эй Юсуфи ҷон то кӣ , дар чоҳи тании пинҳон

ای یوسف جان تا کی، در چاه تنی پنهان

Бархез ва тамошо кун ъшрткдаҳи канъон

برخیز و تماشا کن عشرتکده کنعان

эй тоири ҷони бугсали ин риштаи зи пои дил

ای طایر جان بگسل این رشته ز پای دل

То мӯтини аслии гири парвоз аз ин зиндон

تا موطن اصلی گیر پرواز از این زندان

Афтода дар ин ғурбат , давр аз ватанӣ то кӣ

افتاده در این غربت، دور از وطنی تا کی

Даврии зи худо то чанд , як дами бхўдо , эй ҷон

دوری ز خدا تا چند، یک دم بخودآ، ای جان

эй ошиқи девона , зини манзили вайрона

ای عاشق دیوانه، زین منزل ویرانه

Башитоб сӯии хона , биншин бабри ҷонон

بشتاب سوی خانه، بنشین ببر جانان

Вонгоаҳ бигир аз ӯ , чашмӣ ва ба ӯ бингар

وآنگاه بگیر از او، چشمی و به او بنگر

Худро ҳама бо ӯ даҳ , ӯро ҳамаи худ бустон

خود را همه با او ده، او را همه خود بستان

ӯро бингар зи оғоз бо дидаи ваҳдати байн

او را بنگر ز آغاز با دیده وحدت بین

Конҷом нагардӣ ту , андари талабаши ҳайрон

کانجام نگردی تو، اندر طلبش حیران

Чун рӯй бадви оре , гардии зи ҷаҳони эмин

چون روی بدو آری، گردی ز جهان ایمن

ӯ нуқта паргораст дар доираи имкон

او نقطه پرگار است در دایره امکان

эй қади туами сарвӣ бар тарафи риёзи дил

ای قد توام سروی بر طرف ریاض دل

Вае рӯй туами Меҳрӣ , дар бурҷи сипеҳри ҷон

و ای روی توام مهری، در برج سپهر جان

Онсони зи вуҷӯд ту пайдост вуҷӯди ҳақ

آنسان ز وجود تو پیداست وجود حق

Каз ойинаи софии тимсоли хури рахшон

کز آئینه صافی تمثال خور رخشان

Асрори ҳақиқатро зоти ту буд махзан

اسرار حقیقت را ذات تو بود مخزن

Девони тариқатро номи ту буд унвон

دیوان طریقت را نام تو بود عنوان

Ашёъи ҷаҳон яксар аз сомит ва аз нотиқ

اشیاء‌ جهان یکسر از صامت و از ناطق

Бар ваҳдати зот ту доранд ҳамеи изъон

بر وحدت ذات تو دارند همی اذعان

Бигушоем агар дида , бепарда шавад пайдо

بگشایم اگر دیده، بی پرده شود پیدا

Аз машриқ ҳар зарра , хуршеди рахти тобон

از مشرق هر ذره، خورشید رخت تابان

Дар пардаи нӣӣ , лекин аз шиддати пидоӣӣ ,

در پرده نئی، لیکن از شدت پیدائی،

Аз дида мавҷӯдот гардӣда рахти пинҳон

از دیده موجودات گردیده رخت پنهان

Биниҳода сари таслими брҳкми ту ҳафт иқлӣм

بنهاده سر تسلیم برحکم تو هفت اقلیم

Бастаи камари фармон , бар амри ту чори арқон

بسته کمر فرمان، بر امر تو چار ارکان

Ин оинаҳо яксар , ҳастанд туро мазҳар

این آینه ها یکسر، هستند تو را مظهر

Ҳаряки сифатии дигар , гуяд зи ту дар кайҳон

هریک صفتی دیگر، گوید ز تو در کیهان

Чун зи абри атои ту як қатра фурӯд омад

چون ز ابر عطای تو یک قطره فرود آمد

Дар малик адам гардид мавҷӯд ӣам имкон

در ملک عدم گردید موجود یم امکان

Ту рӯҳ равонастӣ дар пайкари ин олам

تو روح روان استی در پیکر این عالم

Зонгўнаҳ ки ҷон бошад дар колбуди инсон

زآنگونه که جان باشد در کالبد انسان

Он пашша ки бархезад аз хон атои ту

آن پشه که برخیزد از خوان عطای تو

Абнои ду оламро то ҳашар кунад меҳмон

ابنای دو عالم را تا حشر کند مهمان

Бурҳони з чаҳ рӯи орм бар ваҳдати зоти ту ,

برهان ز چه رو آرم بر وحدت ذات تو،

Бар ваҳдати зоти ту , зоти ту буд бурҳон

بر وحدت ذات تو، ذات تو بود برهان

Нирони ҷаҳаннамро , хомӯш кунад яксар

نیران جهنم را، خاموش کند یکسر

Гар афви ту рӯй орад , як қатра аз ин Аммон

گر عفو تو روی آرد، یک قطره از این عمان

Наздиктарӣ аз ҷон дар ҷисм ва шигифтаст ин

نزدیک تری از جان در جسم و شگفت است این

Кам меҳри ҷамоли ту , аз дида буд пинҳон

کم مهر جمال تو، از دیده بود پنهان

Он баҳр ки мавҷӯдот мавҷӣаст зи амвоҷаш

آن بحر که موجودات موجی است ز امواجش

Як қатраи туро омад бории з ӣам эҳсон

یک قطره تو را آمد باری ز یم احسان

Аз лаъли рўонбхшт , эҳёии равон ҳо шуд

از لعل روانبخشت، احیای روان ها شد

Эҳёи зи дами исо , гардид агар абадон

احیا ز دم عیسی، گردید اگر ابدان

Моро набӯд мақдӯр , тавсифи ту аз он рӯ

ما را نبود مقدور، توصیف تو از آن رو

Каз дафтари мадҳи ту , як лафз буд қуръон

کز دفتر مدح تو، یک لفظ بود قرآن

Гар лутфи ту дар маҳшар , як раҳ шавадаш ёвар

گر لطف تو در محشر، یک ره شودش یاور

Дарёии шафоатро , ғаввос шавад исён

دریای شفاعت را، غوّاص شود عصیان

Мроти вуҷӯдамро , рӯй ту буд шохис

مرآت وجودم را، روی تو بود شاخص

Наздиктарӣ оре , бар ман ҳама аз шарён

نزدیک تری آری، بر من همه از شریان

Дили бурдан аз дастат , амреаст басии мушкил

دل بردن از دستت، امری است بسی مشکل

Ҷон додан дар поят , корӣаст марои осон

جان دادن در پایت، کاری است مرا‌ آسان

Бигзор ки то ҷонро , дар пои ту афшонам

بگذار که تا جان را، در پای تو افشانم

То чанд бисӯзад дил , дар ноираҳи ҳиҷрон

تا چند بسوزد دل، در نایره هجران

Ҷузи нуқта ишқат нест дар дафтари дили мо ро

جز نقطه عشقت نیست در دفتر دل ما را

Зоин нуқта набошад беш , гунҷоиши ин айвон

زاین نقطه نباشد بیش، گنجایش این ایوان

Дар базми хаёли ту , бошад дили мо ҳар шаб

در بزم خیال تو، باشد دل ما هر شب

Бар шамъи ҷамоли ту , парвонаи сифати сӯзон

بر شمع جمال تو، پروانه صفت سوزان

То ҳаст нишон аз васл , дар доира ҳастӣ

تا هست نشان از وصل، در دایره هستی

То ном буд аз ҳиҷр , дар бодияи имкон

تا نام بود از هجر، در بادیه امکان

Аҳбоби туро дар ком , аз шавқи висолати шаҳд

احباب تو را در کام، از شوق وصالت شهد

Аъдои туро дар ҷом , аз заҳри ғами ҳиҷрон

اعدای تو را در جام، از زهر غم هجران