Маро ба хона ӣ дарун , дилӣ буд аз он ту

مرا به خانه ی درون، دلی بود از آن تو

Вале чаҳ суди кон саро намесазад макони ту

ولی چه سود کان سرا نمی سزد مکان تو

Чу бар лабоварӣ сухан шавад фазои анҷуман

چو بر لب آوری سخن شود فضای انجمن

Лаболаб аз дар адани зи лаъл дар фишон ту

لبالب از دُر عدن ز لعل دُر فشان تو

Ту рости ҷисми нозанини латифтар зи рӯҳу ҷон

تو راست جسم نازنین لطیف تر ز روح و جان

Аҷаб ки омадаи замин , макони ҷисму ҷони ту

عجب که آمده زمین، مکان جسم و جان تو

Ғубори роҳати афсарам , нисори мақдамати серум

غبار راهت افسرم، نثار مقدمت سرم

Биҳиштро наме хуррам ба хоки остони ту

بهشت را نمی خرم به خاک آستان تو

зи ҷаври сими брбтӣ , ки меҳри гашташи оятӣ

ز جور سیم بربتی، که مهر گشتش آیتی

Нуҳуми рухи мазаллатӣ , ба пои соликони ту

نهم رخ مذلتی، به پای سالکان تو

Зиҳии мунири меҳру ма , ту он рафеъи боргаҳ

زهی منیر مهر و مه، تو آن رفیع بارگه

Ки судаи Фрқдони калла ба пои посбони ту

که سوده فرقدان کله به پای پاسبان تو

Алои алии Муртазо , чу оинааст мосўо

الا علی مرتضی، چو آینه است ماسوا

Ки кардааст бармало , сафоишони нишони ту

که کرده است برملا، صفایشان نشان تو

Чаҳ мўҷдии ту бар ҷаҳон , чаҳ иллатии ту бар замон

چه موجدی تو بر جهان، چه علتی تو بر زمان

На ин ҷаҳони туро ҷаҳон , на ин замон , замони ту

نه این جهان تو را جهان، نه این زمان، زمان تو

На ин замину осмон , туро макон сазост ҳон

نه این زمین و آسمان، تو را مکان سزاست هان

На ин макону ломакон , макону ломакони ту

نه این مکان و لامکان، مکان و لامکان تو

Чу баргузеди эзадат , з қабл даҳру сармадат

چو برگزید ایزدت، ز قبل دهر و سرمدت

Биҷузи вуҷӯди воҳидат касе на дар ҷаҳони ту

بجز وجود واحدت کسی نه در جهان تو

Ҷаҳон ва ҳарчӣ андар ӯ , зи васфу зоту рангу бӯ

جهان و هرچه اندر او، ز وصف و ذات و رنگ و بو

Бурӣдаҳост ҷӯии ҷӯ , зи баҳри бекарони ту

بریده هاست جوی جو، ز بحر بیکران تو

Ба авҷаи хилвати башар , задат уқоби ҷӯади пар

به اوجه خلوت بشر، زدت عقاب جود پر

Агарчӣ зоин сарост бар , баланди ошёни ту

اگرچه زاین سراست بر، بلند آشیان تو

Ту мақсаду ҳама дигар , сӯй тавонад рҳспр

تو مقصد و همه دگر، سوی تواند رهسپر

Шуд ин харобаи ду дар , сарои корвони ту

شد این خرابه دو در، سرای کاروان تو

На осмони ҳақиртар зи байзаи аиш дар назар

نه آسمان حقیرتر ز بیضه ایش در نظر

Чу бингарад ба зери пари ҳақири мокиёни ту

چو بنگرد به زیر پر حقیر ماکیان تو

Касе ба ғайри роздон , зи анбиёии инсу ҷон

کسی به غیر رازدان، ز انبیای انس و جان

Чаҳ аҳли сар , чаҳ ғайб дон нагашта роздони ту

چه اهل سرّ، چه غیب دان نگشته رازدان تو

Ба маҳфили вуҷӯди ҷон , ба аршу лавҳи ахтарон

به محفل وجود جان، به عرش و لوح اختران

Расад ҷилои нўрҳони з рӯй мҳрсони ту

رسد جلای نورهان ز روی مهرسان تو

Ту шоҳи лашкари қадам , ту моҳи кишвари карам

تو شاه لشکر قدم، تو ماه کشور کرم

Шҳншҳони муҳтарам , гадои бандагони ту

شهنشهان محترم، گدای بندگان تو

Шуд ошкор дар змн , ҳазор исавии сухан

شد آشکار در زمن، هزار عیسوی سخن

Чу шуд ба халқи мқтрн , равони Фзои баёни ту

چو شد به خلق مقترن، روان فزا بیان تو

Ту эй амири малики дайн , чу ҷокнӣ ба пушти зин

تو ای امیر ملک دین، چو جاکنی به پشت زین

Ливои чархи ҳафтумин , ба дӯши чокарони ту

لوای چرخ هفتمین، به دوش چاکران تو

зи мартаъи сипеҳри дун , ҳамл чу сар кунад бурун

ز مرتع سپهر دون، حمل چو سر کند برون

Ба оҳ гуяд аз дарун , ману ғами шубони ту

به آه گوید از درون، من و غم شبان تو

Дар орзӯ буд малик , ба ҳасратанд на фалак

در آرزو بود ملک، به حسرتند نه فلک

Ки кош май шудеми так , биҷои хокёни ту

که کاش می شدیم تک، بجای خاکیان تو

Атоӣ туаст бе мисли , сахоӣ туаст бе бадал

عطای توست بی مثل، سخای توست بی بدل

Ки шахс ҳастӣ аз азал , камӣн гадоӣ хон ту

که شخص هستی از ازل،‌ کمین گدای خوان تو

Адуи бимирад аз ҳасад , ки бӯда мосўои аҳад

عدو بمیرد از حسد، که بوده ماسوا احد

Ҳам аз азал , ҳам аз абад , ҳамеша миҳмони ту

هم از ازل، هم از ابد، همیشه میهمان تو

Ба ваҳму ақл кӣ сазад , касе туро сано кунад

به وهم و عقل کی سزد، کسی تو را ثنا کند

Ки фавқи ақли кули пурд , уқоби сони камони ту

که فوق عقل کل پرد، عقاب سان کمان تو

Ҳамеша то буд фалак , пар аз ибодати малик

همیشه تا بود فلک، پر از عبادت ملک

Мабод мқтрн ба шаки дили мулозимони ту

مباد مقترن به شک دل ملازمان تو