Афтод чатри давлати бедор бар серум

افتاد چتر دولت بیدار بر سرم

Яъне дар омад он бути айёр аз дирам

یعنی در آمد آن بت عیار از درم

Афшондаи мӯ бар оташи рӯ аз сари фусун

افشانده مو بر آتش رو از سر فسون

Яъне бибин ба мӯӣ ва ба рӯем ки соҳирам

یعنی ببین به موی و به رویم که ساحرم

Исломи зоҳираши зи руху каъбаи зи остон

اسلام ظاهرش ز رخ و کعبه ز آستان

Гар бути чунину бткдаҳи биллоҳ ки кофарам

گر بت چنین و بتکده بالله که کافرم

Ман шоҳбози зрўаҳи ақлам , аҷаби мадор

من شاهباز ذروه عقلم، عجب مدار

Гар дар фазои ишқи асири кабӯтарам

گر در فضای عشق اسیر کبوترم

АФкндмш ба пои такаббури сари ниёз

افکندمش به پای تکبر سر نیاز

Аз Ямани дӯсти байни калла аз чархи бартарам

از یمن دوست بین کله از چرخ برترم

Бозори ҳасану ишқи ривоҷаши зи ҳади гузашт

بازار حسن و عشق رواجش ز حد گذشت

ӯ ҷилва май фурушад ва ман ишва май хуррам

او جلوه می فروشد و من عشوه می خرم

Он гул ба ман гузашту шамемаш ба ҷон расед

آن گل به من گذشت و شمیمش به جان رسید

Чун ғунчаи ҷома аз нафаси субҳ бар дирам

چون غنچه جامه از نفس صبح بر درم

Ҳар порагар бадасти руфӯгар руфӯ шавад

هر پاره گر بدست رفوگر رفو شود

Ман пораи пораи дили зи ҷафои рФўгрм

من پاره پاره دل ز جفای رفوگرم

Ҷонои аҷаби мадор агар бар нисори ту

جانا عجب مدار اگر بر نثار تو

Ҷон бар каф оварам , набӯд чизи дигарам

جان بر کف آورم، نبود چیز دیگرم

Гар теғ май зании ту ва маҷрӯҳ ме кунӣ

گر تیغ می زنی تو و مجروح می کنی

Саҳл аст нест тоқат рафтан аз ин дирам

سهل است نیست طاقت رفتن از این درم

Обӣ бар оташи дилами афшон чаҳ ғам агар

آبی بر آتش دلم افشان چه غم اگر

Болини з хишт бошад ва аз хоки бистарам

بالین ز خشت باشد و از خاک بسترم

То ном муфлисӣ нанаҳй бар сари ғанӣ

تا نام مفلسی ننهی بر سر غنی

Бар ашки симгуни нигар ва рӯй чун зарам

بر اشک سیمگون نگر و روی چون زرم

Ин сон ки меҳр рӯй ту дар дил наҳуфта ам

این سان که مهر روی تو در دل نهفته ام

Берун намешавад , шавад ар хоки пайкарам

بیرون نمی شود، شود ار خاک پیکرم

Бо он ки зарра ам наравад меҳрат аз дилам

با آن که ذره ام نرود مهرت از دلم

Гўӣӣ ки ишқ туаст мухаммир ба ҷавҳарам

گوئی که عشق توست مُخمّر به جوهرم

Неи не , камам зи зарра ва инак бар ин сухан

نی نی، کمم ز ذرّه و اینک بر این سخن

Ҳам шоҳидӣ з гуфта ҳофиз биоварам :

هم شاهدی ز گفته حافظ بیاورم:

« эй ошиқон рӯй ту аз зарраи бештар

«ای عاشقان روی تو از ذره بیشتر

Ман кӣ расм ба васли ту , каз зарраи камтарам »

من کی رسم به وصلِ تو، کز ذره کمترم»

Хокистараст хўобгҳм дар сарои ишқ

خاکستر است خوابگهم در سرای عشق

Каз оташи фироқи рахти сӯхти ахтарам

کز آتش فراق رخت سوخت اخترم

Ъушрати кунон ба рӯй ту соғари занами мудом

عشرت کنان به روی تو ساغر زنم مدام

Лабрез шуд зи бодаи ғам , гарчи соғарам

لبریز شد ز باده غم، گرچه ساغرم

Комам барору ҷоми дамодами ббхшдм

کامم برآر و جام دمادم ببخشدم

Гар заҳр ноб бошад вагар май , ки ме хӯрам

گر زهر ناب باشد و گر می، که می خورم

Рӯзӣ агар ба сар наҳем пои зи Ямани ишқ

روزی اگر به سر نهیم پا ز یمن عشق

Ҳасрати баради ду пайкари гардун бар афсарам

حسرت برد دو پیکر گردون بر افسرم

Дар малики назми тоҷу нигинро сзм ки ман

در ملک نظم تاج و نگین را سزم که من

Бар остонат эй фалаки ҳасани чокарам

بر آستانت ای فلک حُسن چاکرم

Чун ҷони хасми сўздш аз дам чу зулфиқор

چون جان خصم سوزدش از دم چو ذوالفقار

Бар ёд хасм туаст забони суханварам

بر یاد خصم توست زبان سخنورم

Шируияи табъу теғи забонам , аду куҷост

شیرویه طبع و تیغ زبانم، عدو کجاست

То паҳлавии вуҷӯд чу хусраваш бар дирам

تا پهلوی وجود چو خسروش بر درم

Фатҳ аллоҳаст шомили нутқам ки бар кушод

فتح الله است شامل نطقم که بر گشاد

Ин қалъаи қасида ки дар ӯст гавҳарам

این قلعه قصیده که در اوست گوهرم

Ҳар ҷои суханварӣ ба ту фатҳ сухан кунад

هر جا سخنوری به تو فتح سخن کند

Ин кори ман чаро накунам , аз ки камтарам

این کار من چرا نکنم، از که کمترم

Оре натарсам аз ситами ҷанги оварон

آری نترسم از ستم جنگ آوران

Ҳамчун каманди ёри асирами диловарам

همچون کمند یار اسیرم دلاورم