Хат нест зи ойӣна рӯй ту падедор

خط نیست ز آیینه روی تو پدیدار

Аз оҳи дил сӯхтагон ёфта зангор

از آه دل سوختگان یافته زنگار

Дар гулшан рӯй ту , на ин дона хол аст

در گلشن روی تو، نه این دانه خال است

Зангии бачае омада дар рӯми гирифтор

زنگی بچه ای آمده در روم گرفتار

Тири мижа аз чист бар абрӯии камонат

تیر مژه از چیست بر ابروی کمانت

Чашми ту агар нест чу таркони камондор

چشم تو اگر نیست چو ترکان کماندار

Бар доғ дил кист ки дар оташи рӯят ,

بر داغ دل کیست که در آتش رویت،

Бгзоштаҳ эй ҳалқае аз турраи таррор

بگذاشته ای حلقه ای از طره طرار

Ин нақш даҳонаст ба рухсори ту ё онк ,

این نقش دهان است به رخسار تو یا آنک،

Дар доираи ҳасан буд нуқтаи паргор

در دایره حسن بود نقطه پرگار

Дар ойинаи дидаи мо мардумаки чашм ,

در آئینه دیده ما مردمک چشم،

Аксӣаст ки гардӣда зи холи ту падедор

عکسی است که گردیده ز خال تو پدیدار

Дилро сар ва корӣаст ба чашми туу мушкил

دل را سر و کاری است به چشم تو و مشکل

КоФтодаҳ кунун ҳоҷати бемор ба бемор

کافتاده کنون حاجت بیمار به بیمار

То зулфи шабаҳи гаван ба рух эй моҳ фикандӣ

تا زلف شبه گون به رخ ای ماه فکندی

Рӯзам ҳама гардид сияҳи ҳамчуи шаби тор

روزم همه گردید سیه همچو شب تار

Мо бе ту чисон зист тавонем дар ин шаҳр

ما بی تو چسان زیست توانیم در این شهر

Акнӯн ки ту бар бастае аз баҳри сафари бор

اکنون که تو بر بسته ای از بهر سفر بار

Дорои ҷаҳондори алӣ эй ки нуҳуми чарх

دارای جهاندار علی ای که نهم چرخ

Дар қулзуми ҷўдш чу ҳубобӣаст нигунсор

در قلزم جودش چو حبابی است نگونسار

Ин ҷурми мунаввар ки мсмӣаст ба хуршед

این جرم منور که مسمی است به خورشید

Омад бадари харгаҳи иҷлоли ту мсмор

آمد بدر خرگه اجلال تو مسمار

Гар тўФ ҳаримат набадӣ мақсади гардун

گر طوف حریمت نبدی مقصد گردون

Бар маркази ғбро , наздӣ давр чу паргор

بر مرکز غبرا، نزدی دور چو پرگار

Кӣ аз адами ин қофила омад сӯии имкон

کی از عدم این قافله آمد سوی امکان

Меҳри ту наме буд агар қофилаи солор

مهر تو نمی بود اگر قافله سالار

Ҷуз аз ту навои ншнўдми гӯш ба олам

جز از تو نوا نشنودم گوش به عالم

Зеро ки тўӣии ноӣӣу олами ҳамаи найзор

زیرا که توئی نائی و عالم همه نیزار

Аксӣ буд аз шамсаи айвони ҷалолат

عکسی بود از شمسه ایوان جلالت

Хуршед , ки рухи тофтаи зи ин гунбади даввор

خورشید، که رخ تافته ز این گنبد دوار

Ҷон додан дар пои ту амреаст чаҳ осон

جان دادن در پای تو امری است چه آسان

Дили бурдан аз дасти ту , корӣаст чаҳ душвор

دل بردن از دست تو، کاری است چه دشوار