Биёи ин чашми сӯрати байни бунае дили дамии барҳам

بیا این چشم صورت بین بنه ای دل دمی برهم

Ба хлўтхонаҳи маънии дро , бо хотирии хуррам

به خلوتخانه معنی درآ، با خاطری خرّم

зи худбинии дро , як дам агар хоҳии худобинӣ

ز خودبینی درآ، یک دم اگر خواهی خدابینی

Чу моҳии об май ҷўӣӣ ва ҳастӣ ғӯтаи вар дар ӣам

چو ماهی آب می جوئی و هستی غوطه ور در یم

Буд дар ботинати пинҳон , саросари олами имкон

بود در باطنت پنهان، سراسر عالم امکان

Мапиндор инчунин худро , ки ҳастӣ нуқтаи мубҳам

مپندار اینچنین خود را، که هستی نقطه مبهم

Низом малик ҳастиро , нигар бо дидаи дониш

نظام ملک هستی را، نگر با دیده دانش

Бибин ҳар неши хориро дар ӯ нӯшӣ буд мдғм

ببین هر نیش خاری را در او نوشی بود مدغم

Яке бинмо назари андари бисоти соҳати гетӣ

یکی بنما نظر اندر بساط ساحت گیتی

Бибин ҳар қатра баҳрӣ ҳаст ва ҳар зарра киӣ аъзам

ببین هر قطره بحری هست و هر ذره کهی اعظم

Ба зери по буд ганҷат вале огаҳи нӣӣ аз он

به زیر پا بود گنجت ولی آگه نئی از آن

Дар ин ганҷро бигушо , махоҳ аз ин ва он дарҳам

در این گنج را بگشا، مخواه از این و آن درهم

Туро инак ба соғари рехти соқии шаҳди ҷон афзо

تو را اینک به ساغر ریخت ساقی شهد جان افزا

Кунун худ аз чаҳ май дории мубаддили шаҳдро бо сам

کنون خود از چه می داری مبدل شهد را با سم

Ба ъшртхонаҳи васли андро , аз меҳнати ҳиҷрон

به عشرتخانه وصل اندرآ، از محنت هجران

Ҳиллӣ барбанд аз шодӣ ва бификан ҷомаи мотам

حلی بربند از شادی و بفکن جامه ماتم

Надонам аз чаҳ дили бастӣ , дарин вайрона ҳастӣ

ندانم از چه دل بستی، دراین ویرانه هستی

Кунун вақтаст агар дастӣ , занӣ бар домании муҳкам

کنون وقت است اگر دستی، زنی بر دامنی محکم

Чаҳ доман ? домани пок вале ҳазрати қоим

چه دامن؟ دامن پاک ولی حضرت قائم

Чаҳ доман ? домани ҳуби слили Сайиди хотам

چه دامن؟ دامن حُبّ سلیل سید خاتم

Шаҳӣ каз зилли камтари пояи авранги ҷоҳ ӯ

شهی کز ظل کمتر پایه اورنگ جاه او

Фурӯғи арши аъзами тофта бар ҳастӣ олам

فروغ عرش اعظم تافته بر هستی عالم

Шаҳи малики макону ломакони он каз нахуст омад

شه ملک مکان و لامکان آن کز نخست آمد

Хайёми эҳтишомашро фазои ломакони мхим

خیام احتشامش را فضای لامکان مخیم

Зиҳӣ эй доварӣ каз акси заррини наъли шбрнгт

زهی ای داوری کز عکس زرین نعل شبرنگت

Ба чарх чорумин омад фурӯзони нири аъзам

به چرخ چارمین آمد فروزان نیر اعظم

Тамоми аҳли бенишро , тўӣии сӯрат , тўӣии маънӣ

تمام اهل بینش را، توئی صورت، توئی معنی

Китоби офаринишро , тўӣии унвон , тўӣии хотам

کتاب آفرینش را، توئی عنوان، توئی خاتم

Ҳама аз ршҳаҳи калак ту шуд эй мазҳари сонеъ

همه از رشحه کلک تو شد ای مظهر صانع

Саросари олами имкон , муҳақари нуқтае мубҳам

سراسر عالم امکان، محقر نقطه ای مبهم

Агар аз машриқи дил сар намезад меҳри рухсорат

اگر از مشرق دل سر نمی زد مهر رخسارت

Куҷо бедор мегардид аз хоби адами одам

کجا بیدار می گردید از خواب عدم آدم

зи барқи оташи қаҳрат буд дӯзахи яке партав

ز برق آتش قهرت بود دوزخ یکی پرتو

зи абри раҳмати лутфат , буд кавсари яке шабнам

ز ابر رحمت لطفت، بود کوثر یکی شبنم

Ҳамаи мақсӯди мавлуди ту буд эй мейри малики оро

همه مقصود مولود تو بود ای میر ملک آرا

Ки шуд ин чори моам ва ҳафт обои мқтрни боҳам

که شد این چار مام و هفت آبا مقترن باهم

намешуд мҳиии амвот , эҳё ,гар наме гаштӣ

نمی شد محیی اموات، احیا، گر نمی گشتی

зи хафоаши шабистони ҷалолати исои Марям

ز خفاش شبستان جلالت عیسی مریم

ӣам ҷӯад ту бошад он гарони дарёӣ бе поён

یم جود تو باشد آن گران دریای بی پایان

Ки ин баҳр вуҷӯд омад муҳақари нуқтае зи он ӣам

که این بحر وجود آمد محقر نقطه ای ز آن یم

Малик бар бўолбшри ҳаргизи набардии саҷдаи ҳишмат

ملک بر بوالبشر هرگز نبردی سجده حشمت

Набӯдӣ хоки пои ту агар бо тинаташи мунзам

نبودی خاک پای تو اگر با طینتش منضم

Тавонад пайки фикрати паии барад бар канаи ҷоҳи ту

تواند پیک فکرت پی برد بر کنه جاه تو

Ба боми арш агар битавон шудан бо пилаи силам

به بام عرش اگر بتوان شدن با پله سُلّم

Ҳамон беҳтар ки барбандам забонро аз санои ту

همان بهتر که بربندم زبان را از ثنای تو

зи шарҳи ъз ту бошад забони мо кунун абкм

ز شرح عزّ تو باشد زبان ما کنون ابکم

Ба парвоз ояд аз Кувайт , агар кучактарин мурғӣ

به پرواز آید از کویت، اگر کوچک ترین مرغی

Бар ӯ бошад қафаси моно , фазои гулшани олам

بر او باشد قفس مانا، فضای گلشن عالم

Муқассир гарчи аз мадҳ ту бошам , дори маъзӯрам

مقصر گرچه از مدح تو باشم، دار معذورم

Ниҳоди ангушти ишқати мрмро меҳр магӯ бар Фм

نهاد انگشت عشقت مرمرا مهر مگو بر فم

зи неши ханҷари ҳиҷрон , дилами сад чок шуд оўх

ز نیش خنجر هجران، دلم صد چاک شد آوخ

Агар нанаҳй ба дасти марҳамат бар захми дили марҳам

اگر ننهی به دست مرحمت بر زخم دل مرهم

Маро ху карда мурғи дил ба доми ҷаъди мишкӣнат

مرا خو کرده مرغ دل به دام جعد مشکینت

Буруни мушкили тавонам баради дили зони доми хам дар хам

برون مشکل توانم برد دل زآن دام خم در خم

Дилам аз мутриби ишқати мудоми андар самоъ астӣ

دلم از مطرب عشقت مدام اندر سماع استی

Гуҳӣ аз нолаи зеру замонӣ аз навой Бам

گهی از ناله زیر و زمانی از نوای بم

Ба доми ҳалқаи зулфат буд мискини дилами моил

به دام حلقه زلفت بود مسکین دلم مایل

Чигуна рост меояд ҳадиси съўаҳ бо арқм

چگونه راست می آید حدیث صعوه با ارقم

Биҷузи ман каз дарат даврам , зи дидори ту маҳҷӯрам

بجز من کز درت دورم، ز دیدار تو مهجورم

Худоро ҳар ки май байнам буд дар кӯии ту муҳаррам

خدا را هر که می بینم بود در کوی تو محرم

Марои ҷузи нақди ҷонӣ каз ту дорам вом эй мавло

مرا جز نقد جانی کز تو دارم وام ای مولا

Набошад дар кафами чизе на аз динор ва на дарҳам

نباشد در کفم چیزی نه از دینار و نه درهم

Саф ушшоқ мегардад парешонтар зи зулфи ту

صف عشاق می گردد پریشان تر ز زلف تو

Ба майдони рояти нозати броФрозд агар парчам

به میدان رایت نازت برافرازد اگر پرچم

Нигар аз марҳамати шоҳои гдоӣиро ки рӯзу шаб

نگر از مرحمت شاها گدائی را که روز و شب

Ҳаме дар оташ ҳиҷрат бисӯзад брнёрди дам

همی در آتش هجرت بسوزد برنیارد دم

Буд андари басити даҳр то осорӣ аз шодӣ

بود اندر بسیط دهر تا آثاری از شادی

Буд андари бисоти хок то ному нишон аз ғам

بود اندر بساط خاک تا نام و نشان از غم

Муҳаббати боди рӯзу шаби қарин бо ъушрату шодӣ

محبت باد روز و شب قرین با عشرت و شادی

Адуяти боди солу маи асири меҳнату мотам

عدویت باد سال و مه اسیر محنت و ماتم