Турраи пари печу тобат аз дилами брбўдаҳи тоб

طره پر پیچ و تابت از دلم بربوده تاب

Чашми масти ним хобат аз ду чашмами бардаи хоб

چشم مست نیم خوابت از دو چشمم برده خواب

Холи мишкӣн бар ҷамолат ё ки дар озри халил

خال مشکین بر جمالت یا که در آزر خلیل

Зулфи парчин бар изорат ё бчҳри хури ниқоб

زلف پرچین بر عذارت یا بچهر خور نقاب

Аз шарори шуълаи хуии ту ҷамъии синаи сӯз

از شرار شعله خوی تو جمعی سینه سوز

Вази фурӯғи оташ рӯй ту қавмии дили кабоб

وز فروغ آتش روی تو قومی دل کباب

эй тарози қоматат дар гулшани дили сар ва бен

ای طراز قامتت در گلشن دل سر و بن

Вои фурӯғи оризат дар кишвари ҷони офтоб

وای فروغ عارضت در کشور جان آفتاب

Турраи ?ути брбўдаҳи тоб аз ҷон ҳарҷо марду зан

طره ات بربوده تاب از جان هرجا مرد و زن

Чашм ту бигрифта хоб аз чашм ҳарҷо шайху шоб

چشم تو بگرفته خواب از چشم هرجا شیخ و شاب

Дар раҳи васли ту ғобӣ ҳасту шарии андар ӯ

در ره وصل تو غابی هست و شری اندر او

Ҳаркии васлати хост бояд бугзарад зини шару ғоб

هرکه وصلت خواست باید بگذرد زین شر و غاب

Омад аз ршҳаҳ , ӣам маввоҷи ҷавдати осмон

آمد از رشحه، یم موّاج جودت آسمان

Аз адам дар соҳили имкони муъаллақ чун ҳубоб

از عدم در ساحل امکان معلق چون حباب

Дар замони роҳ адам гиранд зарроти вуҷӯд

در زمان راه عدم گیرند ذرات وجود

Гар кунӣ бар шахс ҳастӣ андакии нозу итоб

گر کنی بر شخص هستی اندکی ناز و عتاب

Аз завоёии хайёми эҳтишомати пашша Эй

از زوایای خیام احتشامت پشه ای

Ҳукмрон бар пели гардуни лами икни шиӣии ъҷоб

حکمران بر پیل گردون لم یکن شیئی عجاب

Дасти қудрат бар каммияти осмони овехта

دست قدرت بر کُمیت آسمان آویخته

Баҳри камтари чокари Кувайти зи меҳру маи рикоб

بهر کمتر چاکر کویت ز مهر و مه رکاب

То макон кардӣ ту андар хок шуд афлок ро

تا مکان کردی تو اندر خاک شد افلاک را

Рӯзу шаби вирди забони ёлитнии канти туроб

روز و شب ورد زبان یالیتنی کنت تراب

Чокари базм ту бошад , доварии кайвони шиква

چاکر بزم تو باشد، داوری کیوان شکوه

Ходими кӯй ту омад , хусравии молики рқоб

خادم کوی تو آمد، خسروی مالک رقاب

Чун бўҳм ояд марои кохи ҷалолати космонш

چون بوهم آید مرا کاخ جلالت کاسمانش

Баста чун мсмор симинӣаст бар заррини таноб

بسته چون مسمار سیمینی است بر زرین طناب

Қиргўн будӣ чу ҷурми моҳи меҳри ховарӣ

قیرگون بودی چو جرم ماه مهر خاوری

Гар накардӣ аз ғубори даргаати нури иктисоб

گر نکردی از غبار درگهت نور اکتساب

Чун тавонам дам зад аз тавсифи мадҳат комдаҳ аст

چون توانم دم زد از توصیف مدحت کامده است

Нуқтае аз суҳуфи мадҳат маънӣам алкитоб

نقطه ای از صحف مدحت معنی ام الکتاب

Ҷилвагар рӯй ту байнам дар ғиоб ва дар шуҳуд

جلوه گر روی تو بینم در غیاب و در شهود

Парда дар ҳасани ту байнам дар шуҳуд ва дар ғиоб

پرده در حسن تو بینم در شهود و در غیاب

Дӯши пинҳон бо хирад гуфтам ки эй ҷбрили ишқ

دوش پنهان با خرد گفتم که ای جبریل عشق

эй ки аз таъӣд ту ҳастам ба гетии комёб

ای که از تأیید تو هستم به گیتی کامیاب

Андари ин торики шаб бо хотирии зору дижам

اندر این تاریک شب با خاطری زار و دژم

Мрмрои бнмоӣӣ ар роҳӣ , набошад бе савоб

مرمرا بنمائی ار راهی،‌ نباشد بی ثواب

Ҳаст фардои гоҳи ид ва бар дар пери Муғон

هست فردا گاه عید و بر در پیر مغان

Ҳар мғнии рост дар кафи барбату тору рубоб

هر مغنی راست در کف بربط و تار و رباب

Ҳаркасӣ ар армағону тӯҳфа Эй ҳасту маро

هرکسی ار ارمغان و تحفه ای هست و مرا

Нест ҷузи ҷисмии пари озар , нест ҷузи чашмии пуроб

نیست جز جسمی پر آذر، نیست جز چشمی پرآب

Лухтӣ аз ғайрати абри рухсора ман дид ва гуфт

لختی از غیرت ابر رخساره من دید و گفت

Бахи бах аз ин бахти нофарҷому ақли носавоб

بخ بخ از این بخت نافرجام و عقل ناصواب

Хез ва дар ганҷинаи фикрати дро , бо сад шааф

خیز و در گنجینه فکرت درآ، با صد شعف

Гавҳари назмии ду андари мадҳ шаҳ кун интихоб

گوهر نظمی دو اندر مدح شه کن انتخاب

Нафаси Аҳмад , ҳайдари сафдари амӣралмуъминӣн

نفس احمد، حیدر صفدر امیرالمؤمنین

Молики дунёу дайн , султони аўоднии қбоб

مالک دنیا و دین، سلطان اوادنی قباب

эй худовандӣ ки андари арсаи малики ҷаҳон

ای خداوندی که اندر عرصه ملک جهان

Кас наёрад ҷуз ҳасан ояд туро нойиби мноб

کس نیارد جز حسن آید تو را نایب مناب

эй фалаки қудрати худовандӣ ки набӯд бар дарат

ای فلک قدرت خداوندی که نبود بر درت

Як тиҳии дастии бғир аз ҳалқаи заррини боб

یک تهی دستی بغیر از حلقه زرین باب

Худ муҳибу мбғзтро боди андари рӯзгор

خود محب و مبغضت را باد اندر روزگار

Аз Наими хулди роҳат , зотши дӯзахи азоб

از نعیم خلد راحت، زآتش دوزخ عذاب