بدریا چیزی بضاعتست
Дорам зи ҷӯад ӯ тамаъи суди даҳ чиҳил
دارم ز جود او طمع سود ده چهل
Каз баҳри суди як ду тариқ қаноатаст
کز بحر سود یک دو طریق قناعتست
Аз шоирон аҷаб набӯд ин қадари тамаъ
از شاعران عجب نبود این قدر طمع
Бо онкии ин дуои гӯи хайри алҷмоътст
با آنکه این دعا گو خیر الجماعتست