Субҳ чу меҳр аз дирам даромад ҷонон

صبح چو مهر از درم درآمد جانان

Моҳи ҷабинаши зи шоми зулфи намоён

ماه جبینش ز شام زلف نمایان

Ваа чаҳ ҷабини офтоби матлаъи фаҷрӣ

وه چه جبین آفتاب مطلع فجری

Комдаҳ аз зарраи камтараши маи тобон

کامده از ذره کمترش مه تابان

По ба гул аз ҳасрати қадаши қади тӯбо

پا به گل از حسرت قدش قد طوبی

Хўнҷгр аз ғайрати лабаши дили марҷон

خونجگر از غیرت لبش دل مرجان

Оҳ , чаҳ қомат ки бо қиёми қиёмат

آه، چه قامت که با قیام قیامت

Омада бо сад итоби дасту гиребон

آمده با صد عتاب دست و گریبان

Оҳ чаҳ лаб , ғайрати ақиқи ямонӣ

آه چه لب، غیرت عقیق یمانی

Хўнҷгрш дар бадахши лаъли Бадахшон

خونجگرش در بدخش لعل بدخشان

Дидаи кӯтоҳи байн ба қади вай ар дод

دیده کوتاه بین به قدّ وی ار داد

Нисбати шамшоди боғу сарви гулистон

نسبت شمشاد باغ و سرو گلستان

Дод хатои нисбатӣ ки дар бар доно

داد خطا نسبتی که در بر دانا

Бебасар омад на назд мардуми нодон

بی بصر آمد نه نزد مردم نادان

Қомати шамшодро на меҳри мунаввар

قامت شمشاد را نه مهر منوّر

Қади сеӣ сарвро , на себи занхдон

قد سهی سرو را، نه سیب زنخدان

Лаъл набошад тклимши намаки рез

لعل نباشد تکلیمش نمک ریز

Лаъл набошад табассумяши шукри сон

لعل نباشد تبسمیش شکر سان

То диҳадам дар хаёли нахли қадаш бар

تا دهدم در خیال نخل قدش بر

Оби даҳум ҳар дамаши зи дидаи гирён

آب دهم هر دمش ز دیده گریان

Жолаи аён бар рух чу боғи халилаш

ژاله عیان بر رخ چو باغ خلیلش

ё ки чакад қатраи қатраи оби зи нирон

یا که چکد قطره قطره آب ز نیران

Лашкар хат карда бар сарири Рахши ҷо

لشکر خط کرده بر سریر رخش جا

Мӯр надидам хдиўи малики сулаймон

مور ندیدم خدیو ملک سلیمان

Хок нишин шуд ҳазор силсилаи дил

خاک نشین شد هزار سلسله دل

Силсилаи зулф то намӯд парешон

سلسله زلف تا نمود پریشان

Чашми вай аз фитнаи рехти хӯни ҷаҳонӣ

چشم وی از فتنه ریخت خون جهانی

Кофару қаттоли сад ҳазор мусулмон

کافر و قتال صد هزار مسلمان

Тарзи нигоҳаши зи фитнаи офати олам

طرز نگاهش ز فتنه آفت عالم

Чашми сиёҳаш ба ҳилаи фитнаи даврон

چشم سیاهش به حیله فتنه دوران

Сайд дилам шуд ба шери чашмаши моил

صید دلم شد به شیر چشمش مایل

Май Ромад аз шер агарчӣ сайди биёбон

می رمد از شیر اگرچه صید بیابان

Гуфт ба айёрем ки май брмти дил

گفت به عیاریم که می برمت دل

Гуфт бар таррорем ки май даҳумати ҷон

گفت بر طراریم که می دهمت جان

Гуфтамаш эй моҳи осмони никуӣ

گفتمش ای ماه آسمان نکویی

Гуфтамаш эй офтоби кишвари хубон

گفتمش ای آفتاب کشور خوبان

Дил ки ва ҷон чист , то нисори ту орм

دل که و جان چیست، تا نثار تو آرم

эй ки нисори ту боди сад дил ва сад ҷон

ای که نثار تو باد صد دل و صد جان

Гоҳи мусулмону гоҳи куфри шиорам

گاه مسلمان و گاه کفر شعارم

То шуда он дилрабонигор ғзлхўон

تا شده آن دلربا نگار غزلخوان

Мӯъҷизи лаъли лаби ту , равнақи миллат

معجز لعل لب تو، رونق ملت

Ҳиндӯии холи рухи ту , раҳзани имон

هندوی خال رخ تو، رهزن ایمان

Дайни маро то рибоед он бути армн

دین مرا تا رباید آن بت ارمن

Хӯни маро то бирезади он маи таркон

خون مرا تا بریزد آن مه ترکان

Теғ надонам бадаш ба дасти нигорин

تیغ ندانم بُدش به دست نگارین

ё ба каф оварда абрӯии каҷи ҷонон

یا به کف آورده ابروی کج جانان

эй зи ту пурнури шамъи ақли муҷаррад

ای ز تو پرنور شمع عقل مجرد

Вай ба ту равшани чароғи дониши луқмон

وی به تو روشن چراغ دانش لقمان

Нутқи ту ин , ё баёни исои Марям

نطق تو این، یا بیان عیسی مریم

Калаки ту ин ё , Асои Мӯсои умрон

کلک تو این یا، عصای موسی عمران

Буии ту ин , ё шамеми хулди музайян

بوی تو این، یا شمیم خُلد مزین

Кӯии ту ин , ё фазои равзаи ризвон

کوی تو این، یا فضای روضه رضوان

Ақли муҷарради куҷоу баҳри гумонат

عقل مجرد کجا و بحر گمانت

Хас накунад ҳаргизи анғмос ба Аммон

خس نکند هرگز انغماس به عمّان

Дарди ҷаҳонӣ даво шавад ба яке дам

درد جهانی دوا شود به یکی دم

Бар лаб агароварӣ ҳикояти дармон

بر لب اگر آوری حکایت درمان

Тай кунад ақсои ломакон ба яке гом

طی کند اقصای لامکان به یکی گام

Оварӣ аз тавсани хаёл ба ҷавлон

آوری از توسن خیال به جولان

Дилбарӣу хӯбӣ аз ту ояд ва яксар

دلبری و خوبی از تو آید و یکسر

Хубон бар худ зананд биҳдаҳи бӯҳтон

خوبان بر خود زنند بیهده بهتان

Меҳр ба назораи рухи ту чу ҳрбо

مهر به نظاره رخ تو چو حربا

Бар сари девори чархи омадаи ҳайрон

بر سر دیوار چرخ آمده حیران

Дар бар ҳасани ту қурси меҳр чу шабнам

در بر حُسن تو قرص مهر چو شبنم

Дар бар рӯй ту ҷурми моҳ чу каттон

در بر روی تو جرم ماه چو کتان

Гар бабрами риштаи умеди ман аз ту

گر ببرم رشته امید من از تو

Май бибарандам ба теғи кини раги шарён

می ببرندم به تیغ کین رگ شریان

Гарчи ба вазни ин қасидаи гашти мусовӣ

گرچه به وزن این قصیده گشت مساوی

Бо яке аз нағз гуфтаҳои чу ҳазён

با یکی از نغز گفته های چو هذیان

Назми худованд , шарми дафтари саъдӣ

نظم خداوند، شرم دفتر سعدی

Шеъри шаҳаншоҳ , рашки сафҳаи ҳисон

شعر شهنشاه، رشک صفحه حسّان

Назми ту назмӣаст ,гар қабеҳи нкотш

نظم تو نظمی است، گر قبیح نکاتش

Омада дар танги рӯҳи сории Аслон

آمده در تنگ روح ساری اصلان

То вазад аз самти боғи роиҳаи гул

تا وزد از سمت باغ رایحه گل

То дамад аз тарафи роғи лолаи нӯъмон

تا دمد از طرف راغ لاله نعمان

Боди туро хасми ҷон чу оташ дар тан

باد تو را خصم جان چو آتش در تن

Боди туро дӯст , дил чу ғунчаи хандон

باد تو را دوست، دل چو غنچه خندان