Ёрӣ ки азуи басии ҷафои дидстм
یاری که از او بسی جفا دیدستم
Зон пас ки азу чаҳ ранҷҳо дидстм
زآن پس که از او چه رنجها دیدستم
Даии ҳоли дили хеш бадв ме гуфтам
دی حال دل خویش بدو میگفتم
Гуфтои ту ки эй ? миннати куҷои дидстм ?
گفتا تو کهای؟ مَنَت کجا دیدستم؟!