Дод дигари бори зевари боғро абри баҳор

داد دیگر بار زیور باغ را ابر بهار

Гашт чун хулди барин аз сабзаи саҳни марғзор

گشت چون خلد برین از سبزه صحن مرغزار

Боди наврӯзӣ вазон шуд боз дар атрофи боғ

باد نوروزی وزان شد باز در اطراف باغ

Абри озорӣ дигар шуд дар фишон дар кӯҳсор

ابر آزاری دگر شد درّ فشان در کوهسار

Бори дигари ғунча аз баҳри табассум лаб гушӯд

بار دیگر غنچه از بهر تبسم لب گشود

Боз аз баҳри тараннум биқрор омад ҳазор

باز از بهر ترنم بیقرار آمد هزار

Ҳамчуи чашми нўғзолон хутан шуд гӯиё

همچو چشم نوغزالان ختن شد گوئیا

Дидаи обиди фиреби масти наргис дар хумор

دیده عابد فریب مست نرگس در خمار

Оризи насрини гирифтаи шабнами абри мтир

عارض نسرین گرفته شبنم ابر مطیر

ё хуии афшон аз ҳаё омад рухи гулранги ёр

یا خوی افشان از حیا آمد رخ گلرنگ یار

Гирди хади нӯшхандони рустаи хати мшкФом

گرد خدّ نوشخندان رسته خطّ مشکفام

ё раёҳини брдмидстии бтрФи ҷӯйбор

یا ریاحین بردمیدستی بطرف جویبار

Боғи гўӣӣ аз раёҳини сабз чун хат батон

باغ گوئی از ریاحین سبز چون خطّ بتان

Роғи гўӣӣ аз шақоӣқи сурх чун рӯй нигор

راغ گوئی از شقایق سرخ چون روی نگار

Оби гўӣӣ чун зулоли чашмаи ҳайвони равон

آب گوئی چون زلال چشمه حیوان روان

Боди гўӣӣ чун равон ошиқон шуд биқрор

باد گوئی چون روان عاشقان شد بیقرار

Хоки гўӣӣ аз дами бод сабо шуд зиндаи дил

خاک گوئی از دم باد صبا شد زنده دل

Нори гўӣии ҳамчуи хуии дилбари ман пари шарор

نار گوئی همچو خوی دلبر من پر شرار

Қамарёни гўӣӣ нўохўон гашта бе ошӯби зоғ

قمریان گوئی نواخوان گشته بی آشوب زاغ

Булбулони гўӣӣ ғзлхўон гашта бе осеби хор

بلبلان گوئی غزلخوان گشته بی آسیب خار

Ошиқон бо глрхон дар боғи маст аз бихўдӣ

عاشقان با گلرخان در باغ مست از بیخودی

Ман ба хилвати монда танҳо тан назору ҷонФкор

من به خلوت مانده تنها تن نزار و جانفکار

Ногҳм аз дар даромад нўғзолии ширмст

ناگهم از در درآمد نوغزالی شیرمست

Ҳамлаи вар бар шермардони чашми масташи ширўор

حمله ور بر شیرمردان چشم مستش شیروار

Аз баёз рӯй ӯ субҳи мсФии баси хаҷал

از بیاض روی او صبح مصفی بس خجل

Вази саводи зулф ӯ машки ттории шармсор

وز سواد زلف او مشک تتاری شرمسار

Субҳ содиқ карда аз чоки гиребонаши тулӯъ

صبح صادق کرده از چاک گریبانش طلوع

Рӯзи ман аз ҳиҷр ӯ чунон шаби ялдои тор

روز من از هجر او چونان شب یلدای تار

Шамае аз гулистон рӯй ӯ боғи Ирам

شمه ای از گلستان روی او باغ ارم

Қитъае аз бӯстони ҳасан ӯ доролқрор

قطعه ای از بوستان حسن او دارالقرار

Чун маро бар рӯй ӯ афтод чашми ҳақи шинос

چون مرا بر روی او افتاد چشم حق شناس

Додмии якборагӣ аз кафи зимоми ихтиёр

دادمی یکبارگی از کف زمام اختیار

Гуфтам эй симини бадан бар гӯй бо ман кистӣ

گفتم ای سیمین بدن بر گوی با من کیستی

Гуфт ман осори меҳри моҳи гардуни иқтидор

گفت من آثار مهر ماه گردون اقتدار

Он Карими зўолкрм каз ҷӯад омаш ме баранд

آن کریم ذوالکرم کز جود عامش می برند

Файз ҳастӣ инсу ҷину ваҳшу тайру мӯру мор

فیض هستی انس و جن و وحش و طیر و مور و مار

Гар битобад рухи зи амраш меҳр гардад зарраи сон

گر بتابد رخ ز امرش مهر گردد ذره سان

Вар напечад сари зи ҳукмаш зарра гардад мҳрўор

ور نپیچد سر ز حکمش ذره گردد مهروار

Аз шуъоъ ӯ наме будӣ агар дар касби нур

از شعاع او نمی بودی اگر در کسب نور

Вази зи зилл ӯ на пайдо карда ин зулмати мадор

وز ز ظل او نه پیدا کرده این ظلمت مدار

Аз чаҳ чун рӯй маон гардӣда хури рахшон ба субҳ

از چه چون روی مهان گردیده خور رخشان به صبح

Ваз чаҳ чун мӯӣ батон ҳар шомгаҳ гардӣда тор

وز چه چون موی بتان هر شامگه گردیده تار

эй вуҷӯдати маркази паргори кону моикўн

ای وجودت مرکز پرگار کان و مایکون

Вае зуҳӯрати иллати изҳори амри кирдигор

و ای ظهورت علت اظهار امر کردگار

эй низоми офариниш , ё амӣралмуъминӣн

ای نظام آفرینش، یا امیرالمؤمنین

Ҳамсари сидиқаи куброу боби ҳафту чор

همسر صدیقه کبری و باب هفت و چار

эй лақои меҳр аз хоки сирояти мстнир

ای لقای مهر از خاک سرایت مستنیر

Ваии бақои Хизр аз оби вилояти пойдор

وی بقای خضر از آب ولایت پایدار

Осмонгар сар кашад аз тўъи тавқи бандагонат

آسمان گر سر کشد از طوع طوق بندگانت

намешавад нақши қадам монанди хоми раҳгузор

می شود نقش قدم مانند خام رهگذار

Ҳам тўӣии оёти яздонро сиротии мустақӣм

هم توئی آیات یزدان را صراطی مستقیم

Ҳам тўӣии мроти сар то по намой кирдигор

هم توئی مرآت سر تا پا نمای کردگار

Рӯз ва шаб дорам хаёли мӯӣу рӯят дар назар

روز و شب دارم خیال موی و رویت در نظر

Нагзарад бар ошиқони зини хубтар лайл ва наҳор

نگذرد بر عاشقان زین خوب تر لیل و نهار

Рӯй моу хоки даргоҳи ту то явми алншўр

روی ما و خاک درگاه تو تا یوم النشور

Дасти моу домани меҳри ту то рӯзи шумор

دست ما و دامن مهر تو تا روز شمار

Васфи мӯятро кунад афсар ки аинсони дмбдм

وصف مویت را کند افسر که اینسان دمبدم

Риздш аз хома дар дафтари ҳамеи машки ттор

ریزدش از خامه در دفتر همی مشک تتار

То буд аз оташи дӯзахи каломи андари ҷаҳон

تا بود از آتش دوزخ کلام اندر جهان

То буд аз ҷинати алмأўии сухан дар рӯзгор

تا بود از جنت المأوی سخن در روزگار

Бод бар ҳар узви аъдои ту сад дӯзахи уқоб

باد بر هر عضو اعدای تو صد دوزخ عقاب

Бод бар ҳар мӯии аҳбоби ту сад ҷинати нисор

باد بر هر موی احباب تو صد جنّت نثار