То зулфи мшкбор ба рухи брФкндаҳ Эй

تا زلف مشکبار به رخ برفکنده‌ای

Сӯзии зи рашк дар дил миҷмар фиканда Эй

سوزی ز رشک در دل مجمر فکنده‌ای

Дар гарданам фикан , ки кмндисти анбарин

در گردنم فکن، که کمندیست عنبرین

Он гесуии дароз ки дар брФкндаҳ Эй

آن گیسوی دراز که در برفکنده‌ای

Чун ғунча то қабоӣ никуӣ бибаста Эй

چون غنچه تا قبای نکویی ببسته‌ای

Сад бораи лоларо калла аз сар фиканда Эй

صد باره لاله را کله از سر فکنده‌ای

Чандини ҳазор дил ки зи ушшоқи барда Эй

چندین هزار دل که ز عشّاق برده‌ای

Дар зулфи бастаеу гиреҳи брФкндаҳ Эй

در زلف بسته‌ای و گره برفکنده‌ای

Гар дил диҳад турои дили ман бози даҳ яке

گر دل دهد ترا دل من باز ده یکی

Вонгор каз ҳазор яке дарфиканда Эй

وانگار کز هزار یکی درفکنده‌ای

Дар орзӯии онкии лабӣ бар лабат ниҳанд

در آرزوی آنکه لبی بر لبت نهند

Хӯн дар дили пиёла ва соғар фиканда Эй

خون در دل پیاله و ساغر فکنده‌ای

Мо ҳамчу ғунчаем ки дил дар ту баста ем

ما همچو غنچه‌ایم که دل در تو بسته‌ایم

Ту наргисии назари ҳама бар зар фиканда Эй

تو نرگسی نظر همه بر زر فکنده‌ای

Корам чу зулфи ёри парешон ва дар ҳамаст

کارم چو زلف یار پریشان و در همست

Пуштам ба сони абрӯии дилдорам бар хамаст

پشتم به سان ابروی دلدارم بر خمست

Ғами шарбатии зи хӯни дилам нӯш кард ва гуфт :

غم شربتی ز خون دلم نوش کرد و گفت:

Ин шодӣ касе ки дар ин давр хуррамаст

این شادی کسی که در این دور خرّمست

Танҳо дил манаст гирифтори ғами чунин

تنها دل منست گرفتار غم چنین

ё худ дарин замонаи дил шодмон камаст ?

یا خود درین زمانه دل شادمان کمست؟

Зинсон ки медиҳад дил ман дод ҳар ғамӣ

زینسان که می‌دهد دل من داد هر غمی

Инсоф , малики дъолми ишқаш мусаллам аст

انصاف، ملک دعالم عشقش مسلّم است

Донеи хаёл рӯй ту дар чашми ман чаҳ гуфт ?

دانی خیال روی تو در چشم من چه گفت؟

ё раб ! куҷост ин ки шаб ва рӯз шабнамаст

یا رب! کجاست این که شب و روز شبنمست

Хоҳӣ чу рӯзи равшани аҳвол дар дмн ?

خواهی چو روز روشن احوال در دمن؟

Аз тира шаб бипурс , ки ӯ низ муҳаррамаст

از تیره شب بپرس ، که او نیز محرمست

эй кошкӣ миёни мнстӣу дилбарам

ای کاشکی میان منستی و دلبرم

Пайвандии чунин ки миёни ман ва ғамаст

پیوندی چنین که میان من و غمست

Тифлӣу марди ишқи ту гардун пер нест

طفلی و مرد عشق تو گردون پیر نیست

Ҷонӣ ва ҳечкасро аз ҷон гзир нест

جانی و هیچکس را از جان گزیر نیست

Хӯнам ба як киришма абрӯ бирехтӣ

خونم به یک کرشمهٔ ابرو بریختی

Онӣ ки бо камони ту ҳоҷат ба тир нест

آنی که با کمان تو حاجت به تیر نیست

Ҳасанат хаттӣ навишт алии алўҷаҳ каз хушӣ

حسنت خطی نوشت علی الوجه کز خوشی

Иқрор медиҳанд ки ба зу дабир нест

اقرار می‌دهند که بِهْ زو دبیر نیست

Ин боди фитнаи ҷӯй чаҳ хоҳад зи зулфи ту ?

این باد فتنه‌جوی چه خواهد ز زلف تو؟

Андари ҷаҳон на тӯдаи машк ва абир нест

اندر جهان نه تودۀ مشک و عبیر نیست

То меравад сухани зи қади ту ҳадиси сарв

تا می‌رود سخن ز قد تو حدیث سرو

Ҳарчанд ростаст вале дил пазир нест

هرچند راستست ولی دل‌پذیر نیست

Дар хушксолии ишқи ту аз фатҳи боби ашк

در خشکسالی عشق تو از فتح باب اشک

Чун остину домани ман обгир нест

چون آستین و دامن من آبگیر نیست

Мижгонати ҷой дар дили ҳаркас чигуна ёфт

مژگانت جای در دل هرکس چگونه یافت

Гар акси нӯки хомаи садр кабӣр нест ?

گر عکس نوک خامۀ صدر کبیر نیست؟

Лафзи ту рашки назми сурайё ҳаме шавад

لفظ تو رشک نظم ثریّا همی‌شود

Қадари ту тоҷи гунбади хзро ҳаме шавад

قدر تو تاج گنبد خضرا همی‌شود

Бо рои ту чаҳ суд кунад субҳро ҷузи онк

با رای تو چه سود کند صبح را جز آنک

Ҷон мекунад ба ҳарзау расво ҳаме шавад

جان می‌کند به هرزه و رسوا همی‌شود

Шурии оби дарёи доне ки аз чаҳ хост ?

شوریّ آب دریا دانی که از چه خاست؟

Аз ашки душманат ки ба дарё ҳаме шавад

از اشک دشمنت که به دریا همی‌شود

Калаки сухани сарои ту бас турфа сӯратӣаст

کلک سخن سرای تو بس طرفه صورتیست

Мурғӣ ки ҷон надорад ва гуё ҳаме шавад

مرغی که جان ندارد و گویا همی‌شود

То дасти дирафшон ту дидаш хирад , чаҳ гуфт ?

تا دست دُرفشان تو دیدش خرد، چه گفت؟

Ҳамтои нигар ки чун бар ҳамто ҳаме шавад

همتا نگر که چون بر همتا همی‌شود

Савдои духтарони замири ту май пазад

سودای دختران ضمیر تو می‌پزد

Рози дилаши зи ашки ҳувайдо ҳаме шавад

راز دلش ز اشک هویدا همی‌شود

Ҳангоми сарзаниш ба забон срир гуфт :

هنگام سرزنش به زبان صریر گفت:

Баси сар ки хира дар сари савдо ҳаме шавад

بس سر که خیره در سر سودا همی‌شود

Қаҳрат ба кори хасм чу дандони фурӯи барад

قهرت به کار خصم چو دندان فرو برد

То пушти гову моҳяши осони фурӯи барад

تا پشت گاو و ماهیش آسان فرو برد

Бод фано барор чу оташи зи ҷонишон

باد فنا برآر چو آتش ز جانشان

Ҳлмт чу хок то кӣ аз эшон фурӯи барад ?

حلمت چو خاک تا کی از ایشان فرو برد؟

Фсоди даҳри дасти ҳасуди ту зон бибаст

فصّاد دهر دست حسود تو زان ببست

Каш нашутур аҷал ба раги ҷони фурӯи барад

کش نشتر اجل به رگ جان فرو برد

Зӯри озмои азми ту аз қӯти кушод

زور آزمای عزم تو از قوّت گشاد

Пайкони ғунча дар дили санадони фурӯи барад

پیکان غنچه در دل سندان فرو برد

Бо нури рои ту яди Байзои Мӯсавӣ

با نور رای تو ید بیضای موسوی

Ҳолеи зи шарми сар ба гиребони фурӯи барад

حالی ز شرم سر به گریبان فرو برد

Гар мӯъҷизаст онкии Асои паямбарӣ

گر معجزست آنکه عصای پیمبری

Як дашти чӯбу ришта чу събони фурӯи барад

یک دشت چوب و رشته چو ثعبان فرو برد

Аз найзау каманд ки чун морў аждаҳост

از نیزه و کمند که چون مارو اژدهاست

Калаки ту ҳар замони ду се чандон фурӯи барад

کلک تو هر زمان دو سه چندان فرو برد

эй аҳли фазлро ба қудуми ту антъош

ای اهل فضل را به قدوم تو انتعاش

Бар остони ту ману иқболи хоҷа тоаш

بر آستان تو من و اقبال خواجه تاش

Теғи блорк ар чаҳ з гавҳар тавонгараст

تیغ بلارک ار چه ز گوهر توانگرست

Ҳамвора ҳам зи паҳлавӣ калакат кунад тарош

همواره هم ز پهلوی کلکت کند تراش

Аз дасти бандагони ту ҳар лаҳза ме чакад

از دست بندگان تو هر لحظه می‌چکد

Дар ҳалқи душманони ту обии ҷгрхрош

در حلق دشمنان تو آبی جگرخراش

То дар қафои ҳукми ту чун сояи нистод

تا در قفای حکم تو چون سایه نیستاد

Дар даст офтоб надоданд давр бош

در دست آفتاب ندادند دور باش

Гар калакро забони бабрии ҷон онаш ҳаст

گر کلک را زبان ببری جان آنش هست

Зеро ки мекунад ҳамаи асрори ғайби фош

زیرا که می‌کند همه اسرار غیب فاش

Ҳар нотавоне ки туро буд дар сафар

هر ناتوانیی که ترا بود در سفر

Акнӯн ҳамаи саломат ва хайраст дар қафоаш

اکنون همه سلامت و خیرست در قفاش

Шуд давр аз офтоби ҳилоли заъифи гашт

شد دور از آفتاب هلال ضعیف گشت

Зебо ва тундарасту қавии ҳолу нўрпош

زیبا و تندرست و قوی حال و نورپاش

Хуршедро зи ҳайбати ту дили з ҷо бирафт

خورشید را ز هیبت تو دل ز جا برفت

Вонки далел , зардии рухсору иртиош

وانک دلیل، زردی رخسار و ارتعاش

Мақҳури гашти душману Мансури гашти дӯст

مقهور گشت دشمن و منصور گشت دوست

Вена матлаъаст кори турои худ ҳануз бош

وین مطلعست کار ترا خود هنوز باش

эй дидаи гӯшмоли зи ҷӯади ту мол ҳо

ای دیده گوشمال ز جود تو مال‌ها

Пояндаи боди давлати ту дайри сол ҳо

پاینده باد دولت تو دیر سال‌ها

Нанигошта ба хомаи андеша то абад

ننگاشته به خامهٔ اندیشه تا ابد

Наққоши зеҳн мисли ту андари хаёл ҳо

نقّاش ذهن مثل تو اندر خیال‌ها

Бар чархи муштарӣ ки саодат азу баранд

بر چرخ مشتری که سعادت ازو برند

Гирад ҳамеи зи толеъи масъӯди фол ҳо

گیرد همی ز طالع مسعود فال‌ها

Онӣ ки оҷизаст зи нақзи ъзоимт

آنی که عاجزست ز نقض عزایمت

Гардун ки мўлъст ба табдили ҳол ҳо

گردون که مولعست به تبدیل حال‌ها

То зи осмон шаръ битобад чу ту ҳилол

تا ز آسمان شرع بتابد چو تو هلال

Хамҳо дар оваранд ба пушти ҳилол ҳо

خم‌ها در آورند به پشت هلال‌ها

То иқтизоӣ мисли ту соҳиб қуръон кунад

تا اقتضای مثل تو صاحب قرآن کند

Аҷромро басӣ ки буд иттисол ҳо

اجرام را بسی که بود اتّصال‌ها

То соя дор гардад азин гӯнаи давҳа Эй

تا سایه دار گردد ازین گونه دوحه‌ای

Аз бехи бркштди фаровони ниҳол ҳо

از بیخ برکشتد فراوان نهال‌ها