То ишқро қадами басари кӯ ниҳода ем

تا عشق را قدم بسر کو نهاده ایم

Аз кӯии офияти қадами он сӯ ниҳода ем

از کوی عافیت قدم آن سو نهاده ایم

Орому тоб дар пари анқо супурда ем

آرام و تاب در پر عنقا سپرده ایم

Сабру сукӯн ба сояи оҳӯ ниҳода ем

صبر و سکون به سایه آهو نهاده ایم

Пои басти зулфи силсилаи мӯеи шудеми мо

پا بست زلف سلسله مویی شدیم ما

Ва инак ба пои силсилаи зони мӯ ниҳода ем

و اینک به پای سلسله زآن مو نهاده ایم

Гомӣ нарафтаем накӯ дар тамоми умр

گامی نرفته ایم نکو در تمام عمر

Ин гом авваласт ки некӯ ниҳода ем

این گام اول است که نیکو نهاده ایم

Бар ёди дӯст , шаби ҳамаи шаб то саҳари гуҳон

بر یاد دوست، شب همه شب تا سحر گهان

Шайдои сифати баннои ҳаёҳӯ ниҳода ем

شیدا صفت بنای هیاهو نهاده ایم

Ҳар шаб дар орзӯии ду марҷони лаъл ӯ

هر شب در آرزوی دو مرجان لعل او

Бар каҳрабо , ду риштаи лؤлؤ ниҳода ем

بر کهربا، دو رشته لؤلؤ نهاده ایم

Бо нақди меҳри дӯст ки чун зар холис аст

با نقد مهر دوست که چون زر خالص است

Мо санг наақсо ба тарозу ниҳода ем

ما سنگ ناقصی به ترازو نهاده ایم

Мо булбулони нағмаи сарои меҳри хомӯшӣ

ما بلبلان نغمه سرا مهر خاموشی

Бар лаб аз он ду лаъли сухангӯ ниҳода ем

بر لب از آن دو لعل سخنگو نهاده ایم

Бигузар шабӣ ба кулбаи ушшоқ ва аз ғамаш

بگذر شبی به کلبه عشاق و از غمش

Сарҳо бибин ки бар сари зону ниҳода ем

سرها ببین که بر سر زانو نهاده ایم

Бо доғ ӯ хушем ки охир ба ёдгор

با داغ او خوشیم که آخر به یادگار

Нақшӣ ба дил аз он рухи дилҷӯ ниҳода ем

نقشی به دل از آن رخ دلجو نهاده ایم