Шабӣ чу зулфи длороми машки фому шабаҳи сон

شبی چو زلف دلارام مشک فام و شبه سان

Басони хат батон тору ҷаъди хубони торон

بسان خط بتان تار و جعد خوبان تاران

Кашида будам аз осеби даҳри пой ба доман

کشیده بودم از آسیب دهر پای به دامن

Фиканда будам аз андӯҳи фикри сар ба гиребон

فکنده بودم از اندوه فکر سر به گریبان

зи дидаи ашки равонам , равон ба домани саҳро

ز دیده اشک روانم، روان به دامن صحرا

зи синаи оҳи дарунами давон ба гунбади кайвон

ز سینه آه درونم دوان به گنبد کیوان

зи ҳиҷри оризи ҷонон на сина , ғайри гулхан

ز هجر عارض جانان نه سینه، غیر گلخن

зи даврии рухи дилбар на дида , хиҷлати Аммон

ز دوری رخ دلبر نه دیده،‌ خجلت عمان

Ҳазор шуъла оҳам шудӣ зи синаи бронҷм

هزار شعله آهم شدی ز سینه برانجم

Ҳазор қатраи ашкам , бадии зи дида ба домон

هزار قطره اشکم، بدی ز دیده به دامان

Ки ногҳми з дар омад бутӣ ба турраи самани соӣ

که ناگهم ز در آمد بتی به طرّه سمن سای

Ки ногҳм ба сар омад маӣ , ба чеҳраи хуии афшон

که ناگهم به سر آمد مهی، به چهره خوی افشان

Намӯнаи аиши зи қомат , тарози қомати тӯбо

نمونه ایش ز قامت، طراز قامت طوبی

Нишонаи аиши зи талъат , фазои равзаи ризвон

نشانه ایش ز طلعت، فضای روضه رضوان

Фузуда ҳайрати халқии зи чашмакони Фтни зо

فزوده حیرت خلقی ز چشمکان فتن زا

Рабӯдаи тоқати ҷамъии зи зулфакони парешон

ربوده طاقت جمعی ز زلفکان پریشان

Балои хотири қавмӣ ба як киришмаи дилкаш

بلای خاطر قومی به یک کرشمه دلکش

Ҳалоки ҷони гуруҳе ба ним ғамзаи фаттон

هلاک جان گروهی به نیم غمزه فتان

Ҳам аз фусун , ду садаши дил , нигун дар оташи ориз

هم از فسون، دو صدش دل، نگون در آتش عارض

Ҳам аз ҳияли ду садаши ҷони асири чоҳи занхдон

هم از حیل دو صدش جان اسیر چاه زنخدان

Хутани хутани ҳамаи машки андараш ба дастаи сунбул

ختن ختن همه مشک اندرش به دسته سنبل

Ямани Ямани ҳамаи лаъли андараш ба ҳуққаи марҷон

یمن یمن همه لعل اندرش به حقه مرجان

Ба зулфи бастаи ҳамеи таблаи таблаи лодану анбар

به زلف بسته همی طبله طبله لادن و عنبر

Ба холи судаи ҳамеи тӯда , тӯдаи ғолияу бон

به خال سوده همی توده، توده غالیه و بان

Ба тори турраи мишкӣни ду сад тторши мзмр

به تار طرّه مشکین دو صد تتارش مضمر

Ба чини зулфи парешони ҳазор чинаши пинҳон

به چین زلف پریشان هزار چینش پنهان

Камар бибаста ки дар боғ норван фитад аз пой

کمر ببسته که در باغ نارون فتد از پای

Даҳони кушода ки дар шаҳр ангабин шавад арзон

دهان گشاده که در شهر انگبین شود ارزان

Нишаста лашкари хаташ ба гирди сафҳаи ориз

نشسته لشکر خطش به گرد صفحه عارض

Ки дидаи мӯри ҳамеи ҳукмрони малики сулаймон

که دیده مور همی حکمران ملک سلیمان

Бидидам он руху чидами ҳазор хирмани лола

بدیدم آن رخ و چیدم هزار خرمن لاله

Бидидам он хату барадами ҳазор домани райҳон

بدیدم آن خط و بردم هزار دامن ریحان

Намӯд чеҳра ба сӯем , магар ки то барадами дил

نمود چهره به سویم، مگر که تا بردم دل

Гушӯд дида ба рӯем , магар ки то ситадами ҷон

گشود دیده به رویم، مگر که تا ستدم جان

Чаҳ дид , дид заъифии фитодаи оҷизу музтар

چه دید، دید ضعیفی فتاده عاجز و مضطر

Чаҳ дид , дид ҳазинӣ нишаста волау ҳайрон

چه دید، دید حزینی نشسته واله و حیران

Чаҳ гуфт , гуфт ки эй дар бало , Сикандари офоқ

چه گفت، گفت که ای در بلا، سکندر آفاق

Чаҳ гуфт , гуфт ки эй дар ситам , Таҳамтани даврон

چه گفت، گفت که ای در ستم، تهمتن دوران

Туе ки ин ҳамаи бор ҷафо кашида зи дилбар

تویی که این همه بار جفا کشیده ز دلبر

Туе ки ин ҳамаи заҳр ъно чашида зи ҷонон

تویی که این همه زهر عنا چشیده ز جانان

Ниҳодае з чаҳ сар бар фарози болаши фурқат

نهاده ای ز چه سر بر فراز بالش فرقت

Фикандае з чаҳ тан дар нишеби бистари ҳурмон

فکنده ای ز چه تن در نشیب بستر حرمان

з чист нолӣ чун булбулони волау шайдо

ز چیست نالی چون بلبلان واله و شیدا

з чистгаре чун ошиқони кулбаи аҳзон

ز چیست گریی چون عاشقان کلبه احزان

Магар ба ишвае аз каф , бутии рабӯдаи туро дил

مگر به عشوه ای از کف، بتی ربوده تو را دل

Магар ба ғамзае аз тан , маии гирифтаи туро ҷон

مگر به غمزه ای از تن، مهی گرفته تو را جان

Ба нола гуфтамаш эй шарми лолаи ?ути рухи насрин

به ناله گفتمش ای شرم لاله ات رخ نسرین

Ба гиря гуфтамаш , эй рағми ғунчаи ?ути лаби хандон

به گریه گفتمش، ای رغم غنچه ات لب خندان

Чу захм , захм ту бошад маро чаҳ ҳоҷати марҳам

چو زخم، زخم تو باشد مرا چه حاجت مرهم

Чу дард , дард ту бошад маро чаҳ миннати дармон

چو درد، درد تو باشد مرا چه منت درمان