эй бардаи оташи рухи ту оби коргл

ای برده آتش رخ تو آب کارگل

Бар бода дода оризи ту рӯзгори гул

بر باده داده عارض تو روزگار گل

Бо чеҳраи ту заҳмат боғаст гул , аз он

با چهرۀ تو زحمت باغ است گل ، از آن

Барчин ниҳоди зхори ҳамаи раҳгузари гул

برچین نهاد زخار همه رهگذر گل

Хунин шудаст србсри андоми нозукаш

خونین شدست سربسر اندام نازکش

Аз бас ки май наад рухи хуби ту хори гул

از بس که می نهد رخ خوب تو خار گل

Икдми бўсли ту даҳан аз хандаи пари ханда пар накард

یکدم بوصل تو دهن از خنده پر خنده پر نکرد

То хӯн дил накардӣ андари канори гул

تا خون دل نکردی اندر کنار گل

Гар гул бишуд , чаҳ шуд ? ҳамаи сарсабзии ту бод

گر گل بشد ، چه شد؟ همه سرسبزی تو باد

Моро басаст оризи ту ёдгори гул

ما را بس است عارض تو یادگار گل

Гар гирифтаам ки гули зи рухи тести шармсор

گر گرفته ام که گل ز رخ تست شرمسار

Миннати хдоиро ки ним шармсори гул

منّت خدایرا که نیم شرمسار گل

Акси рахт руфӯ кунад ӯро бики замон

عکس رخت رفو کند او را بیک زمان

Гарчи бирехтаст зиҳами пуду тори гул

گرچه بریختست زهم پود و تار گل

Гул чун рух ту бошад лекини бшрти он

گل چون رخ تو باشد لیکن بشرط آن

Каз ғолия хаттӣ бидамад бръзори гул

کز غالیه خطی بدمد برعذار گل

То хати Фстқӣ туро дид пари шукр

تا خط فستقّی ترا دید پر شکر

Пистаи забон бтънаҳ ниҳодаст дар шукр

پسته زبان بطعنه نهادست در شکر

Перомуни даҳони ту чун хат фурӯ гирифт

پیرامون دهان تو چون خط فرو گرفت

Гуфтам : гирифт тӯтӣ дар зери пари шукр

گفتم: گرفت طوطی در زیر پر شکر

То банда бошад аз бен дандони лаби туро

تا بنده باشد از بن دندان لب ترا

Аз хок бар наруста бибандади камари шукр

از خاک بر نرسته ببندد کمر شکر

Бо мо ту дар хусумат ва бе огаҳии ту

با ما تو در خصومت و بی آگهیّ تو

Май резад аз даҳони ту бар могҳри шукр

می ریزد از دهان تو بر ماگهر شکر

Боди даҳон агар бмсл дар ҷаҳони дамӣ

باد دهان اگر بمثل در جهان دمی

Гардад наботҳои замини сари басари шукр

گردد نباتهای زمین سر بسر شکر

Дар чашми ман даҳони туро завқ дигараст

در چشم من دهان ترا ذوق دیگرست

Арӣ хушӣ фузуд зи бодомтар шукр

اری خوشی فزود ز بادام تر شکر

Аз чеҳраи ваҷҳи бӯсаи баҳои ту карда ам

از چهرۀ وجه بوسه بهای تو کرده ام

Донам ҳама касе бифурӯшад ба зари шукр

دانم همه کسی بفروشد به زر شکر

То шуд шикастаи пистаи ?ут аз шукри сухан

تا شد شکسته پسته ات از شکّر سخن

Омад басии шикаст аз он пистаи шукр

آمد بسی شکست از آن پسته شکر

эй аз руху даҳони ту расвои гулу шукр

ای از رخ و دهان تو رسوا گل و شکر

Рӯйу лист рӯй лабат ё гул ё шукр

روی و لیست روی لبت یا گل یا شکر

Рӯйу лаби ту мояи савдоӣ мо чарост ?

روی و لب تو مایۀ سودای ما چراست؟

Гар зонкаҳ ҳаст доруии савдои гулу шукр

گر زآنکه هست داروی سودا گل و شکر

Бо обу оташи ончии гул ва шукрат кунанд

با آب و آتش آنچه گل و شکّرت کنند

Ҳеҷ обу оташ он накунад бо гулу шукр

هیچ آب و آتش آن نکند با گل و شکر

Дроъаҳи ҳашишӣу пероҳани қсб

درّاعه حشیشی و پیراهن قصب

Бдридаҳи пеш рӯй пеш рӯй ту ъмдои гул

بدریده پیش روی پیش روی تو عمداً گل

Бо ранг рӯйу таъми лабат аўФтодаҳ анд

با رنگ روی و طعم لبت اوفتاده اند

Андари забони булбулу ббғои гулу шукр

اندر زبان بلبل و ببغا گل و شکر

Тангаст ҳамчуи ғунчау зарфи шукри дилам

تنگست همچو غنچه و ظرف شکر دلم

Зеро ки фарқ нест зи ту тоглу шукр

زیرا که فرق نیست ز تو تاگل و شکر

Ашками ҳамаи гулобу ҷилои баст зонкаҳ кард

اشکم همه گلاب و جلا بست زآنکه کرد

Дар чашми ман хаёли ту пайдои гулу шукр

در چشم من خیال تو پیدا گل و شکر

Аз адли хоҷаи дони ту ки дар дидау дилам

از عدل خواجه دان تو که در دیده و دلم

Ба об ва оташанд бики ҷои гулу шукр

به آب و آتشند بیک جا گل و شکر

Бардошти дасти ҷӯади ту исми саволи зар

برداشت دست جود تو اسم سؤال زر

Биниҳод ҷӯади дасти ту расми заволи зар

بنهاد جود دست تو رسم زوال زر

Аз дасти бахшиши ту зрондр ҷувол шуд

از دست بخشش تو زراندر جوال شد

Рафт онкӣ рафт ҳаркасии андари ҷуволи зар

رفت آنکه رفت هرکسی اندر جوال زر

Кон ва тарозуанд дар айёми вуҷӯди ту

کان و ترازو اند در ایّام وجود تو

Бар дили ниҳодаи санги зшўқи васли зар

بر دل نهاده سنگ زشوق وصل زر

Овора шуд збими сахояти зари ончнонк

آواره شد زبیم سخایت زر آنچنانک

Рстст дар ду дидаи наргиси хаёли зар

رُسته‌ست در دو دیدهٔ نرگس خیال زر

Дар чашми ғунчаи зари зи пай он гудохтанд

در چشم غنچه زر ز پی آن گداختند

Кӯ бо вуҷӯди адл ту мезад мисоли зар

کو با وجود عدل تو میزد مثال زر

Дар дайни бахшиши ту бтўии калаки ту

در دین بخشش تو بتویّ کلک تو

Бар халқи хӯн лаъл мубоҳасту моли зар

بر خلق خون لعل مباحست و مال زر

Теғ забон кашид наёрад збأси ту

تیغ زبان کشید نیارد زبأس تو

Рӯйин тани тарозу дар рӯй золи зар

رویین تن ترازو در روی زال زر

Аз бас ки мезнндш хорасту шаҳри гирд

از بس که می زنندش خوارست و شهر گرد

Бхшўд нест бо кафи роди ту ҳоли зар

بخشود نیست با کف راد تو حال زر

Гар на задастро ту омад бҷони гуҳар

گر نه زدست را تو آمد بجان گهر

Чандин чарост дар сухани ту ниҳони гуҳар ?

چندین چراست در سخن تو نهان گهر؟

То бўкаҳ бар ту бандади худро ресмон

تا بوکه بر تو بندد خود را ریسمان

Броўихтаҳи сети солу ма аз ресмони гуҳар

برآویخته ست سال و مه از ریسمان گهر

Ҳаркас ки гашт ҳалқа бигӯаш ту чун нигин

هرکس که گشت حلقه بگوش تو چون نگین

Бар тахти зари ншид аз он пас чунон гуҳар

بر تخت زر نشید از آن پس چنان گهر

Теғи бараҳнаро ки набад об бар ҷигар

تیغ برهنه را که نبد آب بر جگر

Ҳаст аз саховати ту кунун бармеони гуҳар

هست از سخاوت تو کنون برمیان گهر

Абри арбёди дасти ту бар бӯстон чакад

ابر اربیاد دست تو بر بوستان چکد

Ёбанд ғунчаро чу садаф дар даҳони гуҳар

یابند غنچه را چو صدف در دهان گهر

Шамшери оҳанӣн рӯ нашикуфт баъдазин

شمشیر آهنین رو نشکفت بعدازین

Гар новирди зшрми лабат бар забони гуҳар

گر ناورد زشرم لبت بر زبان گهر

Динори офтоби нахуст аз ҷаҳони бнқд

دینار آفتاب نخست از جهان بنقد

Бастанд абрзФт ва диҳад баъд аз он гуҳар

بستاند ابرزفت و دهد بعد از آن گهر

ӯ чун ту кӣ буд ки зи дасти забони ту

او چون تو کی بود که ز دست زبان تو

Бигирифт то бичишам ҳасудати ҷаҳони гуҳар ?

بگرفت تا بچشم حسودت جهان گهر؟

Аз бас ки рехти он кафи маймуни зару гуҳар

از بس که ریخت آن کف میمون زر و گهر

Дарҳам шуданд аз каф акнӯн зару гуҳар

درهم شدند از کف اکنون زر و گهر

Рӯзу шаб аз ситора ва хуршед мекашид

روز و شب از ستاره و خورشید میکشید

Аз бахшишати замонаи бгрдўни зару гуҳар

از بخششت زمانه بگردون زر و گهر

Дар оташ ва дар оби халосу амони хеш

در آتش و در آب خلاص و امان خویش

Ҷӯянд аз он ду дасти ҳумоюни зару гуҳар

جویند از آن دو دست همایون زر و گهر

Гӯйӣ шудаст кӯраи заргар адуат аз онк

گویی شدست کورۀ زر گر عدوت از آنک

Ҳаст андарунаши оташу беруни зару гавҳар

هست اندرونش آتش و بیرون زر و گوهر

Рухсора пхч гаштау сӯрох дар шикам

رخساره پخچ گشته و سوراخ در شکم

Аз таъну зарб , хасми ту ҳамчун зару гуҳар

از طعن و ضرب ، خصم تو همچون زر و گهر

Барги дарахту қатраи борон шигифт нест

برگ درخت و قطرۀ باران شگفت نیست

Каз давлатат шаванд ҳмидўни зару гуҳар

کز دولتت شوند همیدون زر و گهر

Бар бод дод хушку баҳр ва кон гуфт

بر باد داد خشک و بحر و کان گفت

Каз баҳру кон ҳаме диҳад афзӯни зару гуҳар

کز بحر و کان همی دهد افزون زر و گهر

эй бас ки зарду сурхи бароянди азин сипас

ای بس که زرد و سرخ برآیند ازین سپس

Аз шарми ин қасидаи мавзуни зару гуҳар

از شرم این قصیدۀ موزون زر و گهر

То мумкинаст , садри ҷаҳони сарфарози бод

تا ممکن است ، صدر جهان سرفراز باد

Хуршедро бсоиаҳи ҷоҳаши ниёзи бод

خورشید را بسایۀ جاهش نیاز باد

Айёмро мҳобти ту фитна сӯз шуд

ایّام را مهابت تو فتنه سوز شد

Офоқро анояти ту кори сози бод

آفاق را عنایت تو کار ساز باد

Қаҳрати кушодаи панҷаи басони чанору хасм

قهرت گشاده پنجه بسان چنار و خصم

Чун кохи баҳри силии гардани фарози бод

چون کاخ بهر سیلی گردن فراز باد

эй лафзи шаккарини ту чун пунбаи мағздор

ای لفظ شکّرین تو چون پنبه مغزدار

Чун пистаи ?ути даҳони бшкри хандаи бози бод

چون پسته ات دهان بشکر خنده باز باد

Ҳиндӯии як савораи калакат чу барнишаст

هندوی یک سوارۀ کلکت چو برنشست

Брхили хонаи қадараш тарк тоз бод

برخیل خانۀ قدرش ترک تاز باد

Хасмат чу лолаи зи оташи дили сӯхтаи ҷигар

خصمت چو لاله ز آتش دل سوخته جگر

Вази оби чашми худ чу шукр дар гудози бод

وز آب چشم خود چو شکر در گداز باد

Умри дароз ба зи ҳамаи чиз дар ҷаҳон

عمر دراز به ز همه چیز در جهان

Доне чу бе такаллуфи умрати дарози бод

دانی چو بی تکلّف عمرت دراز باد