Хдоигони карямони машриқу мағриб

خدایگان کریمان مشرق و مغرب

Ки ҳимматати сари аҷроми осмони бФрошт

که همّتت سر اجرام آسمان بفراشت

Хиради хонаи андеша бар саҳифаи дил

خرد خانة اندیشه بر صحیفة دل

Латифтар зи санои ту сӯратӣ нанигошт

لطیف تر ز ثنای تو صورتی ننگاشت

Атои даст ӯ бар мадҳи ман сабақ май барад

عطای دست او بر مدح من سبق می برد

Ва лек оқибаташи бахти шӯр ман нагузошт

و لیک عاقبتش بخت شور من نگذاشت

Гарчи бандаи бмқдори вусъ худ донам

گرچه بنده بمقدار وسع خود دانم

Бадат кам тамаъии чашмаи ниёзи анбошт

بدت کم طمعی چشمۀ نیاز انباشت

Ғурури малики қаноат чу дар димоғ гирифт

غرور ملک قناعت چو در دماغ گرفت

Ҳамаи хзооини олам аз он худ пиндошт

همه خزااین عالم از آن خود پنداشت

Мсоси ҳоҷати чандон ки кард тҳризш

مساس حاجت چندان که کرد تحریضش

Ба зри ҳ ӣӣ назари ҳирс бар ҷаҳон нагумошт

به ذرّ ه یی نظر حرص بر جهان نگماشت

Ва лек ртбти ташрифи ту аз он бешаст

و لیک رتبت تشریف تو از آن بیشست

Ки беҳусӯлу Фўотши яке тавон ингошт

که بی حصول و فواتش یکی توان انگاشت

Ҷавоби лутф ту диду замини ҳазрати ту

جواب لطف تو دید و زمین حضرت تو

Умед гуфт ки тухми тамаъ бибояд кошт

امید گفت که تخم طمع بباید کاشت

Карамгар аз ту набинам пас аз ки хоҳам дид ?

کرم گر از تو نبینم پس از که خواهم دید؟

Тамаъи гуроз ту надорам пас аз ки хоҳам дошт ?

طمع گراز تو ندارم پس از که خواهم داشت؟