эй карда коиноти сифоти туро сипос

ای کرده کاینات صفات تو را سپاس

Вай бар сипоси шахси ту тақдис бе қиёс

وی بر سپاس شخص تو تقدیس بی قیاس

эй онкӣ аз ту сӯрату маънӣ зуҳӯр ёфт

ای آنکه از تو صورت و معنی ظهور یافت

Ғайр аз ту мухтареъ набӯд кас бар ин асос

غیر از تو مخترع نبود کس بر این اساس

Ойинаи худои намои ҷуз ту нанигарад

آئینه خدای نما جز تو ننگرد

Бинад кас ар ба чашми худои байну ҳақи шинос

بیند کس ار به چشم خدا بین و حق شناس

Аз меҳру зарра ҳар ду худоро тавон шинохт

از مهر و ذره هر دو خدا را توان شناخت

Чун гаштии ошкор ба олами з ҳар либос

چون گشتی آشکار به عالم ز هر لباس

Дараки мақоми ҷисми ту эй ҷон наме кунанд

درک مقام جسم تو ای جان نمی کنند

Халқи ду куни ҷамъи намоянд агар ҳавос

خلق دو کون جمع نمایند اگر حواس

Тоъоти мункир ту науфтад қабули ҳақ

طاعات منکر تو نیفتد قبول حق

Гар сад ҳазор сол ба гардан кунад пилос

گر صد هزار سال به گردن کند پلاس

Баси кимиёии меҳри ту мисро намӯд зар

بس کیمیای مهر تو مس را نمود زر

Хур орзӯ кунад ки кунад ҷурми худ нҳос

خور آرزو کند که کند جرم خود نحاس

Шуд осмони кафил ба арзоқи халқ аз онк

شد آسمان کفیل به ارزاق خلق از آنک

Бигрифта зери абри атоят ҳамеша кос

بگرفته زیر ابر عطایت همیشه کاس

Дар киштии наҷот на бинишаст Нӯҳ агар

در کشتی نجات نه بنشست نوح اگر

Дар оби баҳри меҳр ту нанамуд артмос

در آب بحر مهر تو ننمود ارتماس

Кӣ рӯҳ шуд равон ба тани исо ар накард

کی روح شد روان به تن عیسی ار نکرد

Рӯҳи алқудс ба даргаи ҷоҳати қабули пос

روح القدس به درگه جاهت قبول پاس

Дар гардишанд шаби ҳамаи шаб то ба вақти субҳ

در گردشند شب همه شب تا به وقت صبح

Анҷум ба гирди кӯии ту аз баҳри аътсос

انجم به گرد کوی تو از بهر اعتساس

Ин лоҷуварди қубба ки шуд номаши осмон

این لاجورد قبه که شد نامش آسمان

Бар тавсани каминаи ғуломати яке қтос

بر توسن کمینه غلامت یکی قطاس

Ҳаргиз ба авҷи васф сифотат наме расад

هرگز به اوج وصف صفاتت نمی رسد

Гар сад ҳазор соли пурди тоири қиёс

گر صد هزار سال پرد طایر قیاس

Ҷузи акси талъат ту набинад ба шаш ҷиҳат

جز عکس طلعت تو نبیند به شش جهت

Аз чашми ҳақ шинос равадгар дамии нъос

از چشم حق شناس رود گر دمی نعاس

Кӣ дараки сӯрати ту ба маънӣ кунанд халқ

کی درک صورت تو به معنی کنند خلق

Бо рӯҳ , ҷисмро набӯд қӯти тамос

با روح، جسم را نبود قوت تماس

Науммат зи кирдигори алии муштақу алӣ

نامت ز کردگار علی مشتق و علی

Мӯсо ба тавр кард зи нури ту иқтибос

موسی به طور کرد ز نور تو اقتباس

Аз бас ки сохт меҳри рахти зарраи офтоб

از بس که ساخت مهر رخت ذره آفتاب

Аз зарраи меҳри зарра шудан дорад илтимос

از ذره مهر ذره شدن دارد التماس

То ҳосили умеди адуяти баради зи бен

تا حاصل امید عدویت برد ز بن

Андари кафи сипеҳр буд аз ҳилоли дос

اندر کف سپهر بود از هلال داس

Васфи туро на ақл муҷаррад кунад на рӯҳ

وصف تو را نه عقل مجرد کند نه روح

Дар баҳр бекарон нанамояд хаси анғмос

در بحر بیکران ننماید خس انغماس

Азм ар кунӣ ба нестии рӯбаҳони хасм

عزم ار کنی به نیستی روبهان خصم

Ояд ба ҷисми нақши асади ҷони аФтрос

آید به جسم نقش اسد جان افتراس

Оҷизи зи роҳи меҳри ту бархе зи хайли халқ

عاجز ز راه مهر تو برخی ز خیل خلق

Музтари зи васфи зоти ту ҷамъии зи фавҷи нос

مضطر ز وصف ذات تو جمعی ز فوج ناس

Умрӣаст то ки афсар бе хонимони зи сидқ

عمری است تا که افسر بی خانمان ز صدق

Бар хоки остони рафеъати ниҳодаи рас

بر خاک آستان رفیعت نهاده راس

Бошад зи мӯӣ ва рӯй ту ҳар дам ба ҳиҷру васл

باشد ز موی و روی تو هر دم به هجر و وصل

Дорад зи меҳру қаҳри ту доими умеду ёс

دارد ز مهر و قهر تو دایم امید و یاس

Чун меҳр туаст хулд , ба хулдам буд тамаъ

چون مهر توست خلد، به خلدم بود طمع

Чун қаҳр туаст нор , зи нозам буд ҳарос

چون قهر توست نار، ز نازم بود هراس

Идасту хлътми зи либос фано бубахш

عید است و خلعتم ز لباس فنا ببخش

эй ҷомаи атои ту эмини зи андрос

ای جامه عطای تو ایمن ز اندراس

То кард оси чархи шабонгоҳ то ба субҳ

تا کرد آس چرخ شبانگاه تا به صبح

Гови фалак мудом занад гоми дрхрос

گاو فلک مدام زند گام درخراس

Дар зери сами тавсани ёрони сари адуат

در زیر سم توسن یاران سر عدوت

Бодо чу донаи нарми абри зери санги ос

بادا چو دانه نرم ابر زیر سنگ آس