Марои сӣ ва ду хидматкор буданд

مرا سیّ و دو خدمتکار بودند

Ҳамаи як хона ва як рӯй ва як рой

همه یک خانه و یک روی و یک رای

Ва шоқонӣ чу марвориди хўшоб

و شاقانی چو مروارید خوشاب

Самани дидору хандону шукри хоӣ

سمن دیدار و خندان و شکر خای

Ҳамаи сари тезу сахту чусту чолок

همه سر تیز و سخت و چست و چالاک

Ҳамаи покиза рӯйу чеҳраи орой

همه پاکیزه روی و چهره آرای

Якояк аз бен дандони бакорам

یکایک از بن دندان بکارم

Зада саф дар сафу астораҳ бар пой

زده صف در صف و استاره بر پای

Ҳамаи собити қадами ангоми кӯшиш

همه ثابت قدم انگام کوشش

Ҳама дар вақти роҳати лиззати афзой

همه در وقت راحت لذّت افزای

Агар худ фии алмисли як луқма будӣ

اگر خود فی المثل یک لقمه بودی

Бхўрдндии ҳама бо ҳам бикҷоӣ

بخوردندی همه با هم بیکجای

Баҳри корӣ ки ман фармуд мишон

بهر کاری که من فرمود میشان

Бкрдндии нҷнбидндӣ аз ҷой

بکردندی نجنبیدندی از جای

Кунун баъзе аз эшон худ намонданд

کنون بعضی از ایشان خود نماندند

зи осеби сипеҳри ҳодисаи зой

ز آسیب سپهر حادثه زای

зи хону мони биФтоднди ноком

ز خان و مان بیفتادند ناکام

Магари ҷоҷои яке танҳоу дрўоӣ

مگر جاجا یکی تنها و دروای

Дўсаҳи нохуши қади зишти табаи ранг

دوسه ناخوش قد زشت تبه رنگ

зи якдигари ҷудои бегонаи осоӣ

ز یکدیگر جدا بیگانه آسای

Ҳама бемағзу сусту кндўкоҳл

همه بی مغز و سست و کندوکاهل

БФрсўдаҳи зи чархи умри Фасоӣ

بفرسوده ز چرخ عمر فسای

Ба рӯз аз дасти инам бонгу фарёд

به روز از دست اینم بانگ و فریاد

Ба шаб аз ранҷи онам нолау вой

به شب از رنج آنم ناله و وای

Ҳаме ҷунбад ва зӯрӣ нест дар пой

همی جنبد و زوری نیست در پای

На дар эшон ва на дар кори фармой

نه در ایشان و نه در کار فرمای

Манам акнӯн ва ин як луқмаи гӯшт

منم اکنون و این یک لقمة گوشت

Худовандо бар ин танҳо бибахшоӣ

خداوندا بر این تنها ببخشای