Даии қосиди дилбари з дар ҳуҷра даромад

دی قاصد دلبر ز در حجره درآمد

Воўрди марои мужда , ки он нав сафар омад

وآورد مرا مژده، که آن نو سفر آمد

Ҳай гуфт , чаҳ гуфто , бидиҳ зини муждаи мроҷон

هی گفت، چه گفتا، بده زین مژده مراجان

Кин муждаи ду сад бори зи ҷон хубтар омад

کاین مژده دو صد بار ز جان خوبتر آمد

Ҳай гуфт , чаҳ гуфто , бФшон бар қадамами сим

هی گفت، چه گفتا، بفشان بر قدمم سیم

Бар шодии ин мужда ки он симбр омад

بر شادی این مژده که آن سیمبر آمد

Ҳай гуфт , чаҳ гуфто , зиҳӣ акнӯн ба тараб кӯш

هی گفت، چه گفتا،‌ زهی اکنون به طرب کوش

Ки иқболи туро бар дару давлат ба сар омад

که اقبال تو را بر در و دولت به سر آمد

Ҳай гуфт , чаҳ гуфто , ба ғам айдун чаҳ нишинӣ ,

هی گفت، چه گفتا، به غم ایدون چه نشینی،

Бархез , кати он айши мухиллад бабр омад

برخیز، کت آن عیش مخلّد ببر آمد

Он моҳ ки пайвастаи ҳамеи ҷустиаш аз бом

آن ماه که پیوسته همی جستی اش از بام

Ҳони дидаи гшо , нек , ки ӯ худ з даромад

هان دیده گشا، نیک، که او خود ز درآمد

Он ёр ки ошуфта ӯе ба ҳамаи ҳол

آن یار که آشفته اویی به همه حال

Бо туррае аз ҳоли ту ошуфта тар омад

با طرّه ای از حال تو آشفته تر آمد

Он шӯх ки дар хирмани умрати шарар аз ӯст

آن شوخ که در خرمن عمرت شرر از اوست

Нак бо рухии афрӯхтатар аз шарар омад

نک با رخی افروخته تر از شرر آمد

Он тарк ки по то ба сарати сӯхт дар оташ

آن ترک که پا تا به سرت سوخت در آتش

Ҳоле ба ду сад ҷилваи зи по то ба сар омад

حالی به دو صد جلوه ز پا تا به سر آمد

Алқсаҳ сухан ронад аз ин гӯна ки ногуҳ

القصه سخن راند از این گونه که ناگه

Дрҳҷраҳ баҳам хӯрд ва худ он шӯх даромад

درحجره بهم خورد و خود آن شوخ درآمد

Гули буиу шафақ рӯйу шррхўӣу сияҳи мӯӣ

گل بوی و شفق روی و شررخوی و سیه موی

Мӯе ки фарибандаи машк ттар омад

مویی که فریبنده مشک تتر آمد

Базмами ҳама аз моҳи Рахши сатҳ фалак шуд

بزمم همه از ماه رخش سطح فلک شد

Кохами ҳама аз сарви қадаш Кошмар омад

کاخم همه از سرو قدش کاشمر آمد

Рӯйиши ҳама вайрон кун фарҳангу зкои гашт

رویش همه ویران کن فرهنگ و ذکا گشت

Мӯяши ҳамаи яғмогари ҳуш ва фикр омад

مویش همه یغماگر هوش و فکر آمد

Ман ҷустам ва чун ҷони бабраш танг гирифтам

من جستم و چون جان ببرش تنگ گرفتم

Ва ӯ низ марои тангтар аз ҷон бабр омад

و او نیز مرا تنگ تر از جان ببر آمد

Гуфтам ҳилла , эй тарк ки мишкӣни сари зулфат ,

گفتم هله، ای ترک که مشکین سر زلفت،

Чун нофа ба офоқи ҳаме мштҳр омад

چون نافه به آفاق همی مشتهر آمد

Ошуфтаи сари зулфи ту нозам ки дар ин шаҳр ,

آشفته سر زلف تو نازم که در این شهر،

Ошӯби дили мардуми соҳиб назар омад

آشوب دل مردم صاحب نظر آمد

Моҳии ду фузун рафт ки рафтӣу маро низ ,

ماهی دو فزون رفت که رفتی و مرا نیز،

Доими зи ғамати ҳамдами бўк ва магар омад

دایم ز غمت همدم بوک و مگر آمد

На нома фиристодӣ ва на пайк ва на пайғом

نه نامه فرستادی و نه پیک و نه پیغام

Оҳ аз дили сахтат ки чу лухтӣ ҳаҷар омад

آه از دل سختت که چو لختی حجر آمد

Аз неши ҳаводиси длкӣ буд марои риш

از نیش حوادث دلکی بود مرا ریش

Вази нештар даврии ту риш тар омад

وز نیشتر دوری تو ریش تر آمد

Ёрони ҳама аз ёр ба айшанду маро низ ,

یاران همه از یار به عیشند و مرا نیز،

Аз ёрии ту ин ҳамаи хорӣ ба сар омад

از یاری تو این همه خواری به سر آمد

Бар ончии қазои рафта , ало низ ризои даҳ

بر آنچه قضا رفته، الا نیز رضا ده

Кам ҷон ба лаб аз шавқи басӣ мунтазир омад

کم جان به لب از شوق بسی منتظر آمد

ОшФу бчҳри андар ман дид замонӣ

آشف و بچهر اندر من دید زمانی

Ва онгаҳ зи шукри хандаи лабаши пар шукр омад

و آنگه ز شکر خنده لبش پر شکر آمد

Хандид ва ҳаме гуфт зиҳии шоири соҳир

خندید و همی گفت زهی شاعر ساحر

Кати саҳари забони фитна ҳар бум ва бар омад

کت سحر زبان فتنه هر بوم و بر آمد

Афсона махон , қиссаи бҳл , ғусса мефизой

افسانه مخوان، قصه بهل، غصه میفزای

Каз гуфт ту айшами ҳамаи зер ва зибр омад

کز گفت تو عیشم همه زیر و زبر آمد

Рӯ , рӯ , бнкни шиква , бикун шукри худованд

رو، رو، بنکن شکوه، بکن شکر خداوند

Кати боз ба ман дидаи ҳасрат нигар омад

کت باز به من دیده حسرت نگر آمد

Охир на ман инак зи сафари тозаи расидам

آخر نه من اینک ز سفر تازه رسیدم

Шукронаи ин , кат чу манӣ ҷон бабр омад

شکرانه این، کت چو منی جان ببر آمد

Сарвӣ ба чунин ҷилва куҷо хост зи бустон

سروی به چنین جلوه کجا خاست ز بستان

Моҳӣ ба чунин чеҳр , кӣ аз бохтар омад

ماهی به چنین چهر، کی از باختر آمد

Гар мадҳ ва саноеаст маро ҳаст сазовор

گر مدح و ثنایی است مرا هست سزاوار

Кӣ назми дарии лоиқ ҳар гов ва хар омад

کی نظم دری لایق هر گاو و خر آمد

Борӣ бидиҳ инсоф ки андари ҳамаи гетӣ ,

باری بده انصاف که اندر همه گیتی،

Ин гӯнаи писари худ зи кадомин падар омад

این گونه پسر خود ز کدامین پدر آمد

эй роди амӣрӣ ки зи ршҳи кафи ҷавдат

ای راد امیری که ز رشح کف جودت

Ғарқи арақи ғами рашаҳот сатр омад

غرق عرق غم رشحات سطر آمد

Адли ту чунон фарқи ситами кӯфт ки дигар

عدل تو چنان فرق ستم کوفت که دیگر

ӯро на дар ин малики макон ва мақар омад

او را نه در این ملک مکان و مقر آمد

Имрӯзи ту қадари ҳунару фазли шиносӣ

امروز تو قدر هنر و فضل شناسی

Кати шахси хиради ҷомеъи фазл ва ҳунар омад

کت شخص خرد جامع فضل و هنر آمد

Гӯйанд ҳакимён ки зи озодӣ сарв аст

گویند حکیمیان که ز آزادی سرو است

Ков аз ҳамаи ашҷори чаман бесамар омад

کاو از همه اشجار چمن بی ثمر آمد

Ин турфа ки бо ин ҳамаи озодӣу хӯбӣ

این طرفه که با این همه آزادی و خوبی

Сарви ту зи илму адабаши барг ва бар омад

سرو تو ز علم و ادبش برگ و بر آمد

Ҳони догаро , эй ки кафи ҷӯади ту дар базм

هان دادگرا، ای که کف جود تو در بزم

Чун назми ман омўдаҳи ҳаме аз гуҳар омад

چون نظم من آموده همی از گهر آمد

Шамшери ту , сармоя ҳар фатҳ ва зафар шуд

شمشیر تو، سرمایه هر فتح و ظفر شد

Тадбири ту , пероя ҳар бум ва бар омад

تدبیر تو، پیرایه هر بوم و بر آمد

Лутфи ту ки ом аст надонам ки дар ин малик

لطف تو که عام است ندانم که در این ملک

Аз ҳоли дили мо з чаҳ рӯ бехабар омад

از حال دل ما ز چه رو بی خبر آمد

Як дард ҳанузам нарасида сет ба дармон

یک درد هنوزم نرسیده ست به درمان

Каз ҳодисаам бар дил , дардӣ дигар омад

کز حادثه ام بر دل، دردی دگر آمد

Бар чашму дилами сабзау гули гоҳи тамошо

بر چشم و دلم سبزه و گل گاه تماشا

Гӯйии ҳамаи ин ночх ва он нештар омад

گویی همه این ناچخ و آن نیشتر آمد

Бо ин ҳама нахурӯшаму нхрошми биллоҳ

با این همه نخروشم و نخراشم بالله

То фазли ту дар шаш ҷиҳатам роҳбар омад

تا فضل تو در شش جهتم راهبر آمد

Аз баҳрам ва барам набӯд ҳеҷ таматтуъ

از بحرم و برّم نبود هیچ تمتع

То табъу кафати ин ду марои баҳр ва бар омад

تا طبع و کفت این دو مرا بحر و بر آمد

Баҳрӣаст кафати коинҷои ғаввоси амл ро

بحری است کفت کاینجا غوّاص امل را

Ҳамвора ҳамеи ҷайбу бағали пар дрр омад

همواره همی جیب و بغل پر درر آمد

Ҷовиди Бамонеи ту бад-ӣни поя ки доим

جاوید بمانی تو بدین پایه که دایم

Аз Авни туами шохи амл борвар омад

از عون توام شاخ امل بارور آمد

Боди ахтари ҷоҳати ҳама дар бохтари малик

باد اختر جاهت همه در باختر ملک

То ному нишони зи ахтар ва аз бохтар омад

تا نام و نشان ز اختر و از باختر آمد