Зиҳӣ аз туами ҳал , ҷамеъи мшокл

زهی از توام حل، جمیع مشاکل

Хҳӣ , аз туами ком дил гашта ҳосил

خهی، از توام کام دل گشته حاصل

Зиҳии зоҳир аз туаст рухсори яздон

زهی ظاهر از توست رخسار یزدان

Хҳӣ , комил аз туаст ҳар шийъи комил

خهی، کامل از توست هر شیء‌ کامل

Фалакро ту рухшандаи дории кавокиб

فلک را تو رخشنده داری کواکب

Худоро ту ойӣнаи дории муқобил

خدا را تو آیینه داری مقابل

Ба авҷ ҷалолат нахоҳад расӣдан

به اوج جلالت نخواهد رسیدن

Мудом ар пурди тоири ақли оқил

مدام ار پرد طایر عقل عاقل

зи шавқи ту ҳайрон дар озари самандар

ز شوق تو حیران در آذر سمندر

зи ишқи ту нолон ба гулшани ъноўл

ز عشق تو نالان به گلشن عناول

Ба ҷонҳои овора , рӯяти мақосид

به جان های آواره، رویت مقاصد

Ба дилҳои гмгштаҳ , зулфати длоӣл

به دل های گمگشته، زلفت دلائل

Марои шаҳри ҷон , бо ту ободу муҳкам

مرا شهر جان، با تو آباد و محکم

Марои малики дил , бе ту вайрону зоил

مرا ملک دل، بی تو ویران و زایل

Маро бо ту заҳри музоби оби ҳайвон

مرا با تو زهر مذاب آب حیوان

Маро бе ту моءи муайяни сами қотил

مرا بی تو ماء معین سمّ قاتل

зи лъти ҳувайдои каломи масеҳо

ز لعت هویدا کلام مسیحا

зи хашмати аёни саҳари Њорути Бобул

ز خشمت عیان سحر هاروت بابل

Чу дар банди зулф туам ҳаст яксон

چو در بند زلف توام هست یکسان

Раҳо гар кунӣ вар бабандӣ слосл

رها گر کنی ور ببندی سلاسل

зи шавқи ту хандони баҳри ҷои тавоиф

ز شوق تو خندان بهر جا طوایف

зи ишқи ту гирён ба ҳрсўи қабоил

ز عشق تو گریان به هرسو قبایل

зи ҳиҷри ту дилҳои ҷӯяндаи ғамгин

ز هجر تو دل های جوینده غمگین

Ба васли ту ҷонҳои пӯяндаи моил

به وصل تو جان های پوینده مایل

зи лутфи ту , оқили зи меҳри ту , солик

ز لطف تو، عاقل ز مهر تو، سالک

Ҷавонони гумроҳу перони ғофил

جوانان گمراه و پیران غافل

На аз ҳодисоти ду олам шуд эмин

نه از حادثات دو عالم شد ایمن

Нашуд ҳар ки дар ҳсни ҳуби ту дохил

نشد هر که در حصن حُبّ تو داخل

Ту наваҳй ба даврону меҳрати сафина

تو نوحی به دوران و مهرت سفینه

Шудаш ҳар ки рокиб кашонадаш ба соҳил

شدش هر که راکب کشاندش به ساحل

Ҷамол ту шуд ҳаркиро мусҳафи ҷон

جمال تو شد هرکه را مصحف جان

Бишӯяд нуқӯши русум аз расоъл

بشوید نقوش رسوم از رسائل

зи фарқони ишқ ту хонд онкии ҳарфӣ

ز فرقان عشق تو خواند آنکه حرفی

Шудаш мунқатиъи дили зи кули расоъл

شدش منقطع دل ز کل رسائل

Ҷаҳонии муниру ҷаҳонии мунаввар

جهانی منیر و جهانی منور

зи лмъоти акси ту Байзои шамоил

ز لمعات عکس تو بیضا شمایل

Чаҳ меҳр ва чаҳ моҳ ва чаҳ арш ва чаҳ курсӣ

چه مهر و چه ماه و چه عرش و چه کرسی

Ба базми рафеъи ту сӯзони машоғил

به بزم رفیع تو سوزان مشاغل

Нишоед расӣдан ба даргоҳи ҷоҳат

نشاید رسیدن به درگاه جاهت

зи таии мароҳили зи қатъи манозил

ز طی مراحل ز قطع منازل

Магаради он ки зад гом дар роҳи ишқат

مگرد آن که زد گام در راه عشقت

Ба пой фано шуд ба васли ту восил

به پای فنا شد به وصل تو واصل

Ба ҳамди ту тасбеҳи гӯйони хилоиқ

به حمد تو تسبیح گویان خلایق

Гуҳӣ дар фароиз , гуҳӣ дар навофил

گهی در فرایض، گهی در نوافل

Чу рӯй ту шуд субҳу мӯӣ ту шуд шаб

چو روی تو شد صبح و موی تو شد شب

Аз он нуру диҷўрро худ ту ҷоъил

از آن نور و دیجور را خود تو جاعل

Набенанд ҷузи офтоби ҷамолат

نبینند جز آفتاب جمالت

Ниҳон аз ъиўн гар шавад стару ҳоил

نهان از عیون گر شود ستر و حایل

Туро дафтар ҳастӣ офариниш

تو را دفتر هستی آفرینش

Буд нуқтае аз китоби фазойил

بود نقطه ای از کتاب فضایل

Ҳама аз ту бар ҷо , чаҳ зоҳир , чаҳ ботин

همه از تو بر جا، چه ظاهر، چه باطن

Ҳама аз ту бар по , чаҳ олӣ , чаҳ соФл

همه از تو بر پا، چه عالی، چه سافل

Туро илми бичўн буд чун ба сина

تو را علم بیچون بود چون به سینه

Ба доноӣити душману дӯсти қоил

به دانائیت دشمن و دوست قائل

Ба хон сахоӣ ту халқанд , меҳмон

به خوان سخای تو خلقند، مهمان

Ба базми бақоӣ ту ҳастӣаст , соил

به بزم بقای تو هستی است، سائل

Аён аз зуҳӯри алии дайн ба даврон

عیان از ظهور علی دین به دوران

Чунон каз вуҷӯди набӣ дар авоил

چنان کز وجود نبی در اوائل

Чаҳ бодо касеро ба мадҳи сифотат

چه بادا کسی را به مدح صفاتت

Ки шуд панҷ дафтар ба шани ту нозил

که شد پنج دفتر به شان تو نازل

Алии онкии яздон , ситудаш ба қуръон

علی آنکه یزدان، ستودش به قرآن

Туу васфу наъташ хаёлӣаст ботил

تو و وصف و نعتش خیالی است باطل

Буд акси ма то ки бо маи мушобеҳ

بود عکس مه تا که با مه مشابه

Буд то ба заҳр , оби ҳайвони муқобил

بود تا به زهر، آب حیوان مقابل

Ба ҷоми муҳиби ту роҳи муҳаббат

به جام مُحبِّ تو راح محبّت

Ба коми адуии ту заҳри ҳалоҳил

به کام عدوی تو زهر هلاهل