Зиҳии ёр ман нест ҳамтоашу аллоҳ

زهی یار من نیست همتاش و الله

Гараш дӯст дорам буд ҷоаши валлоҳ

گرش دوست دارم بود جاش والله

зи сад малик ба сӯзу савдоаши ҳқо

ز صد ملک به سوز و سوداش حقا

зи сад сулҳ ба хашму сафроаши валлоҳ

ز صد صلح به خشم و صفراش والله

Бароитарӣ лафзу алфози хубаш

برای تری لفظ و الفاظ خوبش

Тавон гашти хоки кафи поши валлоҳ

توان گشت خاک کف پاش والله

Таманнои васлаш ҳаме кард ҷонам

تمنای وصلش همی کرد جانم

Хато буд ҷумлаи таманноаши валлоҳ

خطا بود جمله تمناش والله

Чаҳ дар даст каз чарх дар дил надорам ?

چه در دست کز چرخ در دل ندارم؟

Чаҳ кораст каз даҳр мушкил надорам ?

چه کارست کز دهر مشکل ندارم؟

Кро боз гӯям ки дар ҷумлаи олам

کرا باز گویم که در جمله عالم

Нишони яке шахс ҳамдил надорам ?

نشان یکی شخص همدل ندارم؟

Гуҳи ғмкшии ҳеҷ ҳамдам надорам

گه غمکشی هیچ همدم ندارم

Гуҳи машварати ҳеҷ оқил надорам

گه مشورت هیچ عاقل ندارم

Бурун нануҳум аз хонаи як рӯз поем

برون ننهم از خانه یک روز پایم

Ки то зону аз пой дар гул надорам

که تا زانو از پای در گل ندارم

Дило хез то рахт бар гови бандам

دلا خیز تا رخت بر گاو بندم

Ки ман барги ин ҷой ва манзил надорам

که من برگ این جای و منزل ندارم

Дамӣ аз дили ман ҷаҳонӣ бисӯзад

دمی از دل من جهانی بسوزد

Туфӣ аз дамами хон ва Монӣ бисӯзад

تفی از دمم خان و مانی بسوزد

Наёрам нбштни яке қисса аз ғам

نیارم نبشتن یکی قصه از غم

Зхўонднши тарсам зФонӣ бисӯзад

زخواندنش ترسم زفانی بسوزد

Шабигар зсинаҳи раҳ оҳ бидиҳам

شبی گر زسینه ره آه بدهم

На асторгон космонӣ бисӯзад

نه استارگان کاسمانی بسوزد

Чаҳ дорам бадал дар ман андеша ӯ

چه دارم بدل در من اندیشۀ او

Ки ҳршби бҳрзаҳ равонӣ бисӯзад

که هرشب بهرزه روانی بسوزد

Бшоид агар ман бад-ӣни синаи андар

بشاید اگر من بدین سینه اندر

Надорам дилиро ки ҷонӣ бисӯзад

ندارم دلی را که جانی بسوزد

Дили ғмкши ғуссаи хури доштами ман

دل غمکش غصه خور داشتم من

Каш аз ҷони худ дўстри доштами ман

کش از جان خود دوستر داشتم من

Яке шохи умед буд он дили ман

یکی شاخ امید بود آن دل من

Ки аз ашки пайвастатар доштами ман

که از اشک پیوسته تر داشتم من

Ҳаме то ки донистам аз ваии нишоне

همی تا که دانستم از وی نشانی

Ҷаҳонии пар аз шӯру шари доштами ман

جهانی پر از شور و شر داشتم من

Басии ҷустам ва чун нишоне набад зу

بسی جستم و چون نشانی نبد زو

Дил аз дили бикбораҳи бардоштами ман

دل از دل بیکباره برداشتم من

Бояздгар аз ваии хабар дидаам ман

بایزد گر از وی خبر دیده ام من

Худо донад ки аз ваии хабари доштами ман

خدا داند که از وی خبر داشتم من

Магар худ набӯдаст андари танами дил

مگر خود نبودست اندر تنم دل

Вагарна куҷо шуд агар доштами ман ?

وگرنه کجا شد اگر داشتم من ؟