Шуд вақти он ки аз асари боди субҳдам

شد وقت آن که از اثر باد صبحدم

Бар тахти сабзаи хусрави гулбун наад қадам

بر تخت سبزه خسرو گلبن نهد قدم

Гулшан шавад зи ҷилваи аён дар хаёли кӯр

گلشن شود ز جلوه عیان در خیال کور

Булбул кунад ба нағмаи асар дар дили асм

بلبل کند به نغمه اثر در دل اصم

Гардад зи буии ғунчаи ғамин накҳати биҳишт

گردد ز بوی غنچه غمین نکهت بهشت

Ояд зи ранги лолаи хаҷали гулшани Ирам

آید ز رنگ لاله خجل گلشن ارم

Акнӯн ки шуд зи лолаи гулистони санами ситон

اکنون که شد ز لاله گلستان صنم ستان

Шояд ки суфиён напарастанд ҷузи санам

شاید که صوفیان نپرستند جز صنم

Ҳамдам , бидиҳ пиёла ки вақтеаст ҷонФзо

همدم، بده پیاله که وقتی است جانفزا

Муҳаррам , биор бода ки айшӣаст муғтанам

محرم، بیار باده که عیشی است مغتنم

Сабза чу хати дилбар чинӣаст дилрабо

سبزه چو خط دلبر چینی است دلربا

Ғунча чу лаъли шоҳид рӯмӣаст мбтсм

غنچه چو لعل شاهد رومی است مبتسم

Барқи сабоҳро ҳамаи дами нола бе ҷафо

برق صباح را همه دم ناله بی جفا

Ҷоми сабӯҳро ҳамаи ҷои гиря бе ситам

جام صبوح را همه‌جا گریه بی‌ستم