Ҷаҳони лутфу карами ифтихори аҳли қалам

جهان لطف و کرم افتخار اهل قلم

Ки нест фазлу ҳунарро ба аз ту ғмхўорӣ

که نیست فضل و هنر را به از تو غمخواری

На ҳаргиз аз ту расида ба мӯеи ожангӣ

نه هرگز از تو رسیده به مویی آژنگی

На ҳаргиз аз ту расида ба мӯрии озорӣ

نه هرگز از تو رسیده به موری آزاری

Куҷои ҳикояти озоди мардӣ ту равад

کجا حکایت آزاد مردی تو رود

Бар он збндаҳ ва озод нест инкорӣ

بر آن زبنده و آزاد نیست انکاری

Агар чаҳ ҷузи ту басии хоҷагон қалам доранд

اگر چه جز تو بسی خواجگان قلم دارند

Вале ту дайгарӣ ва дигарон дигар оре

ولی تو دیگری و دیگران دگر آری

Тамаъи бхомаҳи бемори ту ҳаме дорам

طمع بخامۀ بیمار تو همی دارم

Ки беҷигар бидиҳад орзӯии беморӣ

که بی جگر بدهد آرزوی بیماری

Бхдмти ту аз он номдм ки нест ҳануз

بخدمت تو از آن نامدم که نیست هنوز

Маро на ранг нишастӣ на рӯй рафторӣ

مرا نه رنگ نشستی نه روی رفتاری

Валек заҳматат овардаам ба дасти касон

ولیک زحمتت آورده ام به دست کسان

Чигуна заҳмат , донеи чунон ки ҳар борӣ

چگونه زحمت، دانی چنان که هر باری

Бтў ки соҳиби дасторӣ илтиҷо кардам

بتو که صاحب دستاری التجا کردم

Ки то всики ҷинсиятӣ буд борӣ

که تا وسیک جنسیّتی بود باری

Макун ҳўолти ман бар дар каллаи дорон

مکن حوالت من بر در کله داران

Ки хок бар сар ҳар мудаббирии каллаи дорӣ

که خاک بر سر هر مدبری کله داری

зи боди сблту қанди зи мдмғнди чунон

ز باد سبلت و قند ز مدمّغند چنان

Ки пеши эшон нрзди сиррӣ ба дасторӣ

که پیش ایشان نرزد سری به دستاری

Змоли қисмати ин буқъаи хароб ки нест

زمال قسمت این بقعۀ خراب که نیست

Бҳичи ҳолеи марғӯби ҳеҷ ҳушёрӣ

بهیچ حالی مرغوب هیچ هشیاری

?герат муяссар гардад бикун мсомҳтӣ

گرت میسر گردد بکن مسامحتی

Баноми ходими доъӣ ба чанд динорӣ

بنام خادم داعی به چند دیناری