То ҳаме бар гулнигорам хат мишкӣн оварад

تا همی بر گل نگارم خطّ مشکین آورد

Мураккаби сабри маро ҳар лаҳза дар зин оварад

مرکب صبر مرا هر لحظه در زین آورد

Чарх аз кафи алхзиби ангушти ҳайрат ҳар замон

چرخ از کفّ الخضیب انگشت حیرت هر زمان

Пеши он рхсорзии дандон парвин оварад

پیش آن رخسارزی دندان پروین آورد

Шоҳро арсаи ишқи рух ӯ ақл ро

شاه را عرصۀ عشق رخ او عقل را

Гарчи бидқи рӯ буд дар сайр фарзин оварад

گرچه بیدق رو بود در سیر فرزین آورد

Дида ӣӣ дар танги шукр заҳр карда таъбия

دیده یی در تنگ شکّر زهر کرده تعبیه

Талхии посухи нигари кони лаъл ширин оварад

تلخی پاسخ نگر کان لعل شیرین آورد

Ҳиндӯии зулфаши бузад ҳар корвони атр ро

هندوی زلفش بزد هر کاروان عطر را

Каши насими субҳдам аз таббат ва чин оварад

کش نسیم صبحدم از تبّت و چین آورد

Гар кунад зон хати мишкӣни боризи маҷмӯи ҳасан

گر کند زان خطّ مشکین بارز مجموع حسن

Сафҳаи артнгро дар ҳшў трқин оварад

صفحۀ ارتنگ را در حشو ترقین آورد

Дил чу ҷӯяд мухлисӣ аз банди зулфи кофараш

دل چو جوید مخلصی از بند زلف کافرش

Рухи бмдоҳии садри миллат ва дайн оварад

رخ بمدّاحی صدر ملّت و دین آورد

Охир эй ҷони ҷаҳони тадбири васлат чун кунам ?

آخر ای جان جهان تدبیر وصلت چون کنم؟

Чанд дар чанги фироқати дидау дил хӯн кунам ?

چند در چنگ فراقت دیده و دل خون کنم؟

Афъии зулфат ки бар зумуррад ҳаме гардад чаро

افعی زلفت که بر زمرد همی گردد چرا

Хира биравӣ ҳар замон чун ҷазаъи ту афсун кунам ?

خیره بروی هر زمان چون جزع تو افسون کنم؟

Як шаб ар байнами ду дасти хеши тавқи гарданат

یک شب ار بینم دو دست خویش طوق گردنت

Хоки пои худ радои гардан гардун кунам

خاک پای خود ردای گردن گردون کنم

Вар шавам соқии ҷоми лаъли нўшинти шабӣ

ور شوم ساقی جام لعل نوشینت شبی

Ҳиҷрро дар ҷоми васл аз зулфи ту афюн кунам

هجر را در جام وصل از زلف تو افیون کنم

Дар хами он зулфи чавгони шакли ту гӯии дилам

در خم آن زلف چوگان شکل تو گوی دلم

Танг майдонаст пас бо сабри ҷавлон чун кунам

تنگ میدانست پس با صبر جولان چون کنم

зи оташи ишқати асирӣ дар дилам афрӯхтаст

ز آتش عشقت اثیری در دلم افروخته‌ست

Аз барои куштан ӯ дида чун Ҷайҳун кунам

از برای کشتن او دیده چون جیحون کنم

Дар самими дил чу мадҳи садр олам мударраҷаст

در صمیم دل چو مدح صدر عالم مدرجست

Меҳнати ишқати бъўн ӯ зи дил берун кунам

محنت عشقت بعون او ز دل بیرون کنم

эй зи ҷӯади ту фиғон аз баҳру кони бархеста

ای ز جود تو فغان از بحر و کان برخاسته

Ваии зи табъати чашмаи ҳайвону кавсари хостаҳ

وی ز طبعت چشمۀ حیوان و کوثر خاسته

Къбтини рои ту дар коса гардун зада

کعبتین رای تو در کاسۀ گردون زده

Пас зи акси нақш ӯ ин ҳафт ахтари хостаҳ

پس ز عکس نقش او این هفت اختر خاسته

То нишонди восита дар ақди нафаси нотиқа

تا نشاند واسطه در عقد نفس ناطقه

Ақлро аз дарҷи нутқат дару гавҳари хостаҳ

عقل را از درج نطقت درّ و گوهر خاسته

Вази паии атри машоми сокинони қудс ро

وز پی عطر مشام ساکنان قدس را

Аз нқтҳои хати ту гӯии анбари хостаҳ

از نقطهای خط تو گوی عنبر خاسته

Аз ҳар он хорӣ ки биравӣ ҷуста аз хилқати насим

از هر آن خاری که بروی جسته از خلقت نسیم

Дар замони зомдоди лутфати шохи ъбҳри хостаҳ

در زمان زامداد لطفت شاخ عبهر خاسته

ё раб ин калакаст ё неи нешикар ? каз нӯк ӯст

یا رب این کلکست یا نی نیشکر؟ کز نوک اوست

Тӯтӣони ақлро сад танги шукри хостаҳ

طوطیان عقل را صد تنگ شکّر خاسته

Баҳри айни содии аънии соидӣ ҳар маи ҳилол

بهر عین صادی اعنی صاعدی هر مه هلال

Бар мисол айн наалӣ аз фалаки бархеста

بر مثال عین نعلی از فلک برخاسته

эй умеди муфлисонро бар сахояти эътимод

ای امید مفلسان را بر سخایت اعتماد

Моя бемоягонро ваҷҳ аз он дасти ҷавод

مایۀ بی مایگان را وجه از آن دست جواد

Дар лагади кӯби адам ночиз гардад на фалак

در لگد کوب عدم ناچیز گردد نه فلک

Икдм ар бо қадари ту паҳлу занад сабъи шаддод

یکدم ار با قدر تو پهلو زند سبع شداد

Мсръони ваҳмро мавқуф бар азмати масир

مسرعان وهم را موقوف بر عزمت مسیر

Равшанони чархро мқсўр бар ҳикмати мурод

روشنان چرخ را مقصور بر حکمت مراد

Баркашад дасти қадари ин Фўтаҳи кӯҳлии чарх

برکشد دست قدر این فوطۀ کحلی چرخ

Гар ишорат туро нанамояд аз ҷони инқиёд

گر اشارت ترا ننماید از جان انقیاد

Дасти моли нӯки калакати турраи хотуни ғайб

دست مال نوک کلکت طرّه خاتون غیب

Пушти пои ҳиммати ту олами куну фасод

پشت پای همّت تو عالم کون و فساد

Бе хами тғрои чини абрӯии ту чарх ро

بی خم طغرای چین ابروی تو چرخ را

Нест бар маншури девони ҳаводиси эътимод

نیست بر منشور دیوان حوادث اعتماد

Ҳар ки андари хизмати соид чу айн ва дол нест

هر که اندر خدمت صاعد چو عین و دال نیست

Ҳар ду чашмаш бе сиёҳии бод ҳамчун чашми сод

هر دو چشمش بی سیاهی باد همچون چشم صاد

эй баҳамати бартар аз даврони олами омада

ای بهمّت برتر از دوران عالم آمده

Веби бгўҳр бар сар аз авлоди одами омада

وب بگوهر بر سر از اولاد آدم آمده

Муъзалоти фақрро ҷӯади ту осон карда ҳал

معضلات فقر را جود تو آسان کرده حل

Мҳсноти ғайбро рои ту муҳаррами омада

محصنات غیب را رای تو محرم آمده

Лмъаҳи рухсори рояти рашки нури Мӯсоӣ

لمعۀ رخسار رایت رشک نور موسیی

Шамаи лутфати дами исои Марями омада

شمّۀ لطفت دم عیسی مریم آمده

Ахтарони чархро шамшер азмат карда ӣӣ

اختران چرخ را شمشیر عزمت کرده یی

Хастагони даҳрро лутфи ту марҳами омада

خستگان دهر را لطف تو مرهم آمده

Зини мубораки мақдами маймуни ту дар базми чарх

زین مبارک مقدم میمون تو در بزم چرخ

Чанги ноҳид аз тараб дар зер ва дар Бами омада

چنگ ناهید از طرب در زیر و در بم آمده

Вази паии назораи хайли ту зини минои ттқ

وز پی نظّارۀ خیل تو زین مینا تتق

Равшанон бар боми сақфи ҳафт торами омада

روشنان بر بام سقف هفت طارم آمده

Рояти қадари туро зон сӯии кайвони моҳчаҳ

رایت قدر ترا زان سوی کیوان ماهچه

Дар паноҳи лутфи эзад , ҳам шуда , ҳам омада

در پناه لطف ایزد ، هم شده، هم آمده

Срўро ! қасри рафеъи қадари ту ободи бод

سرورا! قصر رفیع قدر تو آباد باد

Наздаш ин срҳи ммрди камтарини бунёди бод

نزدش این صرح ممّرد کمترین بنیاد باد

Дар дабиристони дайни конҷои хирад зону задаст

در دبیرستان دین کانجا خرد زانو زدست

Нафаси нотиқро срири калаки ту устоди бод

نفس ناطق را صریر کلک تو استاد باد

Ҳар чаҳ он аз сим ва зар дорад самт дар ҷўФи кон

هر چه آن از سیم و زر دارد سمت در جوف کان

Ҷумлаи мавсӯми атои он ду дасти роди бод

جمله موسوم عطای آن دو دست راد باد

Чун зи ҷоми бахшиши ту оз шуд масту хароб

چون ز جام بخشش تو آز شد مست و خراب

Рубъи маскӯн дар ҷавори адли ту ободи бод

ربع مسکون در جوار عدل تو آباد باد

эй шудаи шукру санояти вирд ҳар кому забон

ای شده شکر و ثنایت ورد هر کام و زبان

Ҷоўдлнт аз хастагони даври гардани ёди бод

جاودلنت از خستگان دور گردن یاد باد

Ҳар ки чун сӯсани забон дар бандагӣат бар кушод

هر که چون سوسن زبان در بندگیّت بر گشاد

Доим аз банди ҳаводиси ҳамчуи сарви озоди бод

دایم از بند حوادث همچو سرو آزاد باد

Хоксории котши қаҳри ту обаш рехтаст

خاکساری کآتش قهر تو آبش ریختست

Хирмани умраши бадасти ҳайбатат бар боди бод

خرمن عمرش بدست هیبتت بر باد باد