эй меҳри рӯят аз маи гардуни гирифтаи боҷ

ای مهر رویت از مه گردون گرفته باج

Ваии мӯри даргаати зи сулаймони рабӯдаи тоҷ

وی مور درگهت ز سلیمان ربوده تاج

Захмӣ ки бар дили омада аз новаки фироқ

زخمی که بر دل آمده از ناوک فراق

Набӯд ба ғайри марҳами васли тўоши алоҷ

نبود به غیر مرهم وصل تواش علاج

Чун саҷдаи гоҳ дил шуд миҳроби абрӯят

چون سجده گاه دل شد محراب ابرویت

Дигари брҳнмоӣии зоҳид чаҳ эҳтиёҷ

دیگر برهنمائی زاهد چه احتیاج

Кӣ акси мустақӣми ту дар ӯ кунад зуҳӯр

کی عکس مستقیم تو در او کند ظهور

Мроти қалбро буд , ар андаки эъвиҷоҷ

مرآت قلب را بود، ار اندک اعوجاج

Маънӣаст нури поки туу мосўии сувар

معنی است نور پاک تو و ماسوی صور

Саҳбост инъикоси туу мобақии зҷоҷ

صهباست انعکاس تو و مابقی زجاج

Васли ту ҳаҷи Акбару роҳаши раҳи фано

وصل تو حج اکبر و راهش ره فنا

Ёди рухи ту тӯшау меҳрати амири ҳоҷ

یاد رخ تو توشه و مهرت امیر حاج

Дар интишори адли ту эй хусрави вуҷӯд

در انتشار عدل تو ای خسرو وجود

Гург оварад фурӯи сари таслим бар наоҷ

گرگ آورد فرو سر تسلیم بر نعاج

Муштақи туро зи номи худо ном шуд алӣ

مشتق تو را ز نام خدا نام شد علی

Авсофи эзадиро дар шахсати индироҷ

اوصاف ایزدی را در شخصت اندراج

Шуд оби Хизри чашмаи ҷовиди зиндагӣ

شد آب خضر چشمه جاوید زندگی

Афкандӣ аз карам чу дар ӯ қатрае мҷоҷ

افکندی از کرم چو در او قطره ای مجاج

Гардид сами қотили андари ҷаҳони падед

گردید سم قاتل اندر جهان پدید

Ифшоанд абри хашми ту то қатраи аҷоҷ

افشاند ابر خشم تو تا قطره اجاج

Зебади зи амри бандаи ҳикмат ки то абад

زیبد ز امر بنده حکمت که تا ابد

Гирад самои сукӯн ва замин ёбад артҷоҷ

گیرد سما سکون و زمین یابد ارتجاج

Аз қаҳр агар ба ҷониби дарё назар кунӣ

از قهر اگر به جانب دریا نظر کنی

Чун оташ об гардад аз гармяши мизоҷ

چون آتش آب گردد از گرمیش مزاج

Дар ҷон ва дил надошт ниҳони меҳрат ар сафӣ

در جان و دل نداشت نهان مهرت ار صفی

Кӣ ҷисмаш аз аносир меёфт имтизоҷ

کی جسمش از عناصر می یافت امتزاج

Аз баҳри ҳифзи сари ту эй сари кирдигор

از بهر حفظ سرّ تو ای سرّ کردگار

Садрӣ чу саҳни олам бояд бонФроҷ

صدری چو صحن عالم باید بانفراج

Аз савти длФриби ту Довӯди офарин

از صوت دلفریب تو داود آفرین

Мари коинотро дил ва ҷонаст дар ҳёҷ

مر کاینات را دل و جان است در هیاج

Чун акси нур рӯй ту гардид ҷилва гар

چون عکس نور روی تو گردید جلوه گر

зи он ҷилваи дили з одам омад ба ахтлоҷ

ز آن جلوه دل ز آدم آمد به اختلاج

Пинҳон ва лек зоҳирӣ эй хФиаҳи ?ути зуҳӯр

پنهان و لیک ظاهری ای خفیه ات ظهور

Бар ҷилваи рухи ту чаҳ ҳоҷат ба эҳтиҷоҷ

بر جلوه رخ تو چه حاجت به احتجاج

Он бади гуҳар ки хасми туро ёр шуд чаҳ бок

آن بد گهر که خصم تو را یار شد چه باک

Гар тофтааст рӯй зи меҳри ту аз лҷоҷ

گر تافته است روی ز مهر تو از لجاج

Бо ёди оризи ту буд хуфтанам ба хор

با یاد عارض تو بود خفتنم به خار

Беҳтар ки бе хаёли ту бар парниёни дўоҷ

بهتر که بی خیال تو بر پرنیان دواج

эй коши як дам аз ту набудам ҷудоу давр

ای کاش یک دم از تو نبودم جدا و دور

ё ман илои ақрби ман ҳаблаи алўдоҷ

یا من الی اقرب من حبلة‌ الوداج

Афсари зи гуфтугӯии забони даракаш ва хамӯш

افسر ز گفتگوی زبان درکش و خموش

Бар ёри байн ки гоҳ сарварасту ибтиҳоҷ

بر یار بین که گاه سرور است و ابتهاج

То дар ҷаҳон мродФ Байзост офтоб

تا در جهان مرادف بیضاست آفتاب

То дар замони мухолифи ҳам шаҳд бо аҷоҷ

تا در زمان مخالف هم شهد با اجاج

Равшани дили муҳиби ту бодо чу субҳи васл

روشن دل محب تو بادا چو صبح وصل

Торик рӯй хасми ту бодо чу шоми доҷ

تاریک روی خصم تو بادا چو شام داج