зи мақдами фарвардин , моҳи таровати нишон

ز مقدم فروردین، ماه طراوت نشان

Ғайрати боғи Ирами гашти фазои ҷаҳон

غیرت باغ ارم گشت فضای جهان

Арсаи гетии биҳишти гашти зи Урдӣбиҳишт

عرصه گیتی بهشت گشت ز اردیبهشت

Афсари нихвати биҳишт , аз сари худ меҳргон

افسر نخوت بهشت، از سر خود مهرگان

Абри мтир аз мтр , рехт чу лؤлўӣ тар

ابر مطیر از مطر، ریخت چو لؤلوی تر

Тарафи чаман аз самани омадаи ънбрФшон

طرف چمن از سمن آمده عنبرفشان

Аз вазиши боди даии шахси ҷаҳон буд пер

از وزش باد دی شخص جهان بود پیر

Нак зи ҳавои рабиъи гашт дигар раҳи ҷавон

نک ز هوای ربیع گشت دگر ره جوان

Даккаи бзози гашти зи гули муҳӣти замин

دکه بزاز گشت ز گل محیط زمین

Табла аттор шуд зи атр , даври замон

طبله عطار شد ز عطر، دور زمان

Дасти насими саҳари пардаи гул то дарид

دست نسیم سحر پرده گل تا درید

Булбули дили хастаро роз ниҳон шуд аён

بلبل دل خسته را راز نهان شد عیان

Лолаи шкФт аз чаман чун рухи зебои ёр

لاله شکفت از چمن چون رخ زیبای یار

Сабза дамид аз дмн , чун хати сабз батон

سبزه دمید از دمن، چون خط سبز بتان

Даъвӣ ризвоняш ҳаст кишоварзи боғ

دعوی رضوانیش هست کشاورز باغ

То ки шуд аз навбаҳори боғи ъдили ҷинон

تا که شد از نوبهار باغ عدیل جنان

Лؤлўитар ғунчаи рости ҳамчуи садаф дар даҳан

لؤلوی تر غنچه راست همچو صدف در دهن

Абри баҳории зи бас , гашта ҷавоҳири нишон

ابر بهاری ز بس، گشته جواهر نشان

Хусрави гул чун гирифт ҷои бзмрди сарир

خسرو گل چون گرفت جا بزمرّد سریر

Сарви ситодаши бпоӣ бар сифати бандагон

سرو ستادش بپای بر صفت بندگان

Гул шудаи баси длФриб , барда нак аз андалеб

گل شده بس دلفریب، برده نک از عندلیب

Сабру қарору шикеб , тоқату тоб ва тавон

صبر و قرار و شکیب، طاقت و تاب و توان

То кунад аз худ барии булбули сармаст ро

تا کند از خود بری بلبل سرمست را

Ҳон , зи паии дилбарӣ , ғунчаи кушодаи даҳон

هان، ز پی دلبری، غنچه گشاده دهان

Бар сар ҳар срўбн , қамареи андари наво

بر سر هر سروبن، قمریی اندر نوا

Бар рух ҳар сурхи гул , булбулӣ овоза хон

بر رخ هر سرخ گل، بلبلی آوازه خوان

эй дили нодидаи айш , чанд барии бори тиш

ای دل نادیده عیش، چند بری بار طیش

Фасл баҳораст ҳин , мавсим ғам нест , ҳон

فصل بهار است هین،‌ موسم غم نیست، هان

Аз чаҳ нишинӣ , хамӯш , хез ва ба ъушрат бакӯш

از چه نشینی، خموش، خیز و به عشرت بکوش

Бода софӣ бануш , мадҳ шҳншаҳ бихон

باده صافی بنوش، مدح شهنشه بخوان

Меҳри сипеҳри ҷалол , ахтари бурҷи ҷамол

مهر سپهر جلال، اختر برج جمال

Онкӣ на ӯро завол ҳаст ба куну макон

آنکه نه او را زوال هست به کون و مکان

Хотами оли расӯли зи дудмони батул

خاتم آل رسول ز دودمان بتول

ӯ халафи аскарии Меҳдии охири замон

او خلف عسکری مهدی آخر زمان

эй ки ба дарбори ту ҳазрати рӯҳи алқудс

ای که به دربار تو حضرت روح القدس

Сбҳаҳ ба каф ҳар сабоҳ , омада тасбеҳ хон

سبحه به کف هر صباح، آمده تسبیح خوان

Мухтасарӣ бебаҳо , ҳаст ба гоҳи ато

مختصری بی بها، هست به گاه عطا

Чокар , кӯии туро , мояи дарёу кон

چاکر، کوی تو را، مایه دریا و کان

Матбахӣ аз ҷӯад туаст арсаи ин рӯзгор

مطبخی از جود توست عرصه این روزگار

Меҳри сипеҳри андар ӯ омада норавад хон

مهر سپهر اندر او آمده نارود خان

Сари азали мазҳарат , омадаи андари замир

سرّ ازل مظهرت، آمده اندر ضمیر

Рози ниҳон аз рахт , гашта ба гетии аён

راز نهان از رخت، گشته به گیتی عیان

Рӯзу шубон дар хатар буд зи гурги аҷал

روز و شبان در خطر بود ز گرگ اجل

Гилаи эҷодрогар ту набӯдӣ шубон

گله ایجاد را گر تو نبودی شبان

Гар на ба субҳи азали меҳр рахт барфурӯхт

گر نه به صبح ازل مهر رخت برفروخت

Тори бадӣ то абад , арсаи куну макон

تار بدی تا ابد، عرصه کون و مکان

Рехта дару гуҳар , баси кафи родат ба даҳр

ریخته درّ و گهر، بس کف رادت به دهر

Дода зи баси симу зар , дасти ту бар ин ва он

داده ز بس سیم و زر، دست تو بر این و آن

Аз дару гуҳар тиҳӣаст махзан ганҷурем

از درّ و گهر تهی است مخزن گنجوریم

Ваз дар симин барӣаст кӣсаи асдоФу кон

وز در سیمین بری است کیسه اصداف و کان

Матбахи кӯии туро ҳаст танури ин фалак

مطبخ کوی تو را هست تنور این فلک

Каш буд аз меҳру моҳи пухтау нопухтаи нон

کش بود از مهر و ماه پخته و ناپخته نان

Мадҳи ту файсал пазир набӯд агар оварад

مدح تو فیصل پذیر نبود اگر آورد

Муншии девони ваҳй , хомаи ҳаме дар бенон

منشی دیوان وحی، خامه همی در بنان

Паҳнаи ҷӯади туро пайки хиради паии сипар

پهنه جود تو را پیک خرد پی سپر

Гаштау нобардаи паии оқибаташ бар карон

گشته و نابرده پی عاقبتش بر کران

Аз чаҳ тасаввур кунам мадҳи туро дар замир ,

از چه تصور کنم مدح تو را در ضمیر،

Ваз чаҳ тмнӣ кунам , ҳамди туро дар баён

وز چه تمنی کنم، حمد تو را در بیان

Мадҳи ту ореи куҷо дар хури авҳоми мост

مدح تو آری کجا در خور اوهام ماست

Васфи туро чун кунад ҳамчуи манӣ нотавон

وصف ترا چون کند همچو منی ناتوان

Талъати хуршедро чун нигарад мурғи шаб

طلعت خورشید را چون نگرد مرغ شب

Арсаи ҷбрилро пар чаҳ занад мокиён

عرصه جبریل را پر چه زند ماکیان

Худ бФшонди зи нор дар ду ҷаҳони остин

خود بفشاند ز نار در دو جهان آستین

Он ки басоед туро носиаҳ бар остон

آن که بساید تو را ناصیه بر آستان

Парда барафкан зи рух то ба яқин пай барем

پرده برافکن ز رخ تا به یقین پی بریم

Чанд бпўӣими мо , беҳудаи роҳи гумон

چند بپوئیم ما، بیهوده راه گمان

Гар гунаҳам биҳд аст нест ғамам ‍зонкаҳ ҳаст

گر گنهم بیحد است نیست غمم ‍زآنکه هست

Меҳри туами меҳри дил , мадҳи туами ҳрзи ҷон

مهر توام مهر دل، مدح توام حرز جان

Ноз кунад бар сипеҳр , ҳар ки гузорад ба меҳр

ناز کند بر سپهر، هر که گذارد به مهر

Фарқ ба пои туу по ба сари Фрқдон

فرق به پای تو و پا به سر فرقدان

То зи сумум хазон ҳаст ба олами асар

تا ز سموم خزان هست به عالم اثر

То зи насим баҳор ҳаст ба гетии нишон

تا ز نسیم بهار هست به گیتی نشان

Гулшани омоли ту бод ҳамеша баҳор

گلشن آمال تو باد همیشه بهار

Кушта ӣ умеди хси боди саросари хазон

کشته ی امید خص باد سراسر خزان