Зиҳии шикваи ту аз рӯй малик ранг задой

زهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای

Замири ту баҳамаи кори хайри роҳнамоӣ

ضمیر تو بهمه کار خیر راهنمای

Туе ки ҳаст турои офтоб дар соя

تویی که هست ترا آفتاب در سایه

Туе ки ҳаст турои рӯзгори дасти гароӣ

تویی که هست ترا روزگار دست گرای

Ҳавои давлати ту дӯсти сози душмани сӯз

هوای دولت تو دوست ساز دشمن سوز

Забони хомаи ту нақши банди табъи гушой

زبان خامۀ تو نقش بند طبع گشای

зи давлати ту ҳамаи корҳо низом гирифт

ز دولت تو همه کارها نظام گرفت

Ба чшки лутф дар аҳволи ман назари фармой

به چشک لطف در احوال من نظر فرمای

Маро ки кор чу тӯтӣ буд шукри хое

مرا که کار چو طوطی بود شکر خایی

Раво буд чу сутурии зи ғуссаи оҳани хоӣ

روا بود چو ستوری ز غصّه آهن خای

Нишастаам ба яке кунҷ дар , ба худ машғӯл

نشسته ام به یکی کنج در، به خود مشغول

Гузидаи роҳи қаноат на меРом ва на гадоӣ

گزیده راه قناعت نه میرم و نه گدای

Дуои давлати ту бетамаъ ҳаме гӯям

دعای دولت تو بی طمع همی گویم

На ҳамчуи ин дгронм ба музди мадҳи сарой

نه همچو این دگرانم به مزد مدح سرای

Се асбаи лашкари ғам бар серум ҳаме тозад

سه اسبه لشکر غم بر سرم همی تازد

Гарми ту даст нагирӣ чигуна дорам пой ?

گرم تو دست نگیری چگونه دارم پای؟

зи баҳри бастаи забонони шикастаи дил шуда ам

ز بهر بسته زبانان شکسته دل شده ام

Ба дасти лутфи зи кори ман ин гиреҳ бигушоӣ

به دست لطف ز کار من این گره بگشای

Чу раҳзанони з чаҳ маҳбӯс мондаанд чунин

چو رهزنان ز چه محبوس مانده اند چنین

Накарда ҳеҷ гуноҳи асбкони раҳи паймоӣ

نکرده هیچ گناه اسبکان ره پیمای

Гуруснаи баста бар охўрнаҳи коҳ ва на сабза

گرسنه بسته بر آخورنه کاه و نه سبزه

зи бенавоӣ чун хотири ман андари вой

ز بینوایی چون خاطر من اندر وای

зи ишқи ҷӯшони дидаи сипеда чун кофур

ز عشق جوشان دیده سپیده چون کافور

зи шавқ ки шани дидаи брнги коҳи рубой

ز شوق که شان دیده برنگ کاه ربای

Чунон з беалафӣ мондаанд бечора

چنان ز بی علفی مانده اند بیچاره

Ки охир шабашон шуд биҳишт рӯҳ физой

که آخر شبشان شد بهشت روح فزای

Туе ки ёрии мазлӯм май диҳии шабу рӯз

تویی که یاری مظلوم می دهی شب و روز

Барин ситам задагон аз сари карами бахшой

برین ستم زدگان از سر کرم بخشای

зи адли оми ҳамаи халқ дар тани асонӣ

ز عدل عام همه خلق در تن اسانی

зи ҷаври хоси манам дар тъби ғариби осоӣ

ز جور خاص منم در تعب غریب آسای

Таъаррузи хари ҳлоҷи кас чу ме накунад

تعرّض خر حلآج کس چو می نکند

Бар асби банда татовул чарост баҳри худоӣ ?

بر اسب بنده تطاول چراست بهر خدای؟