Дорам зи дасти чархи ҳамеи шом то саҳар

دارم ز دست چرخ همی شام تا سحر

Ҷорӣ ба гӯнаи чашмаи хӯнии зи чашм тар

جاری به گونه چشمه خونی ز چشم تر

Печидаам ба доман , зи андӯҳи фикри пой

پیچیده ام به دامن، ز اندوه فکر پای

Биниҳодаам ба зону , зи анбӯҳи фикри сар

بنهاده ام به زانو، ز انبوه فکر سر

Дар бар Фкртм ба шабу рӯз пай сипор

در برّ فکرتم به شب و روز پی سپار

Дар баҳри ҳайратам ба мау соли ғӯтаи вар

در بحر حیرتم به مه و سال غوطه ور

Бар ҷони хаста бас расадам ранҷ бе ҳисоб

بر جان خسته بس رسدم رنج بی حساب

Дар дили наҳуфта бас будам дард бе шимур

در دل نهفته بس بودم درد بی شمر

Ҷузи зикри дӯст бастаам аз гуфтаҳо забон

جز ذکر دوست بسته ام از گفته ها زبان

Ҷуз рӯй ёр бастаам аз мосўои назар

جز روی یار بسته ام از ماسوا نظر

Ҳамвораам дил аз шаб ҳиҷраст пурмалол

همواره ام دل از شب هجر است پرملال

Пайвастаам тан аз таб ишқаст пари шарар

پیوسته ام تن از تب عشق است پر شرر

Гар дастгир ман нашавад пери додхоҳ

گر دستگیر من نشود پیر دادخواه

Вари поимрд ман нашавад шоҳи додгар

ور پایمرد من نشود شاه دادگر

Шоҳаншаҳӣ ки зи оинаи нафаси пок ӯ

شاهنشهی که ز آینه نفس پاک او

Меҳри ҷамоли шоҳид ғайбаст ҷилва гар

مهر جمال شاهد غیب است جلوه گر

Он доварӣ ки тоирӣ аз боми ҳимматаш

آن داوری که طایری از بام همتش

Оварда малики куну маконро ба зери пар

آورده ملک کون و مکان را به زیر پر

Он воҳиди ягона , ки иктоӣии худоӣ

آن واحد یگانه، که یکتائی خدای

Аз меҳри чеҳр ӯ ба ду гетӣаст мштҳр

از مهر چهر او به دو گیتی است مشتهر

Он довари ягона ки аз лутф бе шумор

آن داور یگانه که از لطف بی شمار

Он хусрави замона ки аз фазл бе шимур

آن خسرو زمانه که از فضل بی شمر

Ҳам кавсараши зи чашма файзаст ҷуръаи нӯш

هم کوثرش ز چشمه فیض است جرعه نوش

Ҳам ҷнтш з хон наволаст тӯша бар

هم جنتش ز خوان نوال است توشه بر

Султон бару баҳр ки Хизри вуҷӯд ро

سلطان برّ و بحر که خضر وجود را

Бар чашмаи бақоӣ абад гашта роҳбар

بر چشمه بقای ابد گشته راهبر

Баҳри вуҷӯд дар бар ршҳи атоӣ ӯ

بحر وجود در بر رشح عطای او

Бошад чунонкӣ дар бар дарёи яке шимур

باشد چنانکه در بر دریا یکی شمر

Он молики мамолики куну макон ки ҳаст

آن مالک ممالک کون و مکان که هست

Имкон ба тарафи гулшани ҷоҳаши яке шаҷар

امکان به طرف گلشن جاهش یکی شجر

Фалаки вуҷӯдро на агар буд нохудоӣ

فلک وجود را نه اگر بود ناخدای

Дар чори мавҷи баҳри адам буд ғӯтаи вар

در چار موج بحر عدم بود غوطه ور

эй аз шамеми лутфи ту ҷинати яке баҳор

ای از شمیم لطف تو جنت یکی بهار

Вай аз сумуми қаҳри ту , дӯзахи яке шарар

وی از سموم قهر تو، دوزخ یکی شرر

Аз хомаи саноеъат эй ҳокими қазо

از خامه صنایعت ای حاکم قضا

Дар дафтари фазойилат эй омири қадар

در دفتر فضایلت ای آمر قدر

Сатрӣ буд саҳифаи эҷоди баси ҳақир

سطری بود صحیفه ایجاد بس حقیر

Штрӣ буд бадоеъи офоқи мухтасар

شطری بود بدایع آفاق مختصر

Аксӣаст офтоб дар ин нилгуни сипеҳр

عکسی است آفتاب در این نیلگون سپهر

Каз офтоб рӯй ту гардид ҷилва гар

کز آفتاب روی تو گردید جلوه گر

Сбўҳён ба мадҳи ту ҳар субҳ то ба шом

سبوحیان به مدح تو هر صبح تا به شام

Қуддусён ба зикри ту ҳар шом то саҳар

قدوسیان به ذکر تو هر شام تا سحر

Аз ҳукми муҳками ту сипеҳраст бар мадор

از حکم محکم تو سپهر است بر مدار

Вази амри омири ту заминаст мустақар

وز امر آمر تو زمین است مستقر

Рӯҳи алқудс ба қолаби одам чу дам дамид

روح القدس به قالب آدم چو دم دمید

Аз гавҳар ту дод бишорат ба бўолбшр

از گوهر تو داد بشارت به بوالبشر

Кард осмон ба даргаи ҷавдати шабии савол

کرد آسمان به درگه جودت شبی سؤال

Шуд доманаши зи собиту сайёраи пургуҳар

شد دامنش ز ثابت و سیاره پرگهر

Зони тор ва пуд ёфта на атласи сипеҳр

زآن تار و پود یافته نه اطلس سپهر

То ҷомеъаи ҷалоли туро гардад остар

تا جامعه جلال تو را گردد آستر

Як қатраи зи абри ҷӯади ту баҳрӣаст кандар он

یک قطره ز ابر جود تو بحری است کاندر آن

Мустағриқи астъолми эҷоди сари басар

مستغرق استعالم ایجاد سر بسر

эй офтоби малики зи мроти коинот

ای آفتاب ملک ز مرآت کاینات

Ноед ҷузи офтоби ҷамоли ту дар назар

ناید جز آفتاب جمال تو در نظر

Баҳр вуҷӯд шуд зи яке қатрааш падед

بحر وجود شد ز یکی قطره اش پدید

Абри мтири ҷӯад ту ифшоанд то мтр

ابر مطیر جود تو افشاند تا مطر

Афлокро ба носиаҳ Меҳрӣаст зоФтоб

افلاک را به ناصیه مُهری است زآفتاب

Баси рӯзу шаб ба хок дарат гашта саҷда бар

بس روز و شب به خاک درت گشته سجده بر

Мурғи гумону шарфаи кохи санои ту

مرغ گمان و شُرفه کاخ ثنای تو

Бошад ҳадиси дидаи хафоаш ва рӯй хур

باشد حدیث دیده خفاش و روی خور