Вазид бар тани хобидагони насими саҳар

وزید بر تن خوابیدگان نسیم سحر

Вази он шамеми биФтоди хобашон аз сар

وز آن شمیم بیفتاد خوابشان از سر

Гузашт бар бадани мурдагони Масеҳи насим

گذشت بر بدن مردگان مسیح نسیم

Вази он насим равон ёфт бозашони пайкар

وز آن نسیم روان یافت بازشان پیکر

Замини мурда дигар зинда шуд ба файзи насим

زمین مرده دگر زنده شد به فیض نسیم

Дилӣ ки зинда нашуд аз замин буд камтар

دلی که زنده نشد از زمین بود کمتر

зи хуфтагон ба ғифлати манам дар ин водӣ

ز خفتگان به غفلت منم در این وادی

Ҳаваси макону тамаъи болашу ғазаби бистар

هوس مکان و طمع بالش و غضب بستر

Аз ин мақоми магари иштиёқи ёри азиз

از این مقام مگر اشتیاق یار عزیز

Кашонадам ба маконе ки пои нуҳум бар сар

کشاندم به مکانی که پا نهم بر سر

Расед онкии маи ошиқон ба шоми фироқ

رسید آنکه مه عاشقان به شام فراق

Кунад чу меҳри ҷҳонтоби сари зи шарқи бадар

کند چو مهر جهانتاب سر ز شرق بدر

Гузашти навбати ашрор , аиҳоолоҳбоб

گذشت نوبت اشرار، ایهاالاحباب

Расед давлати ахёр , соҳибони басар

رسید دولت اخیار، صاحبان بصر

Дарид панҷаи шери қазо ба ним нафас

درید پنجه شیر قضا به نیم نفس

Гулӯи зи рӯбаҳи ширку шиками зи астари шар

گلو ز روبه شرک و شکم ز استر شر

Шикасти соид гум гаштагон ба панҷаи адл

شکست ساعد گم گشتگان به پنجه عدل

Нишаст хусрави имонён ба тахти зафар

نشست خسرو ایمانیان به تخت ظفر

Ба қавли пери Муғон ва ба изни муфтии шаҳр

به قول پیر مغان و به اذن مفتی شهر

Гирифт соқии хуршеди рух ба кафи соғар

گرفت ساقی خورشید رخ به کف ساغر

Агар зи соқӣ рӯҳонӣон нагирам май

اگر ز ساقی روحانیان نگیرم می

Бидон буд ки надорам зи файзи ақли хабар

بدان بود که ندارم ز فیض عقل خبر

Гузашти ҷилваи хафоаш дар шаби диҷўр

گذشت جلوه خفاش در شب دیجور

Дамид субҳи мубораки тулӯъ аз ховар

دمید صبح مبارک طلوع از خاور

Фитод аҳримани хӯн ба қайди фавҷи малик

فتاد اهرمن خون به قید فوج ملک

Чу бар сарир , сулаймон аср кард мақар

چو بر سریر، سلیمان عصر کرد مقر

Кафӣ нахурда ки хӯни гашти нил бар қибтӣ

کفی نخورده که خون گشت نیل بر قبطی

Балии зи Мӯсо ҳар аср мӯъҷизӣаст дигар

بلی ز موسی هر عصر معجزی است دگر

Кашид шаби пурҳи ширки сар ба вкни адам

کشید شب پره شرک سر به وکن عدم

Чу офтоби аҳад рух намӯд аз ховар

چو آفتاب احد رخ نمود از خاور

Ҳасани маҳосину боқири улӯму козими халқ

حسن محاسن و باقر علوم و کاظم خلق

Набии хисолу алии қудрату худои манзар

نبی خصال و علی قدرت و خدا منظر

Ягонаи Меҳдии мавъӯди ҳаҷаи бен ҳасан

یگانه مهدی موعود حجة بن حسن

Бузурги мақсади яздони зи аввалу охир

بزرگ مقصد یزدان ز اول و آخر

Зиҳии забони ту асрори ғайбро кошиф

زهی زبان تو اسرار غیب را کاشف

Хҳии баёни ту изҳори илмро масдар

خهی بیان تو اظهار علم را مصدر

Худои бхўонмт ар , ширк мешавад лекин

خدا بخوانمت ار، شرک می شود لیکن

Зуҳӯр рӯй ту омад худоиро мазҳар

ظهور روی تو آمد خدای را مظهر

Ба маҷлиси ту мау меҳри шамъи базми афрӯз

به مجلس تو مه و مهر شمع بزم افروز

зи матбахи ту на афлоки мушти хокистар

ز مطبخ تو نه افلاک مشت خاکستر

Ба лавҳи фикри ту нақш аст ҳастӣ имкон

به لوح فکر تو نقش است هستی امکان

Ки шуд хаёли ту мари коинотро масдар

که شد خیال تو مر کاینات را مصدر

Ҳазари зи қаҳри ту бояд на зи оташи дӯзах

حذر ز قهر تو باید نه ز آتش دوزخ

Ки шуд зи шуълаи қаҳри ту як шарораи сқр

که شد ز شعله قهر تو یک شراره سقر

Тамаъ ба меҳри ту бояд на бар биҳишти барин

طمع به مهر تو باید نه بر بهشت برین

Ки аз влои ту аксӣаст ҷинату кавсар

که از ولای تو عکسی است جنت و کوثر

Арзи зи файзи ту он соф ҷавҳараст ки шуд

عرض ز فیض تو آن صاف جوهر است که شد

Сафои ҷавҳари софии бензади он чу ҳаҷар

صفای جوهر صافی بنزد آن چو حجر

Ба маҳзари ту қадари чокарии чунонкии қазо

به محضر تو قدر چاکری چنانکه قضا

Бдргаҳи ту қазои бандае басони қадар

بدرگه تو قضا بنده ای بسان قدر

Хиради куҷоу гумонат балӣ нишоед зад

خرد کجا و گمانت بلی نشاید زد

Абри мтори малики пар , калоғи ҳиялат гар

ابر مطار ملک پر، کلاغ حیلت گر

Зўотро чаҳ ба дараки сифоти бичўнт

ذوات را چه به درک صفات بیچونت

Арз чигуна ба ҷавҳар шавад сногстр

عرض چگونه به جوهر شود ثناگستر

Ситоиш ту таманност фикри афсар ро

ستایش تو تمناست فکر افسر را

Ки назм дода бад-ӣни гӯнаи табъи ақди дрр

که نظم داده بدین گونه طبع عقد درر

Агарчӣ умрӣ аз ин остон фитодам давр

اگرچه عمری از این آستان فتادم دور

Ҳазор шукр ки додам худои умр дигар

هزار شکر که دادم خدای عمر دگر

Ҳазор ҳамд ки зи алтофи қодири якто

هزار حمد که ز الطاف قادر یکتا

Ба коми хеши бад-ӣни остони ниҳодами сар

به کام خویش بدین آستان نهادم سر

Ҷудо мабод сар аз гирди соҳати Кувайт

جدا مباد سر از گرد ساحت کویت

Магари зи даври фалак хок гардадам пайкар

مگر ز دور فلک خاک گرددم پیکر

Ҷҳонпноаҳ , хдиўо , зи ҷаври даври замон

جهانپناه، خدیوا، ز جور دور زمان

Фитодам аз ту ҷудои ҳамчуи кӯр каз раҳбар

فتادم از تو جدا همچو کور کز رهبر

Гуҳӣ ба роҳу гуҳии қаъри чоҳи афтодам

گهی به راه و گهی قعر چاه افتادم

Ки кӯри мискин бероҳбар буд музтар

که کور مسکین بی راهبر بود مضطر

Бузургвори худоё , ба ъзи Аҳмаду ол

بزرگوار خدایا، به عزّ احمد و آل

Ба фазли хос аз ин осӣ дағо бигузар

به فضل خاص از این عاصی دغا بگذر

Ҳамеша то буд аз қурбу баъди ному нишон

همیشه تا بود از قرب و بعد نام و نشان

Ҳамора то буд аз меҳру қаҳри расму асар

هماره تا بود از مهر و قهر رسم و اثر

Ба нори қаҳри ту бодо , тани адуи сӯзон

به نار قهر تو بادا، تن عدو سوزان

Ба нури меҳри ту бодо , дили муҳиби анвар

به نور مهر تو بادا، دل مُحبّ انور