Идасту шоҳи дилбарон дар базм дил бошад макин

عید است و شاه دلبران در بزم دل باشد مکین

Вази тани буруни рафтаи равони дигар ба ҷисм омад қарин

وز تن برون رفته روان دیگر به جسم آمد قرین

эй дили ниҳони шӯ дар дарун , кони тарки чашми зуфунун

ای دل نهان شو در درون، کان ترک چشم ذوفنون

Монанди шайёдон кунун шуд баҳри дилҳо дар камӣн

مانند شیادان کنون شد بهر دل ها در کمین

Аз тоби рухсор батон вази печи зулфи дилбарон

از تاب رخسار بتان وز پیچ زلف دلبران

Дил дар каманди афтодаи ҳон , оташ ба ҷон бигрифта ҳин

دل در کمند افتاده هان، آتش به جان بگرفته هین

Тухмӣ ба дил мекоштам , умеди борони доштам

تخمی به دل می کاشتم، امید باران داشتم

Лек ончӣ май пиндоштам , бад дар замини дили змин

لیک آنچه می پنداشتم، بُد در زمین دل ضمین

Яъне ғами маи пайкарӣ , маи пайкарии ғоратгарӣ

یعنی غم مه پیکری، مه پیکری غارتگری

Ғоратгарии симини барӣ , симини барии рухи оташин

غارتگری سیمین بری، سیمین بری رخ آتشین

Худ ғорат ҷон кард ӯ , то лаъл хандон кард ӯ

خود غارت جان کرد او، تا لعل خندان کرد او

Бингар чаҳ арзон кард ӯ , он ҳалқа дар смин

بنگر چه ارزان کرد او، آن حلقه درّ ثمین

Ҳон бар нисори мақдамати ҷону дилии оўрдмт

هان بر نثار مقدمت جان و دلی آوردمت

Оварадам ар тӯҳфа камат , дорам на ғайр аз он ва ин

آوردم ار تحفه کمت، دارم نه غیر از آن و این

Ранҷурам аз маҳҷӯрят , маҳҷӯрам аз мастурят

رنجورم از مهجوریت، مهجورم از مستوریت

Хӯн шуд дилам аз даврят , эй дилрабои дилнишин

خون شد دلم از دوریت، ای دلربای دلنشین

эй ишқи ҷмраҳи зотшт , ҳасани оят рӯй хушат

ای عشق جمره زآتشت، حسن آیت روی خوشت

Аз рӯйу мӯии дилкашати пайдо буд асрори дайн

از روی و موی دلکشت پیدا بود اسرار دین

Хомӯш эй ҷони ҷаҳон , каз сари он нуқтаи даҳон

خاموش ای جان جهان، کز سرِّ آن نقطه دهان

Афтод дар ваҳму гумони дилҳои арқони яқин

افتاد در وهم و گمان دل های ارکان یقین

Шуд хашми довари парда дар , ё бар дифои аҳли шар

شد خشم داور پرده در، یا بر دفاع اهل شر

Бо сад итоб омад бадари дасти худо аз остин

با صد عتاب آمد بدر دست خدا از آستین

эй каъбаи рӯҳонӣон то дар замин кардӣ макон

ای کعبه روحانیان تا در زمین کردی مکان

Зебад ки аҳли осмони соинди сари сӯии замин

زیبد که اهل آسمان سایند سر سوی زمین

эй нори ишқ аз хуии ту ҳрбои боми кӯии ту

ای نار عشق از خوی تو حربای بام کوی تو

Касб ар кунад аз рӯй ту моҳӣ шавад мҳроФрин

کسب ار کند از روی تو ماهی شود مهرآفرین

Чун дар зуҳӯр ва дар хафо , гуяд туро мадҳу сано

چون در ظهور و در خفا، گوید تو را مدح و ثنا

Шуд ҳомили ваҳии худо , аз ин сабаби рӯҳи аломин

شد حامل وحی خدا، از این سبب روح الامین

эй огаҳ аз сару ълн , наздиктар аз ман ба ман

ای آگه از سرّ و علن، نزدیک تر از من به من

Шуд аз зуҳӯрат дар змни пайдои рухи ҳақи мубин

شد از ظهورت در زمن پیدا رخ حق مبین

Ҷони сафӣ дар колбуд омад чигуна худ бахуд

جان صفّی در کالبد آمد چگونه خود بخود

Як заррагар тобон нашуд аз меҳри ту бар моءу тин

یک ذره گر تابان نشد از مهر تو بر ماء و طین

Аз дасти родат дам бидам , бар мосўои ҷории нъм

از دست رادت دم بدم، بر ماسوا جاری نعم

Вази файзи омат дар раҳм , гирад мадад ҳар дами ҷанин

وز فیض عامت در رحم، گیرد مدد هر دم جنین

эй бартар аз арши афсарат , неи неи ғалати сифтам дарат

ای برتر از عرش افسرت، نی نی غلط سفتم درت

Аз шавкати мӯр дарат , бар пушти хунаки арши зин

از شوکت مور درت، بر پشت خنک عرش زین

эй пардаи дору парда дар , дар васф эй аз васф бар

ای پرده دار و پرده در، در وصف ای از وصف بر

Шуд матлаъӣ аз нав дигар бо табъи гўҳрзои қарин

شد مطلعی از نو دگر با طبع گوهرزا قرین

эй ёвари дайни мубин бар дайни пайғамбари амин

ای یاور دین مبین بر دین پیغمبر امین

Ваии ърўаҳи алўсқои дайн , дайнро тўӣии ҳабли алмтин

وی عروة الوثقای دین، دین را توئی حبل المتین

Худ муҳаррам дерина шуд бар сари ҳақ ганҷина шуд

خود محرم دیرینه شد بر سرّ حق گنجینه شد

Вайрона ҳар сина шуд , ганҷи вилоятро дафин

ویرانه هر سینه شد،‌ گنج ولایت را دفین

эй ҷилваи зоти қадам , пайдои зи рӯят дам бидам

ای جلوه ذات قدم، پیدا ز رویت دم بدم

Мавҷӯди ту , олами адам , эй аслу фаръи он ва ин

موجود تو، عالم عدم، ای اصل و فرع آن و این

эй мазҳари шамси азал , мроти зоти лами изл

ای مظهر شمس ازل، مرآت ذات لم یزل

Ҳақро тўӣии шабаҳ ва мисли , боқӣаст абди мсткин

حق را توئی شبه و مثل، باقی است عبد مستکین

эй Меҳдии соҳиби замон , вае млҷоء ҳар нотавон

ای مهدی صاحب زمان، و ای ملجاء هر ناتوان

Кӯии ту бар дармондагон , омад аҷаби ҳснии ҳсин

کوی تو بر درماندگان، آمد عجب حصنی حصین

То қаҳр бошад дар ҷаҳон , вази меҳр то ному нишон

تا قهر باشد در جهان، وز مهر تا نام و نشان

Хасми туро дӯзахи макон , ёри ту дар ҷинати макин

خصم تو را دوزخ مکان، یار تو در جنت مکین