Дидаам дӯши Ғаззолӣу дилам бо ғазал аст

دیده ام دوش غزالی و دلم با غزل است

Чаҳ Ғаззолӣ ки ғазал хон зи пай ширдил аст

چه غزالی که غزل خوان ز پی شیردل است

Аз кафу соиду соқи он бути симини андом

از کف و ساعد و ساق آن بت سیمین اندام

Ғайрати дилбари Фархор ва батон чгл аст

غیرت دلبر فرخار و بتان چگل است

Дил ва дайн мекунадам ҳиндӯии холаши яғмо

دل و دین می کندم هندوی خالش یغما

Чаҳ кунам шӯъбадаи бози ояти макр ва ҳиял аст

چه کنم شعبده باز آیت مکر و حیل است

Сабаби сахтии мисоқи дили маҳҷӯрам

سبب سختی میثاق دل مهجورم

Сустии аҳди мудоми бути паймон гусал аст

سستی عهد مدام بت پیمان گسل است

Ончӣ ғанҷаст ва даллоласт ҳамаи зон тараф аст

آنچه غنج است و دلال است همه زآن طرف است

Вончаҳ аҷзаст ва ниёзаст ҳамаи зин қабл аст

وآنچه عجز است و نیاز است همه زین قبل است

Ҳамаи каси толиб симанд ба ғайр аз дили ман

همه کس طالب سیم اند به غیر از دل من

Ки зи ашки басарами сим ба ҷайб ва бағал аст

که ز اشک بصرم سیم به جیب و بغل است

Гар тамошои шаҷари Лайлии морости ҳавас

گر تماشای شجر لیلی ماراست هوس

Беди маҷнӯнам ва аз гиряи марои по ба гул аст

بید مجنونم و از گریه مرا پا به گل است

Комам аз ҳиҷри тугар талх шавад чун ҳанзал

کامم از هجر تو گر تلخ شود چون حنظل

Ба хаёли лаби лаъли ту чу ҷом асал аст

به خیال لب لعل تو چو جام عسل است

Об ҳайвон натавон ном ниҳодани лаби ту

آب حیوان نتوان نام نهادن لب تو

Ки зи сарчашмаи лаъли ту Хизр мунфаил аст

که ز سرچشمه لعل تو خضر منفعل است

Тири мижгони ту андари хами абрӯ ба ҷидол

تیر مژگان تو اندر خم ابرو به جدال

Баҳри омоҷи дилу дидаи гардон ял аст

بهر آماج دل و دیده گردان یل است

Ҷодӯии чашми ту зини гӯна агар дили бабрад

جادوی چشم تو زین گونه اگر دل ببرد

Накунам даъвии имон ки халал дар милал аст

نکنم دعوی ایمان که خلل در ملل است

Маздои хӯни ту зи сарчашмаи чашмами зинҳор

مزدا خون تو ز سرچشمه چشمم زنهار

Рӯзгорӣаст ки ин чашма ба дил муттасил аст

روزگاری است که این چشمه به دل متصل است

Шуълаи вар чун шимурд аз ҷмраҳи оташи гӯгирд

شعله ور چون شمرد از جمره آتش گوگرد

Дилам аз оташи ишқи ту чунон муштаал аст

دلم از آتش عشق تو چنان مشتعل است

Об бар оташами афшон ки шикоят набарам

آب بر آتشم افشان که شکایت نبرم

Аз ту бар даргаи шоҳӣ ки барӣ аз мисл аст

از تو بر درگه شاهی که بری از مثل است

Алии олии аъло , ҳақи мутлақ , ки мудом

علی عالی اعلی، حق مطلق، که مدام

Зоҳир аз ориз ӯ мавҷади шамс азал аст

ظاهر از عارض او موجد شمس ازل است

Офтоб ар нигарад рӯй муҳиби ту ба хашм ,

آْفتاب ار نگرد روی محب تو به خشم،

То абади зини ҳаракати дида ӯро сбл аст

تا ابد زین حرکت دیده او را سبل است

То магари майл ба афлок кунад гирди раҳат

تا مگر میل به افلاک کند گرد رهت

Зосмони зонҷму ахтари ҳамаи шаб прҳлл аст

زآسمان زانجم و اختر همه شب پرحلل است

Онкӣ чизе шавад аз фазли ту мункир гӯям

آنکه چیزی شود از فضل تو منکر گویم

Фоши ин нукта ки дар зоти хабисаш халал аст

فاش این نکته که در ذات خبیثش خلل است

Онкии ҷуз рӯй тўоши қиблаи гуҳ ҷон бошад

آنکه جز روی تواش قبله گه جان باشد

Рӯ ба ғурӣ кунаду обиди лоат ва ҳбл аст

رو به غُرّی کند و عابد لات و هبل است

Чашм ҳастӣ ки аз ӯ базм ҷаҳон шуд пурнур

چشم هستی که از او بزم جهان شد پرنور

Серумаи амри туро то ба абад мктҳл аст

سرمه امر تو را تا به ابد مکتحل است

То фурӯғи рахт эй шамс азал тофт ба хок

تا فروغ رخت ای شمس ازل تافت به خاک

Аршро хок шудан то ба қиёмат амл аст

عرش را خاک شدن تا به قیامت امل است

Пояи ҷоҳи ту чун бар шуда аз олами қудс

پایه جاه تو چون بر شده از عالم قدس

Андари он дар на раҳи илм ва на бор амал аст

اندر آن در نه ره علم و نه بار عمل است

Кӯй чун хулди туу одами хокӣ , ҳайҳот

کوی چون خلد تو و آدم خاکی، هیهات

ӯ зи ҷони поктару одам аз об ва гул аст

او ز جان پاک تر و آدم از آب و گل است

Марҳабо бар нафаси тоири исои дами ту ,

مرحبا بر نفس طایر عیسی دم تو،

Ки ба ҷони бахшеи абнои замон бебадал аст

که به جان بخشی ابنای زمان بی بدل است

АФсро , мадҳи алии ҳақ чу ба қуръон фармуд

افسرا، مدح علی حق چو به قرآن فرمود

Лаби фурӯи банд ки зоин мадҳи ҷаҳонӣ хаҷал аст

لب فرو بند که زاین مدح جهانی خجل است

То шавад оризи хуршеди ниҳон дар мағриб

تا شود عارض خورشید نهان در مغرب

То шаби тираи сияҳ чун дили хасм дағал аст

تا شب تیره سیه چون دل خصم دغل است

Шоми аҳбоби ту фархундау равшан чун рӯз

شام احباب تو فرخنده و روشن چون روز

Рӯзи аъдои ту чун шоми сияҳ музмаҳил аст

روز اعدای تو چون شام سیه مضمحل است