эй эзади якторо , ту мазҳари аъзам

ای ایزد یکتا را، تو مظهر اعظم

Ваии шери худо , қасди ҳақ аз одаму олам

وی شیر خدا، قصد حق از آدم و عالم

То ҷилвагар аз пардаи рахти гашт ба гетӣ

تا جلوه گر از پرده رخت گشت به گیتی

Шуд гулшани эҷоди зи анвори ту хуррам

شد گلشن ایجاد ز انوار تو خرّم

эй зоти ту дар куну макони аввалу охир

ای ذات تو در کون و مکان اول و آخر

Вае шахси ту дар олами эҷоди мақдам

و ای شخص تو در عالم ایجاد مقدم

Муштоқи лақояти ҳама , чаҳ пер ва чаҳ бурно

مشتاق لقایت همه، چه پیر و چه برنا

Муҳтоҷи атояти ҳамаи музтару манъам

محتاج عطایت همه مضطر و منعّم

Чун туъма ба хартум кашад пели фалак ро

چون طعمه به خرطوم کشد پیل فلک را

Бигушоед агар пашшаи кӯии ту пар аз ҳам

بگشاید اگر پشه کوی تو پر از هم

Бар дафтари эҷод буд номи ту унвон

بر دفتر ایجاد بود نام تو عنوان

Оре шавад он хатми бад-ӣни номи мФхм

آری شود آن ختم بدین نام مفخّم

Он ганҷи ҳақиқат ки ниҳон буд аён шуд

آن گنج حقیقت که نهان بود عیان شد

Чун нур ту тобед зи рухсораи одам

چون نور تو تابید ز رخساره آدم

Аз об басӣ равад бурун ояду оташ

از آب بسی رود برون آید و آتش

Рӯзӣ агар уфтад назари қаҳри ту дар ӣам

روزی اگر افتد نظر قهر تو در یم

То бӯса занад бар дар айвони ҷалолат

تا بوسه زند بر در ایوان جلالت

Монанди камонаст қади чархи барин хам

مانند کمان است قد چرخ برین خم

Аз хомаи сунъи ту яке нуқтаи фурӯи рехт

از خامه صنع تو یکی نقطه فرو ریخت

Бар сафҳаи эҷод ва бишуд чархи муаззам

بر صفحه ایجاد و بشد چرخ معظّم

Дар арсаи эҷоди шабу рӯзу мау сол

در عرصه ایجاد شب و روز و مه و سال

Бар қатли адуии ту аҷал гашта мусаммам

بر قتل عدوی تو اجل گشته مصمم

Гардид ливои сияҳи куфри нигунсор

گردید لوای سیه کفر نگونسار

То дасти ту афрошт дар ин марҳалаи парчам

تا دست تو افراشت در این مرحله پرچم

ПртўФкн ар менашудӣ нури ҷамолат

پرتوفکن ار می نشدی نور جمالت

Офоқи бадӣ чун дили аъдои ту мзлм

آفاق بدی چون دل اعدای تو مظلم

Кӣ бади тарафафзоу фараҳбахш , набӯдӣ

کی بد طرف افزا و فرحبخش، نبودی

Бар кавсару таснӣм агар хок дарат зм

بر کوثر و تسنیم اگر خاک درت ضم

Гирданд агар мункири ту халқи ду гетӣ

گردند اگر منکر تو خلق دو گیتی

Як қатрае аз баҳр ҷалолат нашавад кам

یک قطره ای از بحر جلالت نشود کم

Мавҷӯд нагаштӣ зи адамгар нФтодӣ

موجود نگشتی ز عدم گر نفتادی

Аксии зи ҷамоли ту ба мроти ду олам

عکسی ز جمال تو به مرآت دو عالم

Набӯд аҷаб аз фарш кунӣ арши барин ро

نبود عجب از فرش کنی عرش برین را

Бошад ба сари ангушти ту чун гардиши хотам

باشد به سر انگشت تو چون گردش خاتم

Бо аҳли залолат ба ҷаҳони раъии мунират

با اهل ضلالت به جهان رأی منیرت

Он карда ки кардӣ рухи хуршед ба шабнам

آن کرده که کردی رخ خورشید به شبنم

Ҷузи ту з ту набӯд ба ҷаҳони ҳечкас огоҳ

جز تو ز تو نبود به جهان هیچکس آگاه

Кас нест бар асрори ту чун шахси ту муҳаррам

کس نیست بر اسرار تو چون شخص تو محرم

Бар авҷ мдиҳт нарасад тоири авҳом

بر اوج مدیحت نرسد طایر اوهام

Оре натавон рафт бар афлок ба силам

آری نتوان رفت بر افلاک به سُلّم

Баси саҷда ба даргоҳ ту бинмуду зи хуршед

بس سجده به درگاه تو بنمود و ز خورشید

Пешонӣ чархаст бад-ӣни доғи мсўм

پیشانی چرخ است بدین داغ مسوّم

эй ҷони ҷаҳони хурраму хўшдли ман аз онам

ای جان جهان خرم و خوشدل من از آنم

Каз сарви қадати гулшани бахтам шудаи хуррам

کز سرو قدت گلشن بختم شده خرّم

То ҳаст ба офоқи нишон аз ғаму шодӣ

تا هست به آفاق نشان از غم و شادی

То ҳаст ба гетии асар аз хуррамӣу ғам

تا هست به گیتی اثر از خرّمی و غم

Бо шодӣу ъушрати дили аҳбоби ту мақрун

با شادی و عشرت دل احباب تو مقرون

Бо меҳнату ғам , хотири аъдои ту тавъам

با محنت و غم، خاطر اعدای تو توأم