эй замини ту осмони Зуҳал

ای زمین تو آسمان زحل

Остони ту қиблаи гоҳи амл

آستان تو قبله گاه امل

Сақфи мрФўъу хонаи маъмур

سقف مرفوع و خانۀ معمور

Бо вуҷӯд то зойеъу мӯҳмал

با وجود تا ضایع و مهمل

Рӯй ойинаҳои гардун ро

روی آئینه های گردون را

Акси девори ту ҳамеи сайқал

عکس دیوار تو همی صیقل

Моҳу хуршедро муқарнаси ту

ماه و خورشید را مقرنس تو

Чун ду хиштаки гирифтаи зери бағал

چون دو خشتک گرفته زیر بغل

Дасти зуввору ҳалқа дар ту

دست زوار و حلقۀ در تو

Ҳар ду боякдигар чу гӯии ангал

هر دو بایکدیگر چو گوی انگل

Дар бар шамсҳои ту мау меҳр

در بر شمسهای تو مه و مهر

Чун бар кимиёст нақди дағал

چون بر کیمیاست نقد دغل

Дар наёрад бакоҳ деворат

در نیارد بکاه دیوارت

Сарсари растхези ҳеҷ халал

صرصر رستخیز هیچ خلل

Гар збҳри тарози олами хок

گر زبهر طراز عالم خاک

Ҷон бФрш омад аз макони Зуҳал

جان بفرش آمد از مکان زحل

Аз паии зеби олами малакӯт

از پی زیب عالم ملکوت

Ин банно бар сипеҳр шуд ббдл

این بنا بر سپهر شد ببدل

Каъба ӣӣ аз баннои асмъил

کعبه یی از بنای اسمعیل

Ки азу шаръ шуд баланди маҳал

که ازو شرع شد بلند محل

Ноед андари ҷаҳони куну фасод

ناید اندر جهان کون و فساد

Давлату бахти ҷузи бад-ӣни мадхал

دولت و بخت جز بدین مدخل

Чархи дарбоняш чу бастад гуфт

چرخ دربانیش چو بستد گفت

Зин накӯтар махоҳ байти амал

زین نکوتر مخواه بیت عمل

Садри олам чу бор дод дарав

صدر عالم چو بار داد درو

Осмон гуфт : ллбқоъи дувал

آسمان گفت : للبقاع دول

Пушти миллати қавоми дайн ки карам

پشت ملت قوام دین که کرم

Ҳаст дар шаънаши оятии манзил

هست در شأنش آیتی منزل

Он зқдрш шудаи ситораи Зуҳал

آن زقدرش شده ستاره زحل

Ва он бҷоҳш задаа замона мисл

و آن بجاهش زدهه زمانه مثل

Шарафи фазл аз сетона ӯст

شرف فضل از ستانۀ اوست

Ҳамчунон коФтобро зҳмл

همچنان کآفتاب را زحمل

Ёрбаш соли умри даҳ чндонк

یاربش سال عمر ده چندانک

Қосир ояд азуи ҳисоби ҷамал

قاصر آید ازو حساب جمل

Нӯки калакаш чу дар срир омад

نوک کلکش چو در صریر آمد

Мушкилот умед шуд ҳамаи ҳал

مشکلات امید شد همه حل