Зулфи дилдори ман , эй силсила ҳо гашта асират

زلف دلدار من، ای سلسله ها گشته اسیرت

Ҳар шикани доми дилӣ чанд зи бурноу зи перат

هر شکن دام دلی چند ز برنا و ز پیرت

Гар ту ҳмхўобаҳи оҳӯии ттории з чаҳ доим ,

گر تو همخوابه آهوی تتاری ز چه دایم،

Тўъи тавқи омада ҳамчун дили мо гардани шерат

طوع طوق آمده همچون دل ما گردن شیرت

Нестии субҳ ки ҳам тира буд рӯйу равонат

نیستی صبح که هم تیره بود روی و روانت

Нестии шом ки ҳамсоя буд меҳри мунират

نیستی شام که همسایه بود مهر منیرت

Машк нобеу з бен гашта аёни маъдани симат

مشک نابی و ز بن گشته عیان معدن سیمت

Злмотӣ ва бабр гашта равони ҷадвали шерат

ظلماتی و ببر گشته روان جدول شیرت

Узви узви тани ушшоқ , туро тобеъи ҷунбиш

عضو عضو تن عشاق، تو را تابع جنبش

Дасти ҷбрили магар бо гул дил карда хамират

دست جبریل مگر با گل دل کرده خمیرت

Аждҳоӣӣ ва ба ганҷи гуҳарати омадаи маскан ,

اژدهائی و به گنج گهرت آمده مسکن،

Бесабаб нест ки моил шудаи дилҳои фақират

بی سبب نیست که مایل شده دل های فقیرت

Шомгоҳӣ ва ба хуршед мунираст маконат

شامگاهی و به خورشید منیر است مکانت

Вари камони дори нӣӣ , аз чаҳ зи мижгон шудаи тират

ور کمان دار نئی، از چه ز مژگان شده تیرت

Шуд қарорат ба дил оташ сӯзанда ориз

شد قرارت به دل آتش سوزنده عارض

Ки ҷаҳони пар шуда аз роиҳаи дӯди абират

که جهان پر شده از رایحه دود عبیرت

Бор бар дӯши нигории ту зи сангинии дил ҳо

بار بر دوش نگاری تو ز سنگینی دل ها

Ҳамчунон дили барӣ аз мо ки қалиласт касӣрат

همچنان دل بری از ما که قلیل است کثیرت

Мӯ ба мӯии ту забон омаду хомӯши нишинӣ

مو به موی تو زبان آمد و خاموش نشینی

Ва ин аҷабтар ки ба офоқ равад бонги сафират

و این عجب تر که به آفاق رود بانگ صفیرت

Дили девонаи мо чанд ба занҷир ту бошад

دل دیوانه ما چند به زنجیر تو باشد

Нест бимии магар аз теғи сроФшони амират

نیست بیمی مگر از تیغ سرافشان امیرت

эй амӣрӣ ки ситоянд туро Аҳмади мурсал

ای امیری که ستایند تو را احمد مرسل

Мумтанеъи ҳамчуи худованд буд гарчи назират

ممتنع همچو خداوند بود گرچه نظیرت

Осмони комдаҳи ин гӯна бар аз олами ғбро

آسمان کامده این گونه بر از عالم غبرا

Худ ғуборӣаст ки пайдо шуда аз гирди масират

خود غباری است که پیدا شده از گرد مسیرت

Мосўии мумтанеъи он ҳалқа нагаштанд чигуна

ماسوی ممتنع آن حلقه نگشتند چگونه

Бонг кунгар ншнФтндӣ , аз лафзи хабират

بانگ کن گر نشنفتندی، از لفظ خبیرت

Ҷузи рахт ҳеҷ набинад на ба хуршед ва на зарра

جز رخت هیچ نبیند نه به خورشید و نه ذره

Онкӣ дар кун ва макон бинад , бо чашми басират

آنکه در کون و مکان بیند، با چشم بصیرت

Ҷой онаст ки исои талабади файзи дам аз вай

جای آن است که عیسی طلبد فیض دم از وی

Гар зи лаб касб кунад ним нафаси Тифли сағират

گر ز لب کسب کند نیم نفس طفل صغیرت

Аз чаҳ бар сафҳа имкон накашиданд қалам ро

از چه بر صفحه امکان نکشیدند قلم را

Нашуниданд зи лавҳ ар асари бонги срирт

نشنیدند ز لوح ار اثر بانگ صریرت

Тобеъи бандаи амри ту агар нест пас аз чаҳ

تابع بنده امر تو اگر نیست پس از چه

Маҳзи тақдир буд риштаи тадбири мушират

محض تقدیر بود رشته تدبیر مشیرت

Ду ҷаҳонат ба кафи род кам омад зи ду хардал

دو جهانت به کف راد کم آمد ز دو خردل

Ин сағир аст надонам ки кадомаст кабӣрат

این صغیر است ندانم که کدام است کبیرت

эй нами даст шаҳаншоҳ надонам ба чаҳ Монӣ

ای نم دست شهنشاه ندانم به چه مانی

Ту намебеш набошӣу хаҷал ӣам ғзирт

تو نمی بیش نباشی و خجل یم غزیرت

Ҷо дар авҳом нагирӣ ту ки дарёии муҳӣтӣ

جا در اوهام نگیری تو که دریای محیطی

Мумтанеъи омадаи гунҷоиш дар ҷӯии сағират

ممتنع آمده گنجایش در جوی صغیرت

Ҳафт дарё на бузургаст бар қатраи ҷавдат

هفت دریا نه بزرگ است بر قطره جودت

Ки ба бозигаҳи атфол буд чанд ғадират

که به بازیگه اطفال بود چند غدیرت

Гандуми мазраъи рӯят чаҳ наволаст ки омад

گندم مزرع رویت چه نوال است که آمد

Кофии ризқи хилоиқи ҳамагии ним шъирт

کافی رزق خلایق همگی نیم شعیرت

Меҳри гардуни азал то ба абади равшан аз он шуд

مهر گردون ازل تا به ابد روشن از آن شد

Ки бар ӯ тофтаи як зарраи зи анвори замират

که بر او تافته یک ذره ز انوار ضمیرت

На самои комдаҳ бар куштаи ризқи ҳамаи зомин

نه سما کامده بر کشته رزق همه ضامن

Донае чанд буд рехта аз абри мтирт

دانه ای چند بود ریخته از ابر مطیرت

Афсар ардм занад аз мадҳи ту ҷаҳлӣаст муҷассам

افسر اردم زند از مدح تو جهلی است مجسم

Ки ба қуръон бстўдаҳаст худованди хабират

که به قرآن بستوده است خداوند خبیرت

То самои омадаи сайёр ва сукӯн ёфта ғбро

تا سما آمده سیار و سکون یافته غبرا

Ин як аз пои виқор , он дигар аз дасти асират

این یک از پای وقار، آن دگر از دست اثیرت

Ҷунбиши ҷони аҳбо , ҳама дар ҷинати Кувайт

جنبش جان احبّا، همه در جنت کویت

Ҷисми душман ба ҷҳим , аз ғазаби ҳии қадират

جسم دشمن به جحیم، از غضب حی قدیرت