эй дили гумшудаи бози ой ки омад ба шуҳуд

ای دل گمشده باز آی که آمد به شهود

Ончии мақсӯди ту аз доира ҳастӣ буд

آنچه مقصود تو از دایره هستی بود

эй дил аз пардаи буруни ой , ки аз пардаи ғайб

ای دل از پرده برون آی، که از پرده غیب

Шоҳиди базми азали омада , дар малики вуҷӯд

شاهد بزم ازل آمده، در ملک وجود

Маркази доираи малики вуҷӯд , он ки буд

مرکز دایره ملک وجود، آن که بود

Мавҷади нири бурҷи фалаки олами ҷӯад

موجد نیر برج فلک عالم جود

Нозими назми ҷаҳони Аҳмади мурсал ки фалак

ناظم نظم جهان احمد مرسل که فلک

Аз азали омада бар кохи ҷалолаш ба суҷуд

از ازل آمده بر کاخ جلالش به سجود

Офтоби рухи ту ҷилвагар аз худ бинад

آفتاب رخ تو جلوه گر از خود بیند

Ҳар ки ӯ , ранги зулми зи оина дида задуд

هر که او، رنگ ظلم ز آینه دیده زدود

Баҳри имкони ҳам аз он мавҷ зан омад зи нахуст

بحر امکان هم از آن موج زن آمد ز نخست

Комд аз абри атои ту яке қатраи фурӯд

کآمد از ابر عطای تو یکی قطره فرود