Шбои ҳангом чун шуд нопадиди ин гавҳари рхшо

شبا هنگام چون شد ناپدید این گوهر رخشا

Аён аз айн гардун шуд ҳазорон лؤлؤи лоло

عیان از عین گردون شد هزاران لؤلؤ لالا

Чу Мӯсои гашти хури андар ба таври эмини мағриб

چو موسی گشت خور اندر به طور ایمن مغرب

Чу аҷҷали сомрии фиръавн шаб шуд ногаҳони пайдо

چو عِجْل سامری فرعون شب شد ناگهان پیدا

Чу Юсуф шуд ниҳони хуршеди ховар дар чаҳ мағриб

چو یوسف شد نهان خورشید خاور در چه مغرب

Вази ин андӯҳ омад чашми ёқӯби ҷаҳони аъамӣ

وز این اندوه آمد چشم یعقوب جهان اعمی

Нигун шуд машъали хуршеду шамъ моҳ шуд зоҳир

نگون شد مشعل خورشید و شمع ماه شد ظاهر

Аён шуд подшоҳи зангу пинҳони байрақи доро

عیان شد پادشاه زنگ و پنهان بیرق دارا

Даромад шаби басони турраи хубони Фархорӣ

درآمد شب بسان طره خوبان فرخاری

Вази он пари машки азФри гашт рӯй сафҳаи ғбро

وز آن پر مشک اذفر گشت روی صفحه غبرا

Шабии маймуну лекини қиргўн чун турраи ғулмон

شبی میمون و لیکن قیرگون چون طره غلمان

Шабии фархунда ва аммо машки сон чун гесуии ҳўро

شبی فرخنده و اما مشک سان چون گیسوی حورا

Баландии шаб ар гўӣӣ , чу болои сеӣ қадон

بلندی شب ار گوئی، چو بالای سهی قدان

Сиёҳии шаб ар ҷўӣӣ , чу зулфи дилбари тарсо

سیاهی شب ار جوئی، چو زلف دلبر ترسا

Дарони шаби бади ду чашмами дирафшон чун абри озорӣ

درآن شب بُد دو چشمم درفشان چون ابر آزاری

Яке аз фурқати ҷонон , яке аз даврии мأўӣ

یکی از فرقت جانان، یکی از دوری مأوی

Ки ногуҳ шуд гурезони деви шаб дар пардаи гардун

که ناگه شد گریزان دیو شب در پرده گردون

Аён шуд чун сулаймон дар ҷаҳони меҳри ҷаҳони оро

عیان شد چون سلیمان در جهان مهر جهان آرا

Шудӣ хафоашро чашми ҷаҳони байни кӯр дар соъат

شدی خفاش را چشم جهان بین کور در ساعت

Чунон каз партав рӯй алӣ , куффор дар ҳиҷо

چنان کز پرتو روی علی، کفار در هیجا

ШкФт аз гиряи абри баҳорӣ дар сафи гулшан

شکفت از گریه ابر بهاری در صف گلشن

Ҳазорон ғунчаи хандони ҳазорон лолаи ҳмро

هزاران غنچه خندان هزاران لاله حمرا

Биё эй дили зи файзи Юсуфи гул бо тараб бингар

بیا ای دل ز فیض یوسف گل با طرب بنگر

Зулайхои ҷаҳони перро бор дигар бурно

زلیخای جهان پیر را بار دگر برنا

Рухи гул оташин гардӣда бар ҷонсӯзии булбул

رخ گل آتشین گردیده بر جانسوزی بلبل

Чу ҷисми Вомиқи шайдо , зи нори фурқати узро

چو جسم وامق شیدا، ز نار فرقت عذرا

Магар гардӣда сӯсанро забон гуё ба маддоҳӣ ,

مگر گردیده سوسن را زبان گویا به مداحی،

Ки мехонанд дар бустони мдиҳи шоҳи аўоднӣ

که می خوانند در بستان مدیح شاه اوادنی

Шаҳаншоҳи малики чокари амӣралмуъминӣни ҳайдар

شهنشاه ملک چاکر امیرالمؤمنین حیدر

Ба маънии нафаси пайғамбар ба сӯрати ёри он мавло

به معنی نفس پیغمبر به صورت یار آن مولا

Сулаймон доштӣ аз боли мурғони соягар бар сар

سلیمان داشتی از بال مرغان سایه گر بر سر

Барои чокараши бол малик шуд фарши зери по

برای چاکرش بال ملک شد فرش زیر پا

Наме будигараш вирди забони пайвастаи ном ӯ

نمی بودی گرش ورد زبان پیوسته نام او

Шудӣ Довӯдро дар панҷаи нарми оҳани магар , ҳошо

شدی داود را در پنجه نرم آهن مگر، حاشا

Агар гӯям ки рӯй меҳр чун рӯйиш буд рахшон

اگر گویم که روی مهر چون رویش بود رخشان

Бидон монад ки гӯям аз ҷаҳолати зарраро Байзо

بدان ماند که گویم از جهالت ذرّه را بیضا

Буд манзур , подоши муҳибу кайфари хасмаш

بود منظور، پاداش محب و کیفر خصمش

Ки эзад зинда созад мурдагонро ҷумла дар фардо

که ایزد زنده سازد مردگان را جمله در فردا

Чисон гӯям ки ғофил бошад аз аҳволи инсу ҷон

چسان گویم که غافل باشد از احوال انس و جان

Ки ҳол мӯр медонад даруни сахраи смо

که حال مور می داند درون صخره صمّا

Алии Муртазо , эй дасти ҳақ , эй мазҳари яздон

علی مرتضی، ای دست حق، ای مظهر یزدان

Турои бстўдаҳ дар қуръон , худои фард бе ҳамто

ترا بستوده در قرآن، خدای فرد بی همتا

Ту будӣ мақсади куллӣ ӯ аз олами имкон

تو بودی مقصد کلّی او از عالم امکان

Ки фармӯдааст яздони сбҳи исми рбки алоълӣ

که فرموده است یزدان سبح اسم ربّک الاعلی

Ту он зебандаи амре , кигар хоҳӣ кунӣ икдм

تو آن زیبنده امری، که گر خواهی کنی یکدم

Мсоро субҳу дӯзахро зи қудрати ҷинати алмأўӣ

مسا را صبح و دوزخ را ز قدرت جنت المأوی

Бишуд аз ҳуши Мӯсо чун набӯдаш тоби дидорат

بشد از هوش موسی چون نبودش تاب دیدارت

Фитод аз партави нури рахти як зарра бар сино

فتاد از پرتو نور رخت یک ذره بر سینا

Аз ин ғами гӯи бирезади душманати хоки ?илам бар сар

از این غم گو بریزد دشمنت خاک الم بر سر

Ки омад бар кафати танзим , амри коф ва навен якҷо

که آمد بر کفت تنظیم، امر کاف و نون یکجا

Буд аз дафтари фазли ту , чунон нуқтае қуръон

بود از دفتر فضل تو، چونان نقطه ای قرآن

Буд дарёу ршҳи ҳикматат чун қатрау дарё

بود دریا و رشح حکمتت چون قطره و دریا

Надода ҳеҷ пайғамбари ривоҷи дайн ки додӣ ту

نداده هیچ پیغمبر رواج دین که دادی تو

Агар чаҳ бӯдаанд эшон басии танҳо ва ту танҳо

اگر چه بوده اند ایشان بسی تن ها و تو تنها

Мақоматро нахоҳад дарак кард идроки дрокон

مقامت را نخواهد درک کرد ادراک دراکان

Ки кас бо нардбон натавон равад бар осмони боло

که کس با نردبان نتوان رود بر آسمان بالا

Лаби мӯъҷиз баён багушӯдӣ эй нутқати лисони аллоҳ

لب معجز بیان بگشودی ای نطقت لسان الله

Ки аҳл осмон гуфтанд омноу сдқно

که اهل آسمان گفتند آمنّا و صدّقنا

Буд чун фард ва ҳмтоӣӣ надорад қодири субҳон

بود چون فرد و همتائی ندارد قادر سبحان

Туро эй васфи яздон низ набӯд дар сафи ҳамто

ترا ای وصف یزدان نیز نبود در صف همتا

намегӯям хдоӣӣ аз зуҳӯрат лек дар олам

نمی گویم خدائی از ظهورت لیک در عالم

Ҳақи азҳри заррае зоҳир , баҳри хуршеди ҳақи пайдо

حق ازهر ذره ای ظاهر، بهر خورشید حق پیدا

зи пидоӣӣу мастурят ар пурсанад ме гӯям

ز پیدائی و مستوریت ار پرسند می گویم

Аён аз ҷанби алоӣӣу пинҳон дар ҳиҷоби ло

عیان از جنب الائی و پنهان در حجاب لا

Аз он эзад хитобат карда халқи аввалу охир

از آن ایزد خطابت کرده خلق اول و آخر

Ки бар ҳар аввал ва ҳар охирастӣ мақтау мабда

که بر هر اول و هر آخر استی مقطع و مبدا

Шҳо афсар надорад млҷأӣии ҷузи остони ту

شها افسر ندارد ملجأئی جز آستان تو

Чаҳ дар аввал , чаҳ дар охир , чаҳ дар дунё , чаҳ дар уқбо

چه در اول، چه در آخر، چه در دنیا،‌ چه در عقبی

Умедамро макун навмеди зи алтофи ъмими худ

امیدم را مکن نومید ز الطاف عمیم خود

Дар он рӯзӣ ки бошад муҷримонро қиргўни симо

در آن روزی که باشد مجرمان را قیرگون سیما

Буд то рӯй гули хандони зи ашки абри озорӣ

بود تا روی گل خندان ز اشک ابر آزاری

Буд то базми мли пинҳони зи чашми зоҳиду аъамӣ

بود تا بزم مُل پنهان ز چشم زاهد و اعمی

Туро пайвастаи хуррами бод чун гули чеҳраи ёрон

تو را پیوسته خرّم باد چون گل چهره یاران

Туро ҳамвора гирёни боди чашми хасм , чун мино

تو را همواره گریان باد چشم خصم، چون مینا