эй сеӣ сарв ки ҳар сӯй ба нозат гузар аст

ای سهی سرو که هر سوی به نازت گذر است

Дар гузаргоҳи туами дидау дил мунтазир аст

در گذرگاه توام دیده و دل منتظر است

Доми дилҳост ба рухсори ту ё ҳалқаи зулф

دام دل‌هاست به رخسار تو یا حلقه زلف

ё ки мори сияҳи андар бар ганҷ гуҳар аст

یا که مار سیه اندر بر گنج گهر است

Симу зар каз паии эсор туам нест ӣа каф

سیم و زر کز پی ایثار توام نیست به کف

Инак ашку рухами омехта чун сим ва зар аст

اینک اشک و رخم آمیخته چون سیم و زر است

Дида зор бибин , сӯзи дарунро бингар

دیدهٔ زار ببین، سوز درون را بنگر

Ки бар асрори ниҳон , ин ду марои парда дар аст

که بر اسرار نهان، این دو مرا پرده در است

Издиҳоми сркўии ту на амреаст шигифт

ازدحام سرکوی تو نه امری است شگفت

Ангабин ҳарчӣ буд беш , магас бештар аст

انگبین هرچه بود بیش، مگس بیشتر است

Парда бигушо зи рух , эй шоҳиди дерин ки маро ,

پرده بگشا ز رخ، ای شاهد دیرین که مرا

Дидау дил ба тамошои рахт мунтазир аст

دیده و دل به تماشای رخت منتظر است

Мрмрои зи орзӯии рӯзи висолати ҳамаи шаб

مر مرا زآرزوی روز وصالت همه شب

Ҷорӣ аз дидау дили қулзуми хӯн то саҳар аст

جاری از دیده و دل قلزم خون تا سحر است

Нестат доъияи амри набуввати лекин

نیستت داعیهٔ امر نبوت لیکن

Брх аз ханда , туро ояти шқ алқмр аст

به رخ از خنده، تو را آیت شق القمر است

Поси мо ҳеҷ надорӣ ва ндонӣ ки ҳаме ,

پاس ما هیچ نداری و ندانی که همی

Хирмани ҳасани туро оҳи дили мо шарар аст

خرمن حسن تو را آه دل ما شرر است

На ман шефтаи дил , волаи рухсори туам

نه من شیفته دل، واله رخسار توام

Ки зи рухсори ту бар ман дгарии ҷилва гар аст

که ز رخسار تو بر من دگری جلوه‌گر است

Он ки ҳар субҳу мсои ҳазрати рӯҳи алқудсаш

آن که هر صبح و مسا حضرت روح القدسش

Бар дар боргаҳ аз рӯй шарафи саҷда бар аст

بر در بارگه از روی شرف سجده بر است

Довари кишвари ҷон , Меҳдии қоим ки ҷуз ӯ

داور کشور جان، مهدی قائم که جز او

Халқро аз ду ҷаҳони яксараи қатъ назар аст

خلق را از دو جهان یکسره قطع نظر است

эй ки дар доираи боргаҳи рифъати ту

ای که در دایره بارگه رفعت تو

Чун яке нуқтаи мавҳум , фалак масттар аст

چون یکی نقطه موهوم، فلک مستتر است

Ваа кигар тоирӣ аз кӯии ту парвоз кунад

وه که گر طایری از کوی تو پرواز کند

Арсаи куну маконаши ҳама дар зер пар аст

عرصه کون و مکانش همه در زیر پر است

Худ шигифт оядам аз халқ ки бе пардаи ту ро

خود شگفت آیدم از خلق که بی پرده تو را

Май бибинанд ва бигӯянд ки дар парда дар аст

می ببینند و بگویند که در پرده در است

Нест мастури ҷамоли ту вале натавонад

نیست مستور جمال تو ولی نتواند

Бинадат он ки на андари ду ҷаҳон бо басар аст

بیندت آن که نه اندر دو جهان با بصر است

Он ки шуд бо хабар аз ту , хабараш аз худ нест

آن که شد با خبر از تو، خبرش از خود نیست

Вонкаҳ дорад хабар аз хеши зи ту бехабар аст

وآنکه دارد خبر از خویش ز تو بی خبر است

Аҷаб инаст ки даврами зи ту ҳарчанд ба ман

عجب این است که دورم ز تو هرچند به من

Аз ман шефтаи дили файзи ту наздик тар аст

از من شیفته دل فیض تو نزدیک‌تر است

Назд хуршеди рахт бар сари девори сипеҳр

نزد خورشید رخت بر سر دیوار سپهر

Ҳамчуи ҳрбои мутаҳайир ба шабу рӯз хур аст

همچو حربا متحیر به شب و روز خور است

Баҳри пайдоеи зоти ту чаҳ ҷӯйем далел ,

بهر پیدایی ذات تو چه جوییم دلیل

Ки на ҷузи ҷилваи рухсори ту дар баҳр ва бар аст

که نه جز جلوه رخسار تو در بحر و بر است

Туе он Подшаҳи малик ки аз фару ҷалол

تویی آن پادشه ملک که از فرّ و جلال

Ҳастӣ аз хон атои ту яке реза хур аст

هستی از خوان عطای تو یکی ریزه خور است

Аз чаҳ ҳар сӯ нагарм рӯй ту ояд ба назар

از چه هر سو نگرم روی تو آید به نظر

Гарна рухсори ту аз шаш ҷиҳатами ҷилва гар аст

گرنه رخسار تو از شش جهتم جلوه‌گر است

Вари гузаштӣ ба нахустин қадам аз водии ло

ور گذشتی به نخستین قدم از وادی لا

Ҳоляти мстбаҳи кишвари ало мақар аст

حالیت مصطبه کشور الاّ مقر است

Нест чизе ки буд дар ду ҷаҳон аз ту ниҳон

نیست چیزی که بود در دو جهان از تو نهان

Зарраи андар бар хуршеди чисон масттар аст

ذره اندر بر خورشید چسان مستتر است

Ҷавҳари шхри ту берун буд аз чун ва чаро

جوهر شخر تو بیرون بود از چون و چرا

Вончаҳ ояд ба тасаввури зи ту нақш сувар аст

وآنچه آید به تصور ز تو نقش صور است

Дар бар баҳри кафи ҷӯади ту дарёии вуҷӯд

در بر بحر کف جود تو دریای وجود

Ғўс кардем басии қиссаи баҳр ва шимур аст

غوص کردیم بسی قصه بحر و شمر است

Меҳр рӯй ту шавад икдм агар малик фурӯз

مهر روی تو شود یک دم اگر ملک فروز

Офтобаш чу яке зарраи ниҳон аз назар аст

آفتابش چو یکی ذره نهان از نظر است

Чеҳра бинмоӣ ки аз баҳри нисорати ҳамаи шаб

چهره بنمای که از بهر نثارت همه شب

Чархро доманӣ аз ахтркон пургуҳар аст

چرخ را دامنی از اخترکان پر گهر است

Ману андешаи шахси ту куҷо , зон ки барӣ

من و اندیشه شخص تو کجا، زآن که بری

Зоти пакети з чаҳ ва чунӣу бўк ва магар аст

ذات پاکت ز چه و چونی و بوک و مگر است

Мрмро гашта зи мадҳи ту забони қосир аз он

مر مرا گشته ز مدح تو زبان قاصر از آن

Ки санояти ҳам аз андешаи авҳом бар аст

که ثنایت هم از اندیشه اوهام بر است

Ҳалқаи бандагӣатро накушуд ҳарки ба гӯш ,

حلقه بندگیت را نکشد هرکه به گوش

Доим аз дашнаи ҷаллоди қазо дар хатар аст

دایم از دشنه جلاد قضا در خطر است

Он ки дрчнбр ишқат наниҳад гардани тўъ

آن که در چنبر عشقت ننهد گردن طوع

Хунаш дар мазҳаби ҳафтод ва ду миллат ҳадар аст

خونش در مذهب هفتاد و دو ملت هدر است

Дод дилро з чаҳ андари ?бирт изҳор кунам ,

داد دل را ز چه اندر برت اظهار کنم

эй ки аз ҷони дили сӯхтагонат хабар аст

ای که از جان دل سوختگانت خبر است

Гарчи мо ғарқа дарёӣ гуноҳем вале ,

گرچه ما غرقه دریای گناهیم ولی

Лутфи оми ту бурун аз ҳаду аҳсо ва мар аст

لطف عام تو برون از حد و احصا و مر است

Агарам зинда кунӣ вар бикашӣ султонӣ

اگرم زنده کنی ور بکشی سلطانی

Ошиқ он нест ки андари паии нафъ ва зарар аст

عاشق آن نیست که اندر پی نفع و ضرر است

Ҷуз ба даргоҳи туами неи бадарӣ рӯй ниёз

جز به درگاه توام نی به دری روی نیاز

Хок агар бистари вари хораи марои зер сар аст

خاک اگر بستر ور خاره مرا زیر سر است

То дар ин бодия аз ҳиҷри ту номасту нишон ,

تا در این بادیه از هجر تو نام است و نشان

То дар ин доира аз меҳри ҷамолат асар аст

تا در این دایره از مهر جمالت اثر است

Сар ниҳодем ба пои туу по бар сари чарх

سر نهادیم به پای تو و پا بر سر چرخ

То нгўинд ки ҳар ошиқ бепо ва сар аст

تا نگویند که هر عاشق بی پا و سر است