Бинол эй хиттаи язду бибол эй соҳати Кирмон

بنال ای خطه یزد و ببال ای ساحت کرمان

Ки ҷонат аз бадан шуд давр ,у ворид бар танат шуд ҷон

که جانت از بدن شد دور، و وارد بر تنت شد جان

зи файзи мақдами шаҳи гаштӣ эй Кирмон бе равнақ

ز فیض مقدم شه گشتی ای کرمان بی رونق

Ба гетӣ то абади перояи бахши равзаи ризвон

به گیتی تا ابد پیرایه بخش روضه رضوان

зи дарди даврӣ шаҳ омадӣ эй язд бо зевар

ز درد دوری شه آمدی ای یزد با زیور

Ба даврон дам бидам бар сокинонати кулбаи вайрон

به دوران دم بدم بر ساکنانت کلبه ویران

Чу шаҳ омад ба Кирмон , аҳли Кирмони ҷафои дида

چو شه آمد به کرمان، اهل کرمان جفا دیده

Чу берун омад аз язд , аҳли язд аз вафои хандон

چو بیرون آمد از یزد، اهل یزد از وفا خندان

Кунанд аз ин фараҳи ҷонро нисори икдгри хуррам

کنند از این فرح جان را نثار یکدگر خرم

Диҳанд аз ин ?илами хӯни дарун аз дидаҳо ҷараён

دهند از این الم خون درون از دیده ها جریان

Хушо Кирмон ки ғўс аъзам омад масканаш дар вай

خوشا کرمان که غوث اعظم آمد مسکنش در وی

Зиҳии аҳлаш ки диданд аз шарофати чеҳраи яздон

زهی اهلش که دیدند از شرافت چهره یزدان

Ҷҳонбони фалаки маъбар , худованди малики чокар

جهانبان فلک معبر، خداوند ملک چاکر

Шаҳаншоҳи ҷаҳонпарвар хдиўи кишвари имон

شهنشاه جهان پرور خدیو کشور ایمان

Шҳогар нестӣ бар Меҳдии даҷоли каши нойиб ,

شها گر نیستی بر مهدی دجال کش نایب،

Чаҳ сон пас омадӣ Сафёнён дар хоки ғами пинҳон

چه سان پس آمدی سفیانیان در خاک غم پنهان

Надории вар ба лаб бар дӯстонгар исавии мӯъҷиз

نداری ور به لب بر دوستان گر عیسوی معجز

Надории вар ба каф бар душманонгар Мӯсавии събон

نداری ور به کف بر دشمنان گر موسوی ثعبان

Чисони пас сохтӣ эҳёи ҷаҳониро зи файзи дам

چسان پس ساختی احیا جهانی را ز فیض دم

Чисони пас сӯхтии ҷони аду аз ҳрқти нирон

چسان پس سوختی جان عدو از حرقت نیران

Чу науммат бар забон ояд ба базми фирқаи кофар

چو نامت بر زبان آید به بزم فرقه کافر

Чу шахсат дар схт ояд ба разми қавм бо исён

چو شخصت در سخط آید به رزم قوم با عصیان

Дар он лаҳза назираст он ба барқи хотФу хирман

در آن لحظه نظیر است آن به برق خاطف و خرمن

Дар он лмҳаҳ шабиҳаст ин ба наҷми соқибу шайтон

در آن لمحه شبیه است این به نجم ثاقب و شیطان

Набошадгар вуҷӯдати моҳи базми миллату мазҳаб

نباشد گر وجودت ماه بزم ملت و مذهب

Набошадгар зуҳӯрати офтоби кишвари имон

نباشد گر ظهورت آفتاب کشور ایمان

Бхўшди душмани дайн аз зуҳӯрат аз чаҳ чун шабнам

بخوشد دشمن دین از ظهورت از چه چون شبنم

Бипошад мункири ҳақ аз вуҷӯдат аз чаҳ чун каттон

بپاشد منکر حق از وجودت از چه چون کتّان

Баҳр сӯ бингарам аз душманон ояд ба малики дил

بهر سو بنگرم از دشمنان آید به ملک دل

Баҳр ҷо бигузарам аз дӯстон ояд ба гӯши ҷон

بهر جا بگذرم از دوستان آید به گوش جان

Ки эй кош омадӣ моро ба гетии васл ӯ ҳосил

که ای کاش آمدی ما را به گیتی وصل او حاصل

Ки эй кош омадӣ моро ба олами дардҳо дармон

که ای کاش آمدی ما را به عالم دردها درمان

Ҳамоно ҷинатаст имрӯз бар ёрони ҷон парвар

همانا جنت است امروز بر یاران جان پرور

Ҳамоно дӯзахаст имрӯз бар аъдои дили бирён

همانا دوزخ است امروز بر اعدای دل بریان

Ки байнами ёваратро ҳар замон бо лаъли пари ханда

که بینم یاورت را هر زمان با لعل پر خنده

Ки байнами мункиратро ҳар нафас бо дидаи гирён

که بینم منکرت را هر نفس با دیده گریان

Шҳншоҳо агар қаҳрат набошад зулмати дӯзах

شهنشاها اگر قهرت نباشد ظلمت دوزخ

Худовандо агар меҳрат набошад чашмаи ҳайвон

خداوندا اگر مهرت نباشد چشمه حیوان

зи қаҳрат аз чаҳ рӯи қалб аду шуд тор чун шабнам

ز قهرت از چه رو قلب عدو شد تار چون شبنم

зи меҳрат аз чаҳ раҳи диданди ёрони умри ҷовидон

ز مهرت از چه ره دیدند یاران عمر جاویدان

Вуҷӯдат бар аду монандаи обаст бар нохуш

وجودت بر عدو ماننده آب است بر ناخوش

Зуҳӯрат бар муҳиб бошанда обаст бар аташон

ظهورت بر محب باشنده آب است بر عطشان

Ҷаҳон аз савти мнҳўи сони пар аз ғавғои вошмро

جهان از صوت منحو سان پر از غوغای واشمرا

Замон аз бонги мнкўсони пар аз овоз ё Усмон

زمان از بانگ منکوسان پر از آواز یا عثمان

Ҳаме гӯйанд фарёду амон аз қаҳри ҳафт ахтар

همی گویند فریاد و امان از قهر هفت اختر

Ҳаме гӯйанд афсӯсу фиғон аз ҷаври чори арқон

همی گویند افسوس و فغان از جور چار ارکان

Мудово кӣ шавад дарди дили ин қавми кин парвар

مداوا کی شود درد دل این قوم کین پرور

Ки май ҷӯянд аз шайтони даво , бар дард бе дармон

که می جویند از شیطان دوا، بر درد بی درمان

Ҳамеи созанди аҷалро ҳар замон бар хештани ҳозир

همی سازند اجل را هر زمان بر خویشتن حاضر

Ки аз хавфат даройанд аз либоси зиндагии урён

که از خوفت درآیند از لباس زندگی عریان

Ҳаме гӯйанд дар боли дҷоҷи нестӣ ҳар дам

همی گویند در بال دجاج نیستی هر دم

Ниҳон май омадем эй кош дар ин фитна чун фаррухон

نهان می آمدیم ای کاش در این فتنه چون فرخان

Буд ҳар шом то рӯй ҷаҳони тор аз зломи шаб

بود هر شام تا روی جهان تار از ظلام شب

Шавад ҳар субҳ то хуршеди рахшон аз уфуқи тобон

شود هر صبح تا خورشید رخشان از افق تابان

Туро шоми муҳибони бод чун субҳи фараҳи равшан

تو را شام محبان باد چون صبح فرح روشن

Туро субҳи адуёни бод чун шоми ?илами Қатарон

تو را صبح عدویان باد چون شام الم قطران