Фурӯи резам аз даврӣ рӯй ҷонон

فرو ریزم از دوری روی جانان

зи сарчашмаи чашм , сайли фаровон

ز سرچشمه چشم، سیل فراوان

Фурӯи резяш , лек неи қатраи қатра

فرو ریزیش، لیک نی قطره قطره

Чу аз абри ризндаҳ , борони Нитсаон

چو از ابر ریزنده، باران نیسان

Фурӯи резяши комад аз ним ршҳш

فرو ریزیش کامد از نیم رشحش

Ямину ясорам , ду мавҷи Аммон

یمین و یسارم، دو موّج عمّان

Аҷабро ки бо инчунин мавҷ дорам

عجب را که با اینچنین موج دارم

Тании пой то сар , дар аҳроқи нирон

تنی پای تا سر، در احراق نیران

Шабӣ ёд дорам ки дар кунҷи хилват

شبی یاد دارم که در کنج خلوت

Сиррӣ барда будам фурӯ дар гиребон

سری برده بودم فرو در گریبان

Ҳамаи дастгирами хаёлоти дилбар

همه دستگیرم خیالات دلبر

Ҳамаи поимрдми суханҳои ҷонон

همه پایمردم سخن های جانان

зи баҳри тафаккури расидам ба барӣ

ز بحر تفکر رسیدم به برّی

Ки бади оламаши ҳалқае дар биёбон

که بد عالمش حلقه ای در بیابان

Ҳамаи хок ӯ ғайрати машки азФр

همه خاک او غیرت مشک اذفر

Ҳамаи рег ӯ ҳасрат дару марҷон

همه ریگ او حسرت درّ و مرجان

Фарозаши ҳамаи тӯдаҳои забарҷад

فرازش همه توده های زبرجد

Нишебаши ҳамаи лаълҳои Бадахшон

نشیبش همه لعل های بدخشان

Дар он дашт дидам равони корвонӣ

در آن دشت دیدم روان کاروانی

Ки чун раҳравонаш напарварда даврон

که چون رهروانش نپرورده دوران

Баҳри тавсании дилбарӣ рӯй анвар

بهر توسنی دلبری روی انور

Баҳри ҳўдҷии маҳвашии мӯии Қатарон

بهر هودجی مهوشی موی قطران

Ҳама бар сутурони савору пиёда

همه بر ستوران سوار و پیاده

Ҳама бар лаби ҷӯии таснӣм , аташон

همه بر لب جوی تسنیم، عطشان

Ҳамаи даҳри паймо , вале пои бараҳна

همه دهر پیما، ولی پا برهنه

Ҳамаи стар бхшо вале ҷумлаи урён

همه ستر بخشا ولی جمله عریان

Танӣ чанд лекин ба ҷонҳо мъонқ

تنی چند لیکن به جان ها معانق

Маӣ чанд лекини зи як хури дурахшон

مهی چند لیکن ز یک خور درخشان

Ҳамаи подшоҳон дар малик , миллат

همه پادشاهان در ملک، ملت

Ҳамаи шаҳриёрон дар шаҳри имон

همه شهریاران در شهر ایمان

Аз он қавми оташи дилу боди ҷунбиш

از آن قوم آتش دل و باد جنبش

Бгрдоби ҳайрати ман хоки бунён

بگرداب حیرت من خاک بنیان

Ки ӣнон чаҳ ҷамъанд , ин гӯнаи оҷил

که اینان چه جمعند، این گونه عاجل

Ки ӣнон чаҳ қавманд , ин сони шитобон

که اینان چه قومند، این سان شتابان

Бтأииди ақл ва ба тсдиди дониш

بتأیید عقل و به تسدید دانش

Ба дараки омадами оқибат кин вшоқон

به درک آمدم عاقبت کاین وشاقان

Биёбон наварданд манзил ба манзил

بیابان نوردند منزل به منزل

Ки шояд бабўсанд дарбори султон

که شاید ببوسند دربار سلطان

Ало эй мунирӣ ки аз акси нурат

الا ای منیری که از عکس نورت

Ҳувайдо ба кайҳонён рӯй яздон

هویدا به کیهانیان روی یزدان

Агарчӣ бар ибтоли қавмии мшъбд

اگرچه بر ابطال قومی مشعبد

Асо аждар оварда Мӯсои бен умрон

عصا اژدر آورده موسی بن عمران

Туро калаки мӯъҷиз нигораст бар каф

تو را کلک معجز نگار است بر کف

Барӣни қавм чун дасти Мӯсоу събон

براین قوم چون دست موسی و ثعبان

Туро наҷми рухсору чашми мухолиф

تو را نجم رخسار و چشم مخالف

Ба тамсили моно , шаҳобасту шайтон

به تمثیل مانا، شهاب است و شیطان

Туро ном дар номаи офариниш

تو را نام در نامه آفرینش

Чу номи худо бар сари номаи унвон

چو نام خدا بر سر نامه عنوان

Туро лафзи мӯъҷизи баён дар ҳақиқат

تو را لفظ معجز بیان در حقیقت

Калид дар ганҷи асрори қуръон

کلید در گنج اسرار قرآن

Чу дар дашти лафз аз паии сайди маънӣ

چو در دشت لفظ از پی صید معنی

Дар ореи саманди суханро ба ҷавлон

در آری سمند سخن را به جولان

Фурӯ монадаш ақл дар гоми аввал

فرو ماندش عقل در گام اوّل

Чу аз суръати ақли аҷсоди биҷон

چو از سرعت عقل اجساد بیجان

Туро сўлҷони азму гӯи ҳафт гардун

تو را صولجان عزم و گو هفت گردون

Қазои панҷау ломакони сатҳи майдон

قضا پنجه و لامکان سطح میدان

Шуд аз мазраъати ҳубае ризқи мӯрӣ

شد از مزرعت حبّه ای رزق موری

Хилоиқ бар он мӯр то ҳашари меҳмон

خلایق بر آن مور تا حشر مهمان

Чаро то набӯсед хур , хоки поят

چرا تا نبوسید خور، خاک پایت

Ба ҷон оташ афтодаш аз доғи ҳурмон

به جان آتش افتادش از داغ حرمان

Ва аз ин изтиробаст ҳар субҳ то шаб

و از این اضطراب است هر صبح تا شب

зи машриқ ба мағриб равон заду ларзон

ز مشرق به مغرب روان زد و لرزان

Ало эй хдиўӣ ки на кохи улё

الا ای خدیوی که نه کاخ علیا

Якат пила аз остони нигаҳбон

یکت پله از آستان نگهبان

Шунидам ки аз кибри қавмии сияҳи дил

شنیدم که از کبر قومی سیه دل

зи як ҷинс дар зот бо ҷони бен ҷон

ز یک جنس در ذات با جان بن جان

Гуруҳе ки Иблисашон дар шақоват

گروهی که ابلیسشان در شقاوت

Ба мактаби саро кам зи Тифли дабистон

به مکتب سرا کم ز طفل دبستان

Гуруҳе ки бўҷҳлшони дрҷҳолт

گروهی که بوجهلشان درجهالت

Дар аҷзи гӯйон ба таслиму изъон

در عجز گویان به تسلیم و اذعان

Гуруҳе ки фиръавнашон дар такаббур

گروهی که فرعونشان در تکبر

Ба дарбори нихвати яке абди фармон

به دربار نخوت یکی عبد فرمان

Яке маҳфил оростанд аз шаётин

یکی محفل آراستند از شیاطین

На шайтони ҷон , балки ашбоаҳи инсон

نه شیطان جان، بلکه اشباه انسان

Намӯда ҳама бо Асои заҳри туам

نموده همه با عصا زهر توام

Намӯда ҳамаи дръбои теғи пинҳон

نموده همه درعبا تیغ پنهان

Чу бирақсад шбли алӣ , кӯри Мӯсил

چو برقصد شبل علی، کور موصل

Чу бар қатли сҳри набӣ , ширки шайтон

چو بر قتل صهر نبی، شرک شیطان

Пас он қавм бенанг ва беор ва бе дайн

پس آن قوم بی ننگ و بی عار و بی دین

Ба маҳфили туро хондаи пархоши ҷӯён

به محفل تو را خوانده پرخاش جویان

Шудӣ ворид эй шаҳ бар он қавми пуркин

شدی وارد ای شه بر آن قوم پرکین

Чу бар аҳриман аз каромати сулаймон

چو بر اهرمن از کرامت سلیمان

Балии меҳр аз файзи омӣ ки дорад

بلی مهر از فیض عامی که دارد

Битобад ба ҳрбоу хафоаши яксон

بتابد به حربا و خفاش یکسان

Нагӯям чаҳ гуфтанд он қавми абкм

نگویم چه گفتند آن قوم ابکم

Ки лаънати абри қавл ва бар зоти эшон

که لعنت ابر قول و بر ذات ایشان

Ба подоши гуфтори он фирқаи дун

به پاداش گفتار آن فرقه دون

Ки нашинохта бар ки бастанди бӯҳтон

که نشناخته بر که بستند بهتان

Бар эшон гуруҳе аҷаб шуд мусаллат

بر ایشان گروهی عجب شد مسلط

На раҳмӣ бар амволашон кард ва на ҷон

نه رحمی بر اموالشان کرد و نه جان

Гуруҳеи зи куффор аз раҳми орӣ

گروهی ز کُفّار از رحم عاری

Ниҳода ба Фҷор шамшер барон

نهاده به فجار شمشیر برّان

Ба ҳомӯни равони гашт ҳар лаҳзаи омўн

به هامون روان گشت هر لحظه آمون

зи баси ҷӯии хӯни гашти ҷории зи шарён

ز بس جوی خون گشت جاری ز شریان

Набурданд аз он баҳри заврақ ба соҳил

نبردند از آن بحر زورق به ساحل

Нагаштанд аз он лаҷаи эмини зи тӯфон

نگشتند از آن لجه ایمن ز طوفان

Магар ҳар ки бигурехт андари паноҳат

مگر هر که بگریخت اندر پناهت

Шуд эмин ки каъбааст эмини зи ҳдсон

شد ایمن که کعبه است ایمن ز حدثان

Ҷҳонбон , хдиўо , ало эй ки омад

جهانبان، خدیوا، الا ای که آمد

Паноҳи ту млҷأи габру мусулмон

پناه تو ملجأ گبر و مسلمان

Гурезад ба ҳсни влои ту афсар

گریزد به حصن ولای تو افسر

Ҳам аз кед нафас ва ҳам аз шари шайтон

هم از کید نفس و هم از شر شیطان

Ало то шррхиз шуд нори дӯзах

الا تا شررخیز شد نار دوزخ

Ало то фараҳбахш шуд боғи ризвон

الا تا فرحبخش شد باغ رضوان

Муҳиби туро боди неъмати мؤбд

مُحبّ تو را باد نعمت مؤبد

Адуии туро боди нқмти фаровон

عدوی تو را باد نقمت فراوان