Бар сар мо омад абри баҳманӣ

بر سر ما آمد ابر بهمنی

Ҳамчуи султон бар сипоҳи арманӣ

همچو سلطان بر سپاه ارمنی

Шуд ба чашми ман сияҳи гетии зи барф

شد به چشم من سیه گیتی ز برف

Гарчи зояд аз сипедии равшанӣ

گرچه زاید از سپیدی روشنی

Гар сипед омад сияҳи кории барф

گر سپید آمد سیه کاری برف

Ва ҳал чолокаст дар марди афканӣ

و حل چالاکست در مرد افکنی

Рӯз айшасту самоъи харгаҳӣ

روز عیش است و سماع خرگهی

Нест рӯзи мудаббирӣу тани занӣ

نیست روز مدبری و تن زنی

Барф чун бар нуқра зад шояд ки ту

برف چون بر نقره زد شاید که تو

Даст бе озарми андари зари занӣ

دست بی آزرم اندر زر زنی

Риши шодигирӣ ва дар худкушӣ

ریش شادی گیری و در خودکشی

Хуши барое , сблти ғами бркнӣ

خوش برایی، سبلت غم برکنی

Вақт он омад ки дар харгаҳ хазӣ

وقت آن آمد که در خرگه خزی

Вази тануру минқали оташ бар кунӣ

وز تنور و منقل آتش بر کنی

Рӯз ҳазласту нишоту хуррамӣ

روز هزلست و نشاط و خرّمی

Нест рӯзи рўсбии хоҳари занӣ

نیست روز روسبی خواهر زنی

Сард шуд бозори дарсу мадриса

سرد شد بازار درس و مدرسه

. . . Хар дар . . . . Тоҷи зўзнӣ

...خر در ....تاج زوزنی

Ҳар касе тартиб лӯтӣ ме кунад

هر کسی ترتیب لوتی می کند

Муъмину суннӣу габру ботинӣ

مومن و سنّی و گبر و باطنی

Гардад аз ҷони сайри айёми чунин

گردد از جان سیر ایّام چنین

Ҳар кро дар хона набӯд хӯрданӣ

هر کرا در خانه نبود خوردنی

Хоҷагони бонаво акнӯн хӯрданд

خواجگان بانوا اکنون خوردند

Кочӣу ттмоҷу лӯти маъданӣ

کاچی و تتماج و لوت معدنی

Бенавоён низ ҳам бар худ кунанд

بینوایان نیز هم بر خود کنند

Косаҳои колҷўши як манӣ

کاسه های کالجوش یک منی

Онкӣ фосиқ бошад акнӯн ме хӯрд

آنکه فاسق باشد اکنون می خورد

Вонкаҳ ӯ зоҳид буд нимшкнӣ

وانکه او زاهد بود نیمشکنی

Ваон ки аз ҳар ду чу ман маҳрӯм монад

وان که از هر دو چو من محروم ماند

Нест алои мндбўру куштанӣ

نیست الّا مندبور و کشتنی

Ёркон ҷамъанд ва ман танҳо чунин

یارکان جمعند و من تنها چنین

Мондаи андари кунҷи хонаи мунҳанӣ

مانده اندر کنج خانه منحنی

Дар гиребон чун кашфи дуздидаи сар

در گریبان چون کشف دزدیده سر

Бо лабии хушк аз ғамтар доманӣ

با لبی خشک از غم تر دامنی

Оташ андӯҳ мезояд зи абр

آتش اندوه می زاید ز ابر

Гарчи ӯ дорад зи оби обистанӣ

گرچه او دارد ز آب آبستنی

эй худо ! ё раб ! ба гурзи офтоб

ای خدا! یا رب! به گرز آفتاب

Гардани ин абр мубрам башиканӣ

گردن این ابر مبرم بشکنی