Вақт он шуд ки дигар дар гулзор
وقت آن شد که دگر در گلزار
Симгун хайма занад абри баҳор
سیمگون خیمه زند ابر بهار
Озрӣ абр шавад бут парвар
آزری ابر شود بت پرور
Монавӣ боғ шавад ғунча нигор
مانوی باغ شود غنچه نگار
Оварад орӣаи лаъл аз дили санг
آورد عاریه لعل از دل سنگ
Пурвирд наУмия , гул дар бен хор
پرورد نامیه، گل در بن خار
Роҳ андеша занад қомати сарв
راه اندیشه زند قامت سرو
Пои андозаи баради дасти чанор
پای اندازه برد دست چنار
Анбар аз хоки براردи бустон
عنبر از خاک برآرد بستان
Сунбул аз санги намояди кҳсор
سنبل از سنگ نماید کهسار
Сабзаи фирӯзаи барад дар гулшан
سبزه فیروزه برد در گلشن
Ғунчаи биҷодаҳ наад дар гулзор
غنچه بیجاده نهد در گلزار
Мурғ мрғўлаҳ занад бар сари сарв
مرغ مرغوله زند بر سر سرو
Ёр биғолаҳ кашад аз кафи ёр
یار بیغاله کشد از کف یار
Соя бар гул фиканд сунбул тар
سایه بر گل فکند سنبل تر
Хмиаҳ бар сабза занад абри баҳор
خمیه بر سبزه زند ابر بهار
намехӯрд муфтии шаҳр аз сӯфӣ
می خورد مفتی شهر از صوفی
Гули баради муфлиси даҳ аз бозор
گل برد مفلس ده از بازار
Сабза аз ёварии боди саҳар
سبزه از یاوری باد سحر
Лола аз соҳирии абри баҳор
لاله از ساحری ابر بهار
Кӯҳро ҳала кунад аз шингарф
کوه را حلّه کند از شنگرف
Даштро ҷома диҳад аз зангор
دشت را جامه دهد از زنگار
Абр монанди муғии бодаи фуруш
ابر مانند مغی باده فروش
Лола , чун муғи бачаи бода гусор
لاله، چون مغ بچه باده گسار
Тар шавад он , таниш аз ршҳаҳ май
تر شود آن، تنش از رشحه می
Хӯн хӯрд ин дилаш аз бими хумор
خون خورد این دلش از بیم خمار
Қудрати мо сикка аз хоки хутан
قدرت ما سکه از خاک ختن
Қӯти ҷозиба , аз машки ттор
قوت جاذبه، از مشک تتار
Боғро ғолияи бандад ба миён
باغ را غالیه بندد به میان
Роғро лхлхаҳи орад ба канор
راغ را لخلخه آرد به کنار
Ғунча дар базми чаман , хусрав вааш
غنچه در بزم چمن، خسرو وش
Лола бар тарафи дмн , Лайлии вор
لاله بر طرف دمن، لیلی وار
Гардад ин даври зи маҷнӯни хазон
گردد این دور ز مجنون خزان
Шавад он ёр ба ширини баҳор
شود آن یار به شیرین بهار
Боғро , лола кунад лаъли ангез
باغ را، لاله کند لعل انگیز
Роғро , жола кунад гавҳарбор
راغ را، ژاله کند گوهربار