Навбаҳор омад ки боғу роғро зевар кунад

نوبهار آمد که باغ و راغ را زیور کند

Зеварӣ аз нави намояди зинатӣ дигар кунад

زیوری از نو نماید زینتی دیگر کند

Тарафи гулшанро , зи шакли арғавону ранги гул

طرف گلشن را، ز شکل ارغوان و رنگ گل

Ҳамчуи сатҳи осмони пари моҳу пар ахтар кунад

همچو سطح آسمان پر ماه و پر اختر کند

Бас ки рангини ҳалаҳо оради буруни саббоғи сунъ

بس که رنگین حله ها آرد برون صباغ صنع

Бӯстони баси сухраҳо бар соҳат шаштар кунад

بوستان بس سخره ها بر ساحت ششتر کند

Қатраи борон ба дилшодии атфоли чаман

قطره باران به دلشادی اطفال چمن

Дар бигӯаш ҳар яке овеза гавҳар кунад

دُر بگوش هر یکی آویزه گوهر کند

Чеҳраи гули таънаҳо бар талъат соқӣ занад

چهره گل طعنه ها بر طلعت ساقی زند

Ноӣ булбули сухраҳо бар лаҳн хунёгар кунад

نای بلبل سخره ها بر لحن خنیاگر کند

Ҷилваи болои сарв аз ҷунбиши боди сабо

جلوه بالای سرو از جنبش باد صبا

Ишваҳои дилбарӣ дар кор ромишгар кунад

عشوه های دلبری در کار رامشگر کند

Қади гулбунро сабо дар ҷома ахзар кашад

قد گلبن را صبا در جامه اخضر کشد

НиФаҳи гулро ҳамеи пурнофа азФр кунад

نیفه گل را همی پرنافه اذفر کند

Нави арӯсони чаманро дасти машшотаи баҳор ,

نو عروسان چمن را دست مشاطه بهار،

Бар сар аз авроқи гулбуни сбзгўн мъҷр кунад

بر سر از اوراق گلبن سبزگون معجر کند

Турраи мишкӣни сунбулро насими боди субҳ ,

طرّه مشکین سنبل را نسیم باد صبح،

Сад раҳ аз гесуии маъшӯқони парешон тар кунад

صد ره از گیسوی معشوقان پریشان تر کند

Нигаҳати боди сабо , чун корвони малики чин

نگهت باد صبا، چون کاروان ملک چین

Арсаи офоқро пурмашк ва пуранбар кунад

عرصه آفاق را پرمشک و پرعنبر کند

Ҳеҷ дидстӣ чу ман як тан ки аз осеби даҳр ,

هیچ دیدستی چو من یک تن که از آسیب دهر،

Дар чунин фаслии макон дар хок ва хокистар кунад ?

در چنین فصلی مکان در خاک و خاکستر کند؟

ё чун ман мурғии шнидстӣ , ки дар аҳди баҳор

یا چون من مرغی شنیدستی، که در عهد بهار

Аз қазои осмони сари зери бол ва пар кунад ?

از قضای آسمان سر زیر بال و پر کند؟

Дорам андари дили баси андӯҳи ниҳон , аммо дареғ ,

دارم اندر دل بس اندوه نهان، اما دریغ،

Шарҳи ин меҳнати куҷо , гунҷоиш дафтар кунад ?

شرح این محنت کجا، گنجایش دفتر کند؟

Ман чаҳ гӯям то чаҳ крдстӣ ба ман даври сипеҳр

من چه گویم تا چه کردستی به من دور سپهر

Худ накардааст он чунон корӣ ки кас бовар кунад

خود نکرده است آن چنان کاری که کس باور کند

Ман ҳануз аз фитнаи даврони нёрстми халос

من هنوز از فتنه دوران نیارستم خلاص

Космон аз нав , ба корами фитна дигар кунад

کاسمان از نو، به کارم فتنه دیگر کند

Ғайри коми хушку чашм тар надорам ҳосилӣ

غیر کام خشک و چشم تر ندارم حاصلی

Рӯзгорами ин чунин қисмати зи хушк ва тар кунад

روزگارم این چنین قسمت ز خشک و تر کند

Бениёз аз сим ва зар бошад ҳар он кӯи ҳамчуи ман ,

بی نیاز از سیم و زر باشد هر آن کو همچو من،

Ашк чун симаши макон бар чеҳра чун зар кунад

اشک چون سیمش مکان بر چهره چون زر کند

Сӯхтам дар оташи ғами кӯи саҳоби раҳматӣ ,

سوختم در آتش غم کو سحاب رحمتی،

То лаб хушкидаам айдун ба обӣ тар кунад ?

تا لب خشکیده ام ایدون به آبی تر کند؟