Соқӣ аз он мудоми рўонбхши лаъли фом

ساقی از آن مدام روانبخش لعل فام

БФшон ба кон то равад аз дили ғами мудом

بفشان به کان تا رود از دل غم مدام

Гуё гушӯда шуд дар майхонаи ин замон

گویا گشوده شد در میخانه این زمان

Кам бар машоми роиҳа ҳо ояд аз мудом

کم بر مشام رایحه ها آید از مدام

Парвардае ки омадаи парвардгори халқ

پرورده ای که آمده پروردگار خلق

Фармони барӣ ки омадаи фармондиҳи аном

فرمان بری که آمده فرمانده انام

Ворастаа аз худӣ , мутаҷаллӣ дар ӯ худоӣ

وارسته از خودی، متجلی در او خدای

Бигузашта аз макон , будаш ломакони мақом

بگذشته از مکان، بودش لامکان مقام

эй комдаҳаст шоҳиди ҳасани ту лами изл

ای کامده است شاهد حسن تو لم یزل

Вай комдаҳаст дидаи бахти ту лоином

وی کامده است دیده بخت تو لاینام

Бар рӯзи равшани аркнӣ аз рӯй қаҳр рӯй

بر روز روشن ارکنی از روی قهر روی

Бар хоки тира гар наҳй аз роҳи меҳри гом

بر خاک تیره گر نهی از راه مهر گام

Ин як латиф тар шавад аз ҷавҳари вуҷӯд

این یک لطیف تر شود از جوهر وجود

Ва он як сиёҳ тар шавад аз шоми тираи фом

و آن یک سیاه تر شود از شام تیره فام

То роми хеши оре дар арсаи қадар

تا رام خویش آری در عرصه قدر

Хинги сипеҳрро мҷраҳ буд лагом

خنگ سپهر را مجرّه بود لگام

Мақсӯд агар на шахси вуҷӯди ту буд кӣ ,

مقصود اگر نه شخص وجود تو بود کی،

Меронад моам арбаъаи зи обоءи сабъаи ком

میراند مام اربعه ز آباء سبعه کام

Ақл ар кунад урӯҷ ба миъроҷи мадҳи ту

عقل ار کند عروج به معراج مدح تو

Бартари зи ломаконаш буд камтарини мақом

برتر ز لامکانش بود کمترین مقام

На нилгуни сродқи гардун ҳамора аст

نه نیلگون سرادق گردون هماره است

Худоами боргоҳи туро камтарини хайём

خدام بارگاه تو را کمترین خیام

Саррофи чархро ба нисорати зи моҳу меҳр

صراف چرخ را به نثارت ز ماه و مهر

Қурсии зи зари пухтау ҷомии зи сими хом

قرصی ز زر پخته و جامی ز سیم خام

Нафхи ҳаёт бар тани рӯҳи алқудси дамад

نفخ حیات بر تن روح القدس دمد

Мурғи Масеҳи боли кушояди ?герат ба бом

مرغ مسیح بال گشاید گرت به بام

Кӣ арсаи ду кун мтор оядаш агар

کی عرصه دو کون مطار آیدش اگر

Аз боми остони ту пурди яке ҳаммом

از بام آستان تو پرّد یکی حمام

Кӣ Хизри баҳраи барадӣ аз умри ҷовдон

کی خضر بهره بردی از عمر جاودان

Аз соқии влои ту гармӣ наёфт ҷом

از ساقی ولای تو گرمی نیافت جام

Юсуфи зи қаъри чоҳи баромади дамӣ ки ҷуст

یوسف ز قعر چاه برآمد دمی که جست

Бар ърўаҳи влои ту эй шоҳи эътисом

بر عروه ولای تو ای شاه اعتصام

Аз нӯки калаки амри ту чун қатра Эй фитод

از نوک کلک امر تو چون قطره ای فتاد

Бар сафҳа вуҷӯд шуд ин чархи нили фом

بر صفحه وجود شد این چرخ نیل فام

Бўҷҳл чун ба минбар Аҳмад шавад макин

بوجهل چون به منبر احمد شود مکین

Даҷол , кӣ ба маснад Меҳдӣ кунад мақом

دجال، کی به مسند مهدی کند مقام

Дар арсаи шуҳуд буд то нишони зи субҳ

در عرصه شهود بود تا نشان ز صبح

Дар соъати вуҷӯд буд то асари зи шом

در ساعت وجود بوّد تا اثر ز شام

Рӯзи умеди ёри ту ҳамвора пари фурӯғ

روز امید یار تو همواره پر فروغ

Шоми сиёҳи хасми ту пайвастаи тираи фом

شام سیاه خصم تو پیوسته تیره فام