Рафт онкии рӯзи мо зи ситами тираи ранг буд

رفت آنکه روز ما ز ستم تیره رنگ بود

Вондўаҳро бензади дили мо диранг буд

واندوه را بنزد دل ما درنگ بود

Ваон шуд ки гуфтӣ аз дару девори рӯзгор

وان شد که گفتی از در و دیوار روزگار

Хуршеди теғи охта бо мо баҷанг буд

خورشید تیغ آخته با ما بجنگ بود

Ваон аҳд шуд ки чун гули раънои бхўни дил

وان عهد شد که چون گل رعنا بخون دل

Рухсори зарди мо зи даруни лаъли ранг буд

رخسار زرد ما ز درون لعل رنگ بود

Охири басон ноӣ бшодии дамии бузад

آخر بسان نای بشادی دمی بزد

Ондл ки дар кашокашу ноаш чу чанг буд

آندل که در کشاکش و ناش چو چنگ بود

Вохр чу гули даҳони бшкри хандаи бозкрд

واخر چو گل دهان بشکر خنده بازکرد

Онро ки ҳамчуи ғунчаи дил аз ғуссаи танг буд

آنرا که همچو غنچه دل از غصّه تنگ بود

Чун срўпоӣ кӯб шуд аз лаҳви он касе

چون سروپای کوب شد از لهو آن کسی

Каз айш чун чанораши бодии бчнг буд

کز عیش چون چنارش بادی بچنگ بود

Бархесташ чу лолаи дил аз хуррамии зи ҷой

برخاستش چو لاله دل از خرّمی ز جای

Он каш чу лолаи дасти зи ғами зери санг буд

آن کش چو لاله دست ز غم زیر سنگ بود

Олам дигар сифат шуд ва аҳвол дигараст

عالم دگر صفت شد و احوال دیگرست

Султони дайну шоҳ шариъат Музаффараст

سلطان دین و شاه شریعت مظفّرست

Моием ин расидаи зи гардуни бкоми дил ?

ماییم این رسیده ز گردون بکام دل؟

Ҳқои гарми зи хештани ин ҳол бовараст

حقّا گرم ز خویشتن این حال باورست

Даврони адли хоҷау хуршеди теғи зан

دوران عدل خواجه و خورشید تیغ زن

Ин шӯхи чашми байн ки чигуна диловараст

این شوخ چشم بین که چگونه دلاورست

Неи не ки иҳтимоми фитрок хоҷа шуд

نی نی که اهتمام فتراک خواجه شد

Зон чун слоҳёнш оҳхтаҳ ханҷараст

زان چون سلاحیانش آهخته خنجرست

Миннати хдоиро ки шаҳаншоҳи шаръ ро

منّت خدایرا که شهنشاه شرع را

Асбоби Комронӣ ва давлат муяссараст

اسباب کامرانی و دولت میسّرست

Аз рӯй душманону лаби дӯстон ӯ

از روی دشمنان و لب دوستان او

Хоки ҷаноб ӯ ҳамаи пари лаъл ва пар зараст

خاک جناب او همه پر لعل و پر زرست

Бар тахт зар нишаста нигини вор ва аз ҷаҳон

بر تخت زر نشسته نگین وار و از جهان

Хасми хамидаи пушташ чун ҳалқа бар дуруст

خصم خمیده پشتش چون حلقه بر درست

Иқболи боз рӯй дарин боргоҳ кард

اقبال باز روی درین بارگاه کرد

Брхўд ба бндгиши ҷҳонро гувоҳ кард

برخود به بندگیش جهانرا گواه کرد

Даври замонаро бадви манзили з пас гузошт

دور زمانه را بدو منزل ز پس گذاشت

Азми сабки анонаш чун азм роҳ кард

عزم سبک عنانش چون عزم راه کرد

Он кӯ бирафта буд зи дасти сипоҳи пор

آن کو برفته بود ز دست سپاه پار

Имсоли ҷои хеши зи даст сиёҳ кард

امسال جای خویش ز دست سیاه کرد

Фитна чу кӯчи сӯй адам кард аз вуҷӯд

فتنه چو کوچ سوی عدم کرد از وجود

Аввали зи чори болаш ӯ хобгоҳ кард

اوّل ز چار بالش او خوابگاه کرد

Мансӯба ӣӣ шигифти адуи бози чида буд

منصوبه یی شگفت عدو باز چیده بود

Лек аз мрмдии ҳамаи лаъиб табоҳ кард

لیک از مرمّدی همه لعب تباه کرد

Дасти сиёҳ , чираи баду рухи бадви ниҳод

دست سیاه، چیره بد و رخ بدو نهاد

Воўшди зхонаҳи берун яъне ки шоҳ кард

واوشد زخانه بیرون یعنی که شاه کرد

Ҳоле чу давлаташи яд Байзо намӯд боз

حالی چو دولتش ید بیضا نمود باز

Шҳмот гашта буд чу ногуҳ нигоҳ кард

شهمات گشته بود چو ناگه نگاه کرد

эй ҳиммати ту бар сари гардуни ниҳодаи пой

ای همّت تو بر سر گردون نهاده پای

Ваии сӯрати ту дар дили маънии гирифтаи ҷой

وی صورت تو در دل معنی گرفته جای

эй боди интиқоми ту чун шоми нўркш

ای باد انتقام تو چون شام نورکش

Ваии рои равшани ту чу субҳи офтоби рой

وی رای روشن تو چو صبح آفتاب رای

Шогирдии иборату хат ту карда анд

شاگردی عبارت و خطّ تو کرده اند

Ҳам субҳи оинагар ва ҳам шоми мшксорӣ

هم صبح آینه گر و هم شام مشکساری

Бастаи миёни бандау пои ҳасуди тест

بسته میان بنده و پای حسود تست

То дар замонаи калаки ту омадаи гиреҳи гушой

تا در زمانه کلک تو آمده گره گشای

Кӣ раҳи сӯии дарича субҳ оварад ба шаб ?

کی ره سوی دریچۀ صبح آورد به شب؟

Хуршед агар на роӣ ту бошадаш раҳнамоӣ

خورشید اگر نه رآی تو باشدش رهنمای

Ҳам ршҳаҳ ӣӣ злтФ ту бошад чу бенгарӣ

هم رشحه یی زلطف تو باشد چو بنگری

Ин чашмаи ҳаёт ки гаштаст ҷонФроӣ

این چشمۀ حیات که گشتست جانفرای

Шукронаро ту низ кунун бо ҷаҳонён

شکرانه را تو نیز کنون با جهانیان

Он рукн ки бо ту кард злтФу карами худоӣ

آن رکن که با تو کرد زلطف و کرم خدای

Рояти баҳри муҳим ки ишорат бидон кунад

رایت بهر مهم که اشارت بدان کند

Рўри сипеҳр аз бен дандон чунон кунад

رور سپهر از بن دندان چنان کند

Гардад чароғ хур бидам субҳи куштаи зуд

گردد چراغ خور بدم صبح کشته زود

Гар бархилофи ту назарӣ дар ҷаҳон кунад

گر برخلاف تو نظری در جهان کند

Аз душманӣ ва дӯстят гирад эътибор

از دشمنیّ و دوستیت گیرد اعتبار

Идбору бахт чу касе имтиҳон кунад

ادبار و بخت چو کسی امتحان کند

Зудаши сазоӣ хеш ниҳанд андари остин

زودش سزای خویش نهند اندر آستین

Ҳар носазо ки қасди бад-ӣн остон кунад

هر ناسزا که قصد بدین آستان کند

Аз борӣ сар кунанд сбкбори гарданаш

از باری سر کنند سبکبار گردنش

Ҳар сари сабк ки бар ту ҳаме саргарон кунад

هر سر سبک که بر تو همی سرگران کند

Дидем чанд бор ва наомад ҳамеи накӯ

دیدیم چند بار و نیامد همی نکو

Фарҷоми онкии қасди бад-ӣн хонадон кунад

فرجام آنکه قصد بدین خاندان کند

Чун осмонӣаст ҳамаи кори ту , аду

چون آسمانیست همه کار تو ، عدو

Чехияанд ? магар ки рахна ӣӣ дар осмон кунад

چکند؟ مگر که رخنه یی در آسمان کند

Юсуфи з ҳабс омаду ёқӯб аз сафар

یوسف ز حبس آمد و یعقوب از سفر

Гаштанди шодмонаи бадӣдори икдгр

گشتند شادمانه بدیدار یکدگر

Офоқи шаръи равнақу зебӣ дигар гирифт

آفاق شرع رونق و زیبی دگر گرفت

То барзади офтоби лақояши зи кӯҳи сар

تا برزد آفتاب لقایش ز کوه سر

Андар тараққӣаст чу номи падар аз он

اندر ترقّی است چو نام پدر از آن

Шуд кӯҳи сарфарози бтФлиши паии сипар

شد کوه سرفراز بطفلیش پی سپر

Бар теғи кӯҳи ҷой агар кард турфа нест

بر تیغ کوه جای اگر کرد طرفه نیست

Оре аҷаб набошад гавҳари бтиғ бар

آری عجب نباشد گوهر بتیغ بر

То бандаи вори ҷои вай аз сифт худ кунад

تا بنده وار جای وی از سفت خود کند

Бар баста буд кӯҳи худ аз ибтидои камар

بر بسته بود کوه خود از ابتدا کمر

Баҳраст муваллиди вай ва конаст маншааш

بحرست مولد وی و کانست منشأش

Ҳаргиз ки дид гавҳар аз ин номдортар

هرگز که دید گوهر از این نامدارتر

Ҳар гавҳарӣ ки зояд азин пас зи сулби кӯҳ

هر گوهری که زاید ازین پس ز صلب کوه

Рухсора лаъл дорад аз шарми ин гуҳар

رخساره لعل دارد از شرم این گهر

Худ бош то чигуна шавад кору бор ӯ

خود باش تا چگونه شود کار و بار او

Миъроҷ буд бории мабдаии кор ӯ

معراج بود باری مبدای کار او

Рукнӣ холис омад покиза аз уюб

رکنیّ خالص آمد پاکیزه از عیوب

Бар санги кӯҳ чун ки фалак зад айёр ӯ

بر سنگ کوه چون که فلک زد عیار او

Гарданкашасту собиту сари сабзи кӯҳ аз онк

گردنکش است و ثابت و سر سبز کوه از آنک

Рӯзии ду буд хоҷаи мо дар канор ӯ

روزی دو بود خواجۀ ما در کنار او

Пар карда буд домани кӯҳ аз зару гавҳар

پر کرده بود دامن کوه از زر و گوهر

Саррофи офтоби збҳри нисор ӯ

صرّاف آفتاب زبهر نثار او

Зон бо таҷаллии рух ӯ кӯҳ пой дошт

زان با تجلّی رخ او کوه پای داشت

Комўхтсти расми сабот аз виқор ӯ

کآموختست رسم ثبات از وقار او

Мехост то ки ҳаср мъолӣ кунад адуаш

میخواست تا که حصر معالی کند عدوش

Ва анро надид ҳеҷ раҳи алои ҳисор ӯ

و انرا ندید هیچ ره الّا حصار او

Гар пой ӯ бснг даромад кунун фалак

گر پای او بسنگ درآمد کنون فلک

Дрпоиши аўФтоди паии аътзор ӯ

درپایش اوفتاد پی اعتذار او

Мо хизмати тўро ки бҷонш харида ам

ما خدمت تورا که بجانش خریده ام

Баҳри саодати ду ҷаҳонӣ гузида ем

بهر سعادت دو جهانی گزیده ایم

Бар ту барои хизмат миннат наме наҳем

بر تو برای خدمت منّت نمی نهیم

Мо худ барои хизмати ту офарӣда ем

ما خود برای خدمت تو آفریده ایم

Инсофи даргаи ту баҳонаи сет варна мо

انصاف درگه تو بهانه ست ورنه ما

Аз хизматати бзўраҳи кайвон расида ем

از خدمتت بذورۀ کیوان رسیده ایم

Бо лутф худ бигӯӣ ки моро бҳл кунад

با لطف خود بگوی که ما را بحل کند

Дар дидагар зхили ту гардӣ кашида ем

در دیده گر زخیل تو گردی کشیده ایم

Моро марон чу фитна ки охир чу офият

ما را مران چو فتنه که آخر چو عافیت

Мо низ дар рикоби ту лухтӣ давида ем

ما نیز در رکاب تو لختی دویده ایم

Беруни зи оҳи сина ва аз оташи ҷигар

بیرون ز آه سینه و از آتش جگر

Бисёр сарду гарм замона чашида ем

بسیار سرد و گرم زمانه چشیده ایم

Шояд ки ҷону дили бФдо дар миён наҳем

شاید که جان و دل بفدا در میان نهیم

Кохри турои бкоми дил худ бидида ем

کآخر ترا بکام دل خود بدیده ایم

То давлатаст , давлати ту мустадоми бод

تا دولت است، دولت تو مستدام باد

Чунонкии коми тест , ҷаҳонати бкоми бод

چنانکه کام تست ، جهانت بکام باد

Вари офтоби ҷузи бҳўои ту дилам занад

ور آفتاب جز بهوای تو دلم زند

Ин тарки ним рӯз чу зангии шоми бод

این ترک نیم روز چو زنگیّ شام باد

Хасм наҳант аз ҳама анқоӣ мағрибаст

خصم نهانت از همه انقای مغربست

Поиш чу мурғи зирак дар қайди доми бод

پایش چو مرغ زیرک در قید دام باد

То ҳаст хити абиз ва осуд низоми даҳр

تا هست خیط ابیض و آسود نظام دهر

Асбоби сарварии турои интизоми бод

اسباب سروریّ ترا انتظام باد

Ҳар Яман ва ҳар саодат каз ҳазрати ту зод

هر یمن و هر سعادت کز حضرت تو زاد

Ҷумлаи нисори мақдами хоҷаи низоми бод

جمله نثار مقدم خواجه نظام باد

Чун манзили дурушти босон бадал шудаст

چون منزل درشت بآسان بدل شدست

Брхотри ту ёди з : ани алкром , бод

برخاطر تو یاد ز : انّ الکرام ، باد

Ҳарчанд мъонсти раҳеро зҳзртт

هرچند معانست رهی را زحضرتت

Бар даргаи ту солу маи ин издиҳоми бод

بر درگه تو سال و مه این ازدحام باد