Омад замони онкии длороми ошиқон

آمد زمان آنکه دلارام عاشقان

Бе пардаи ҳамчу меҳр занад сари зи шарқи ҷон

بی پرده همچو مهر زند سر ز شرق جان

Гулҳои маънавии дамад аз шохаи мурод

گلهای معنوی دمد از شاخه مراد

Созанди нағмаи сози ҳазорон нуктаи дон

سازند نغمه ساز هزاران نکته دان

Омад магари адиби сухани санҷи ҳӯшманд

آمد مگر ادیب سخن سنج هوشمند

Коўрдаҳи хуши бкФи варақи атфоли бӯстон

کاورده خوش بکف ورق اطفال بوستان

Якҷои ситодаи сарв вале пой дар ба гул

یکجا ستاده سرو ولی پای در به گل

Омад магар ба боғи сеӣ сарви дили чмон

آمد مگر به باغ سهی سرو دل چمان

Соқӣ ба ҷом кард дигар роҳи рӯҳи бахш

ساقی به جام کرد دگر راح روح بخش

Гўӣӣ дамид бози зи нўҷон ба май кашон

گوئی دمید باز ز نوجان به می کشان

Зоҳиди зи сбҳаҳи тарафи нбдд ки май фуруш

زاهد ز سبحه طرف نبدد که می فروش

Як ҷуръа гар диҳад талабади сад ҳазор ҷон

یک جرعه گر دهد طلبد صد هزار جان

Афтода дар бисоти чамани масту биқрор

افتاده در بساط چمن مست و بیقرار

Зӯҳҳоди хушки машрабу риндонтар забон

زهاد خشک مشرب و رندان تر زبان

Толеъи магари зи шарқ хам омад чу меҳр , ҷом

طالع مگر ز شرق خم آمد چو مهر، جام

Комади равони тираи дилони ҷои нурён

کامد روان تیره دلان جای نوریان

Гар дар рўоҳи роҳ ба соғар кунам чаҳ бок

گر در رواح راح به ساغر کنم چه باک

Субҳаст дасти соқӣу ҷоми офтоби дон

صبح است دست ساقی و جام آفتاب دان

Вақтаст то з парда барояд рух нигор

وقت است تا ز پرده برآید رخ نگار

Бар ошиқон фироқ шавад васли ҷовдон

بر عاشقان فراق شود وصل جاودان

Зулмати фурӯи баради сар , дар мағриби адам

ظلمت فرو برد سر، در مغرب عدم

Меҳри азали зи шарқи абад , рух кунад аён

مهر ازل ز شرق ابد، رخ کند عیان

Гардад зи акси партави хуршеди лами изл

گردد ز عکس پرتو خورشید لم یزل

Хафоаши вори зулм , ба ктми адами ниҳон

خفاش وار ظلم، به کتم عدم نهان

Аҳрӣманон ба қайди тилисми аўФтнди боз

اهریمنان به قید طلسم اوفتند باز

Бар тахти иқтидор сулаймон кунад макон

بر تخت اقتدار سلیمان کند مکان

Мӯсо шавад ниҳону аёни гови сомрӣ

موسی شود نهان و عیان گاو سامری

Қибтӣ шавад ниҳону аёни Мӯсои замон

قبطی شود نهان و عیان موسی زمان

Гардад аён ба куну макони зоти зулҷалол

گردد عیان به کون و مکان ذات ذوالجلال

Ояд падед рӯй худои ҷаҳонён

آید پدید روی خدای جهانیان

Яъне ливои фатҳи шаҳаншоҳ , шарқу ғарб

یعنی لوای فتح شهنشاه، شرق و غرب

Яъне ҷилои чеҳри худованди инсу ҷон

یعنی جلای چهر خداوند انس و جان

Он якка тоз арсаи майдони адл ва дод

آن یکه تاز عرصه میدان عدل و داد

Он шоҳбози зрўаҳи гардуни лои макон

آن شاهباز ذروه گردون لا مکان

эй зоҳир аз ҷамоли ту анвори зулҷалол

ای ظاهر از جمال تو انوار ذوالجلال

Вае кошиф аз забони ту асрори роздон

و ای کاشف از زبان تو اسرار رازدان

Шояд кунанд ҳамди туро мо ъдои адо

شاید کنند حمد تو را ما عدا ادا

Бояд кунанд мадҳи ту Каррӯбӣони баён

باید کنند مدح تو کروبیان بیان

Гар хас расад ба саъй ба поёни баҳри жарф

گر خس رسد به سعی به پایان بحر ژرف

Каркаси пурд ба ҷаҳд ба айвони осмон

کرکس پرد به جهد به ایوان آسمان

Кӣ базми инси ҳазрати яздони срўдмш

کی بزم انس حضرت یزدان سرودمش

Арш барин набӯд ?герати фарши остон

عرش برین نبود گرت فرش آستان

Дар роҳи ҳақ чигуна қўоФл зананд гом

در راه حق چگونه قوافل زنند گام

Меҳри рух ту набӯд агар мейри корвон

مهر رخ تو نبود اگر میر کاروان

Инсии куҷоу хилвати инси ту зинҳор

انسی کجا و خلوت انس تو زینهار

Кӣ пари коҳ ҷой гузинад ба каҳкашон

کی پر کاه جای گزیند به کهکشان

Ақли муҳӣтро чаҳ ба дараки камоли ту

عقل محیط را چه به درک کمال تو

ЪсФўрро чигуна шавад арш , ошён

عصفور را چگونه شود عرش، آشیان

То ҷой бар басит замин кардӣ аз карам

تا جای بر بسیط زمین کردی از کرم

Гаштанди рашки ҷавҳари афлоки хокён

گشتند رشک جوهر افلاک خاکیان

На осмон чу қатра ки аФшондши фурӯд

نه آسمان چو قطره که افشاندش فرود

Саққои боргоҳи ту аз баҳри ташнагон

سقای بارگاه تو از بهر تشنگان

Меҳрат агар ба шуъла озар шавад қарин

مهرت اگر به شعله آذر شود قرین

Меҳрат агар ба чашма ҳайвон кунад қирон

مهرت اگر به چشمه حیوان کند قران

Озар шавад ба чашмаи ҳайвони ҳаёти бахш

آذر شود به چشمه حیوان حیات بخش

Ҳайвон шавад зи шуълаи озари мддстон

حیوان شود ز شعله آذر مددستان

Гар парда аз ҷамоли з стўт барафканӣ

گر پرده از جمال ز سطوت برافکنی

Ларзанду аўФтнд чу хуршеди ахтарон

لرزند و اوفتند چو خورشید اختران

Бояд ҳазор мартаба аз ақли бартарӣ

باید هزار مرتبه از عقل برتری

То тай шавад зи кохи ту як пилаи нардбон

تا طی شود ز کاخ تو یک پله نردبان

Сайёрагон ба мартаъ чарханд чун ғнм

سیارگان به مرتع چرخند چون غنم

Чӯби шаҳоб бар кафи гардуни туро шубон

چوب شهاب بر کف گردون تو را شبان

Бар ҳар ки офтоб вилоят кунад тулӯъ

بر هر که آفتاب ولایت کند طلوع

Ораст соя гарчи буд арши сояи бон

عار است سایه گرچه بود عرش سایه بان

Як лаҳза бигузарӣ агар аз меҳри брзмин

یک لحظه بگذری اگر از مهر برزمین

Як лмҳаҳи бенгарӣ агар аз қаҳр бар замон

یک لمحه بنگری اگر از قهر بر زمان

Гардад зи стўти ?назарети он басони ин

گردد ز سطوت نظرت آن بسان این

Гардад зи рأФти гузарати ин басони он

گردد ز رأفت گذرت این بسان آن

Парвин ба чанги бози фалаки зи амри муҳкамат

پروین به چنگ باز فلک ز امر محکمت

Монанди ақрабаст ба минқори мокиён

مانند عقرب است به منقار ماکیان

Гардун занад ба хок дарат лофи ҳамсарӣ

گردون زند به خاک درت لاف همسری

Бар пой ҳоҷибат расад , ар фарқи Фрқдон

بر پای حاجبت رسد، ار فرق فرقدان

То дар дҳўри амри ту оради биҷои ҳўр

تا در دهور امر تو آرد بجای هور

Ҳар субҳдами зи шарқ ба ғарбаст аз он давон

هر صبحدم ز شرق به غرب است از آن دوان

Дар мактабати валид , Флотўн хам нишин

در مکتبت ولید، فلاطون خم نشین

Бар даргаати убайд , салотини ҷами нишон

بر درگهت عبید، سلاطین جم نشان

Мекол чокарӣаст туро гӯш бар сухан

میکال چاکری است تو را گوش بر سخن

Ҷбрил ходимӣаст туро сар бар остон

جبریل خادمی است تو را سر بر آستان

Табъати адои қарзи сўоӣли замини замин

طبعت ادای قرض سوائل زمین زمین

Дастати кафофи арзи Аёдии замони замон

دستت کفاف عرض ایادی زمان زمان

Ҳарфии куҷои зи дафтари мадҳат баён шавад

حرفی کجا ز دفتر مدحت بیان شود

Гар мосўо шаванд ҳамаи мӯ ба мӯи забон

گر ماسوا شوند همه مو به مو زبان

То ҳаст дар ҷаҳони дили ушшоқу зулфи ёр

تا هست در جهان دل عشاق و زلف یار

Дар назд ошиқон мислаши гӯйу сўлҷон

در نزد عاشقان مثلش گوی و صولجان

Бодо , сари адуии ту дар маърази ҷидол

بادا، سر عدوی تو در معرض جدال

Монанди гӯй дар хами чавгони дӯстон

مانند گوی در خم چوگانِ دوستان