эй лутфи ту оби зиндагонӣ

ای لطف تو آب زندگانی

Ваии зоти ту олами маъонӣ

وی ذات تو عالم معانی

Дар чашми хиради з рӯй маънӣ

در چشم خرد ز روی معنی

Боистатарӣ зи зиндагонӣ

بایسته تری ز زندگانی

Дар табъи ҳунари зи роҳи сӯрат

در طبع هنر ز راه صورت

Шоистатарӣ зи шодмонӣ

شایسته تری ز شادمانی

Нанаҳуфта з манеҳӣ замират

ننهفته ز منهی ضمیرت

Аҷроми сипеҳри сӯзӣоне

اجرام سپهر سوزیانی

Дидори ту аз хушӣу роҳат

دیدار تو از خوشیّ و راحت

Чун давлату мастӣу ҷавонӣ

چون دولت و مستی و جوانی

Меҳри ту маро чу ҷон азизаст

مهر تو مرا چو جان عزیزست

Аз каф надаҳум броигонӣ

از کف ندهم برایگانی

Аз дил бошад дуои ходим

از دل باشد دعای خادم

На чун дгарони сари забонӣ

نه چون دگران سر زبانی

Ташрифи раҳеи надоди ин бор

تشریف رهی نداد این بار

Калаки ту ба узри нотавонӣ

کلک تو به عذر ناتوانی

Розӣ шудам ар з нотавонӣаст

راضی شدم ار ز ناتوانیست

Андӣ ки набошад аз туоне

اندی که نباشد از توانی

Бар ман ки сабки дилами зи шавқат

بر من که سبک دلم ز شوقت

Аз баҳр чаҳ кард саргаронӣ ?

از بهر چه کرد سرگرانی؟

Гуфтӣ ки дуо наме нависӣ

گفتی که دعا نمی نویسی

Ин шева ба ман мабар гумоне

این شیوه به من مبر گمانی

Бар банда навиштанасту онро

بر بنده نوشتن است و آنرا

Додан ба улоғу корвонӣ

دادن به الاغ و کاروانی

Лекини натавонадаш нигаҳ дошт

لیکن نتواندش نگه داشت

Аз офатҳои осмонӣ

از آفتهای آسمانی

Ин ҳам з шақоват дуъогӯаст

این هم ز شقاوت دعاگوست

Гар хизмат ӯ ту ме нахонӣ

گر خدمت او تو می نخوانی

Гуҳи гоҳи з рӯй лутфи охир

گه گاه ز روی لطف آخر

Ёди ори зи бандагар туоне

یاد آر ز بنده گر توانی

Гар ёд кунӣ зи ман вагарна

گر یاد کنی ز من وگرنه

Ман он туам дигар ту доне

من آن تو ام دگر تو دانی